കൂര്മപുരാണമ്

ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടികളെ സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ വായുടെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് നിന്ന് വൈരൂപയും അതിരാത്രയുമാണ് അവൻ സൃഷ്ടിച്ചത്. അതുപോലെ, വായുടെ വടക്കുഭാഗത്ത് നിന്ന് അനുഷ്ടുബ്‌ഛ് എന്ന ഛന്ദസ്സും സവൈരാജയും ഉദിച്ചു. സൃഷ്ടികളുടെ കര്‍ത്താവായ ബ്രഹ്മാവ് ഇങ്ങനെ സൃഷ്ടികളെ സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ, ജഡങ്ങളെയും ചലിക്കുന്നവരെയും—അത് അക്ഷരവും ക്ഷരവുമായ, അചഞ്ചലവും ചഞ്ചലവുമായ ഇരുവരെയും—അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു. ഈ ജീവികൾ, വീണ്ടും വീണ്ടും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും, അവസാനം വീണ്ടും ബ്രഹ്മാവിലേക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. അവൻ അവയെ തനിക്കുള്ളിൽ ആകർഷിച്ച് ഉൾക്കൊള്ളുമ്പോൾ, അതു തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന് പ്രിയമാണ്. സൃഷ്ടികളുടെ കർമ്മങ്ങൾ ബ്രഹ്മാവ് തന്നെ നിശ്ചയിക്കുന്നു. ആദിയിൽ, ആ മഹാപ്രഭു, വേദത്തിന്റെ വചനങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഇവയെ സൃഷ്ടിച്ചത്. രാത്രിയുടെ അവസാനം, അജനായവൻ അവ ജീവികളെ വീണ്ടും അവർക്കു നൽകുന്നു. ഓരോ യುಗത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും, അവ ജീവിതങ്ങളും അവസ്ഥകളും വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ സൃഷ്ടികൾ വർദ്ധിച്ചില്ല. അപ്പോൾ, അവൻ ലക്ഷ്യനിശ്ചയത്തിനുള്ള ബുദ്ധി സൃഷ്ടിച്ചു. രാജസ്സും സത്ത്വവും അവരിൽ ആവിഷ്കരിച്ച്, തമസ്സിനെ അടിച്ചമർത്തി, ഒരു ദമ്പതികൾ ജനിച്ചു. പിന്നീട്, ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ തേജസ്സുള്ള സ്വരൂപം മാറ്റി; അതിന്റെ പാതിയിൽ നിന്ന് ഒരു സ്ത്രീയെയും, മറ്റെ പാതിയിൽ നിന്ന് പുരുഷനായ വിരാജിനെയും സൃഷ്ടിച്ചു. ആ സ്ത്രീ, തന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു ദ്യാവാപൃഥ്വികളിൽ വ്യാപിച്ചവളായി നിലകൊണ്ടു. അവൻ, അവ്യക്തത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച വിരാജ് എന്ന പുരുഷനിൽ നിന്ന് പുത്രനായി. ശതരൂപ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ആ ദേവി, അത്യന്തം കഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്തു. ശതരൂപയിൽ നിന്ന് രണ്ട് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ഇവരിൽ, മനു തന്റെ മകൾ പ്രസൂതിയെ ദക്ഷന് നൽകി. യജ്ഞനും ദക്ഷിണയും ലോകത്തെ പോഷിപ്പിച്ചവരായി. സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ കാലത്ത്, ദേവന്മാർ ഇവരെ യാമാ എന്നാണു വിളിച്ചത്. ബ്രഹ്മാവ് പുത്രിമാരെയും സൃഷ്ടിച്ചു; അവരുടെ പേരുകൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ: ബുദ്ധി, ലജ്ജ, വപു, ശാന്തി, സിദ്ധി, കീർത്തി, ത്രയോദശി—ഇവരിൽ നിന്ന്, മനോഹരമായ കണ്ണുകളുള്ള പതിനൊന്ന് ഇളയ പുത്രിമാരും. സംതതി, അനസൂയ, ഊർജ, സ്വാഹാ, സ്വധാ—ഇവരും. പുലസ്ത്യൻ, പുലഹൻ, ക്രതു എന്ന ധർമ്മജ്ഞാനികൾ, ഖ്യാതി മുതലായ പുത്രിമാരെ വിവാഹം ചെയ്തു. ധൃതിയിൽ നിന്ന് നിയമൻ ജനിച്ചു; തുഷ്ടിയിൽ നിന്ന് സന്തോഷം. ക്രിയയിൽ നിന്ന് ദണ്ഡനും സമയവും; ലജ്ജയിൽ നിന്ന് വിനയം; വപുവിൽ നിന്ന് വ്യവസായകൻ. കീർത്തിയിൽ നിന്ന് യശസ്; ഇവരാണ് ധർമ്മന്റെ പുത്രന്മാർ. ഇങ്ങനെ, സുഖത്തിന് വഴിയൊരുക്കുന്ന ധർമ്മത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയെ വിശദീകരിച്ചു. നികൃതി, അനൃത എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഭയവും നരകവും ജനിച്ചു. ഭയത്തിൽ നിന്ന് മായയും, മൃത്യുവും—ജീവികളെ അപഹരിക്കുന്നവൻ—ജനിച്ചു. മൃത്യുവിൽ നിന്ന് രോഗം, വൃദ്ധാവ്, ദുഃഖം, ദാഹം, കോപം എന്നിവ ഉദിച്ചു. ഇവർക്കൊന്നിനും ഭാര്യയോ പുത്രനോ ഇല്ല; എല്ലാവരും ബ്രഹ്മചാരികളാണ്. ഹേ മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഇതാ സൃഷ്ടിയുടെ കഥ ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി വിവരിച്ചു.