കൂര്മപുരാണമ്

ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവരെ, കുപിലി പുരാണത്തിലെ ഈ ഭാഗത്തിൽ സൃഷ്ടിയുടെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങൾ വിശദമായി വിവരിക്കുന്നു. കന്നുകാലികൾ തുടങ്ങിയ ജീവികൾ, തെറ്റായ വഴിയിലേക്ക് പോകുന്നവരാണെന്ന് ആദ്യം പറയുന്നു. അതിനുശേഷം, "ഉപരി സ്രോതസ്സായ സൃഷ്ടി" ദൈവികമായ സൃഷ്ടിയാണെന്ന് വിശദീകരിക്കുന്നു; സത്വഗുണം ഉൾകൊള്ളുന്ന ഈ സൃഷ്ടി അകത്തും പുറത്തും പ്രകാശമുള്ളവരാണ്, ഇവരെ ദേവന്മാർ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. അവിടുന്ന്, അവ്യക്തത്തിൽ നിന്ന് "അധോ സ്രോതസ്സായ സൃഷ്ടി" ഉത്ഭവിച്ചു, ഇത് ഫലപ്രദമായ സൃഷ്ടിയാണെന്നും പറയുന്നു. മനുഷ്യർ, സത്വഗുണം ഉള്ളതും, ശക്തമായ ദുഃഖത്തിൽ പെടുന്നവരുമാണെന്ന് വിവരിക്കുന്നു. ദേവന്റെ ധ്യാനത്തിൽ നിന്ന്, ഭൂതങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്ന സൃഷ്ടി ഉണ്ടായി. ഈ രീതിയിൽ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവരെ, അഞ്ചു സൃഷ്ടികൾ വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. രണ്ടാമത്തെ സൃഷ്ടി, സൂക്ഷ്മഭൂതങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ചതാണ്; ഇത് "ഭൗതിക സൃഷ്ടി" എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ പ്രകൃതിസൃഷ്ടി, മുൻകൂർ ബുദ്ധിയില്ലാതെ സ്വാഭാവികമായി ഉത്ഭവിച്ചതാണ്. "ഹരിസ്രോതസ്സായ സൃഷ്ടി", വിവിധ ജാതികളുള്ളതും, അഞ്ചാമത്തെ സൃഷ്ടിയാണ്. അതിനുശേഷം, "അധോ സ്രോതസ്സായ സൃഷ്ടി", മനുഷ്യരായവരുടെ സൃഷ്ടി, ഏഴാമത്തേത്. ഒമ്പതാമത്തേത്, യുവാക്കളായ സൃഷ്ടി; ഇവയാണ് സ്വാഭാവികവും പരിഷ്കൃതവുമായ സൃഷ്ടികൾ. മുന്‍ ബുദ്ധിയോടെ പ്രധാന സൃഷ്ടിയും മറ്റു സൃഷ്ടികളും നടന്നതാണെന്ന് സനാതനമുനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവരെ പറയുന്നു. ദൈവം മുന്‍പ് ഋഭു, സനത്കുമാരന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവരുടെയ മനസ്സ് ദൈവത്തിൽ അർപ്പിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട്, സൃഷ്ടിക്കായി ചിന്തിച്ചില്ല. അപ്പോൾ, പരമസ്രഷ്ടാവിന്റെ മായയാൽ അവരെ ഭ്രമിപ്പിച്ചു. മഹായോഗിയായ നാരായണൻ, യോഗികളുടെ മനസ്സിൽ ആനന്ദംകൊണ്ടു ജീവിക്കുന്നു. ആ ദൈവം, തപസ്സിൽ മുഴുകിയെങ്കിലും, ഒന്നും സമ്പാദിച്ചില്ല. അകത്തുനിന്ന് കോപം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണീർ തുള്ളികൾ വീണു. അതിൽ നിന്ന് മഹാദേവൻ, ആശ്രയമായവൻ, നീലയും ചുവപ്പും നിറമുള്ളവൻ, ഉത്ഭവിച്ചു. ആ ആത്മാവിൽ അഭ്യസ്ഥിതനായ പരമദേവനെ, ജ്ഞാനികൾ ദർശിക്കുന്നു. ആ പുണ്യവാനായ ബ്രഹ്മാ, ഈ വിവിധ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ജടാമുടിയും, ഭയമില്ലാത്തതും, മൂന്ന് കണ്ണുകളും, നീലയും ചുവപ്പും നിറമുള്ളതുമാണ് മഹാദേവൻ. ലോകനാഥനേ, "ഞാൻ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കും; നീ അശുഭമായ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കു," എന്നാണ് ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ. ഇനി, സ്ഥലംഭാഗങ്ങളിൽ അധിപതികൾ ആരൊക്കെയാണെന്ന് ഞാൻ പറയാം. നദികൾ, സമുദ്രങ്ങൾ, പർവതങ്ങൾ, മരങ്ങൾ, ഔഷധികൾ; പക്ഷങ്ങൾ, മാസങ്ങൾ, അയനങ്ങൾ, വർഷങ്ങൾ, യുഗങ്ങൾ; ദക്ഷ, അത്രി, വസിഷ്ഠ, ധർമ്മ, സംകൽപ—all these preside over various domains. അവന്റെ തലയിൽ നിന്ന് അങ്കിരസ്മൂർത്തി, ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ഭൃഗു, സംകൽപത്തിൽ നിന്ന് സംകൽപം, ലോകങ്ങളുടെ പിതാവായവൻ. അപാനത്തിൽ നിന്ന് ക്രതു, സമാനത്തിൽ നിന്ന് വസിഷ്ഠ. മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിച്ച്, ധർമ്മം അവരെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഈ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ ധർമ്മം തന്റെ ആത്മാവിനെ ഉപയോഗിച്ചു. അവന്റെ താഴെയുള്ള ഭാഗത്തിൽ നിന്ന് ആദ്യം അസുരന്മാർ ജനിച്ചു. ആ രാത്രിയിൽ, ഇരുണ്ടതുകൊണ്ട്, എല്ലാ ജീവികളും ഉറങ്ങുന്നു. mouth-ൽ നിന്ന് ദേവന്മാർ ജനിച്ചു, പ്രകാശം പകർന്നു. അതിനാൽ, ജ്ഞാനികൾ, ദേവന്മാർ, ധർമ്മം ഉള്ളവൻ, അവനെ ആരാധിക്കുന്നു. അവൻ തന്റെ പിതാവെന്നു ചിന്തിച്ചപ്പോൾ, പിതൃകൾ ജനിച്ചു. അവൻ താൻ തൊടുത്തതോടെ, ആ ശരീരം ഉടൻ തന്നെ സന്ദ്യയായി മാറി. ഈ സന്ദ്യ രൂപം, പിതൃകളുടെ രൂപം, ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്. ഈ രീതിയിൽ, സൃഷ്ടിയുടെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങൾ, ദൈവങ്ങൾ, അസുരന്മാർ, പിതൃകൾ, മഹാദേവൻ, ബ്രഹ്മാവ്, ധർമ്മം എന്നിവരുടെ ഉത്ഭവവും, അവരവരുടെ ദൗത്യം, സൃഷ്ടി, ആരാധന—all are narrated in reverence, as per the ancient wisdom.