ഗൃഹസ്ഥന് ദൈവങ്ങളെ സന്ദര്ശിക്കുകയും ഭാര്യയുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ശ്രദ്ധിക്കണമെന്നും നിര്ദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടു. അവന് എപ്പോഴും തന്റെ ആത്മഹിതത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കണം, എല്ലാ ജീവികളോടും കരുണ കാണിക്കണം. വസ്ത്രധാരണത്തിലും, വാക്കിലും, മനസ്സിലും സദാ സൌഹൃദം പുലര്ത്തണം. ഈ രീതിയില് ജീവിച്ചാല് മതിയെന്നും, ഇതിന് വിപരീതമായി ഒന്നും പിന്തുടരേണ്ടതില്ലെന്നും ഉപദേശിക്കപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നവന് സജ്ജനന്മാരുടെ മാര്ഗ്ഗം പ്രാപിക്കും; ആ മാര്ഗ്ഗം പിന്തുടരുന്നവന് ഒരിക്കലും തളരുകയില്ല. സത്യവാദിയും ക്രോധം ജയിച്ചവനുമാണ് ബ്രഹ്മസമാഗമത്തിന് യോഗ്യന്. അസൂയയില്ലാത്ത, സൌമ്യനായ, ആത്മനിയന്ത്രണം ഉള്ള ഗൃഹസ്ഥന് മരണത്തിനു ശേഷം ഉന്നതിപ്രാപിക്കും. സാവിത്രി ജപത്തിലും പിതൃകർമ്മങ്ങളിലും ഭക്തിയുള്ള ഗൃഹസ്ഥന് മോക്ഷം നേടും. സ്വയം നിയന്ത്രണമുള്ളവനും യാഗങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതും ദേവതാഭക്തിയുള്ളവനും ബ്രഹ്മലോകത്തില് മാന്യനാകും. ദൈവങ്ങളെ പ്രതിദിനം ഭക്തിയോടും പരിശ്രമത്തോടും കൂടി ആരാധിക്കണം. വീട് ഉണ്ടെന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം ആരും ഗൃഹസ്ഥനാവുന്നില്ല; ഈ ജ്ഞാനമാണ് ബ്രാഹ്മണന്റെ ലക്ഷണം. സ്വാധീനത്തിനനുസരിച്ച് കര്മ്മം ചെയ്യണം; നിന്ദ്യമായ കാര്യങ്ങള് ഒഴിവാക്കണം. ഇങ്ങനെ ജീവിക്കുന്ന ഗൃഹസ്ഥന് ബന്ധനം വിട്ടൊഴിയുന്നു; ഇതില് അധികം ആലോചന ആവശ്യമില്ല. മറ്റുള്ളവരുടെ കോപത്തില് നിന്നുള്ള അപരാധങ്ങള് ക്ഷമയോടെ സഹിക്കുന്നതാണ് ക്ഷമ. മഹർഷിമാര് പറയുന്നു: കരുണ തന്നെയാണ് ധർമ്മത്തിലെ ഏറ്റവും നേരിട്ടുള്ള മാര്ഗ്ഗം. ഈ ജ്ഞാനത്തിലൂടെയാണ് ധർമ്മം വര്ദ്ധിക്കുന്നത്. ധർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ച ജ്ഞാനം ജ്ഞാനമല്ല. സത്യം എന്നത് വസ്തുതകളെ അതുപോലെ പറയുന്നതാണ് എന്നു ജ്ഞാനികള് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. അക്ഷരമായത് അന്ത്യര്ആത്മാവാണ്; അതില് എത്തുമ്പോള് ദുഃഖമില്ല. മഹാദേവന് തന്നെ ഈ ജ്ഞാനമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. മഹായാഗങ്ങളില് ലീനനായ ബ്രാഹ്മണന് അതുല്യമായ അവസ്ഥ പ്രാപിക്കും. ശരീരമില്ലാതെ രുദ്രന് പരമപുരുഷനായി നിലകൊള്ളുന്നില്ല. ധർമ്മം ഇല്ലാത്ത വാഞ്ഛയോ ധനം നേടലോ മനസ്സില് പോലും ആലോചിക്കരുത്. കാരണം, ധർമ്മം തന്നെയാണ് ഭഗവാന്, ദേവന്, എല്ലാ ജീവികളുടെ മാര്ഗ്ഗം. വേദങ്ങളെയും ദേവതകളെയും അപമാനിക്കരുത്; അത്തരം ആളുകളുമായി കൂട്ടുകൂടരുത്. വേദം പഠിപ്പിക്കുന്നവനും മറ്റുള്ളവരെ കേള്പ്പിക്കുന്നവനും ബ്രഹ്മലോകത്തില് ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ഒരിക്കലും ഹാനികരമോ അസുഖദായകമോ ആയ വാക്കുകള് സംസാരിക്കരുത്; കള്ളന് ആവരുത്. മറ്റൊരാളുടെ സ്വത്തെടുക്കുന്നവന് നരകത്തില് പോകുന്നു. ജ്ഞാനിയാണെങ്കില് പോലും, മറ്റൊരാളുടെ സമ്മതം കൂടാതെ അപലപിതമായ കാര്യങ്ങള് ചെയ്യരുത്. ദുഷ്ഛിന്തയുള്ള ഭിക്ഷാടകന് അങ്ങനെ ചെയ്താല് അതിന്റെ ജീവശക്തി തന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നു. ബ്രാഹ്മണരുടെ സ്വത്ത് ഒരു പ്രതിസന്ധിയിലാണെങ്കിലും കൈവശപ്പെടുത്തരുത്. ദേവതകളുടെ സ്വത്തും എപ്പോഴും സൂക്ഷമമായി ഒഴിവാക്കണം. അന്യജനം നല്കാത്തത് എടുക്കുന്നത് മോഷണമാണ് എന്ന് മനു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഒരാളില് നിന്നു മാത്രം യുക്തമായ അനുമതിയില്ലാതെ എടുക്കുന്നത് അനുവദനീയമല്ല. ബ്രാഹ്മണന്മാരെ, ധർമ്മത്തിന്റെ പേരില് മാത്രമേ അങ്ങനെ ചെയ്യാവൂ; അല്ലാതെ ചെയ്താല് അദര്ശനത്തിലേക്ക് വീഴും. ധർമ്മം അറിയുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാര്ക്ക് അത്യന്തം വിശാപരമായ സാഹചര്യത്തില് മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ചെയ്യാവൂ. പാപം മറച്ചു വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവന് സ്ത്രീകളെയും ശൂദ്രന്മാരെയും വഞ്ചിക്കുന്നു. വഞ്ചനയോടെ അനുഷ്ഠിച്ച വ്രതം അസുരന്മാരിലേക്കാണ് പോകുന്നത്. സന്യാസികളില് നിന്ന് മോഷ്ടിച്ചവന് മൃഗലോകത്തില് ജനിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഗൃഹസ്ഥന് ഈ എല്ലാ മാർഗ്ഗങ്ങളും അനുസരിച്ചാല് ജീവിതം ധർമ്മപഥത്തില് മുന്നേറുകയും, ഉന്നതലോകങ്ങളിൽ ആദരിക്കപ്പെടുകയും, ആത്മശുദ്ധിയും മോക്ഷവും പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യും.