ഈ കഥയുടെ ആരംഭത്തിൽ, സനാതന പുരുഷനായ, അനാദി, നിത്യനും ജയശാലിയും ആയവനോട് വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്നു. ഹിരണ്യഗർഭൻ, സ്രഷ്ടാവും പരമാത്മാവും ആയവനോട് വന്ദനം നടത്തുന്നു. നാരായണൻ, ദിവ്യനും ദേവന്മാർക്ക് ഉപകാരിയായവനും ആയവനോട് വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്നു. എല്ലാ ജീവികളുടെയും ആത്മാവായി, മാറ്റമില്ലാത്തവനായി നിലനിൽക്കുന്നവനോട്, വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്നു. ജാഗരൂകനും, ശുദ്ധനും, ജ്ഞാനരൂപനും ആയവനോട് വന്ദനം നടത്തുന്നു. അനന്തനും അളവില്ലാത്തവനും, കാരണവും ഉപകരണവുമായവനോട് വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്നു. മൂലപ്രകൃതിയായ, മായാരൂപമായവനോട് വന്ദനം നടത്തുന്നു. യോഗത്തിലൂടെ പ്രാപ്യനായ സകർഷണനോട് വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്നു. സിദ്ധനും, പൂജ്യനും, മൂന്നുതരം ഗുണങ്ങളെ വേർതിരിക്കുന്നവനോടും വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്നു. രൂപമില്ലാത്തതിലും രൂപമുള്ളതിലും, മാധവനോടും വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്നു. "ഈ ലോകം മുഴുവൻ രക്ഷിക്കണമേ; നീ രക്ഷകനും, ആശ്രയവും, ലക്ഷ്യവും ആണല്ലോ," എന്ന പ്രാർത്ഥന ഉരിയിടുന്നു. അപ്പോൾ, ഭഗവാൻ, വരാഹമൂർത്തിയിൽ, അവർക്കു ദയ കാഴ്ച്ചവെച്ചു. സൃഷ്ടികളുടെ അധിപൻ തന്റെ മനസ്സിൽ രൂപം സങ്കൽപ്പിച്ച് അതിനെ പുറത്തുവിട്ടു. അവന്റെ വലിപ്പം കാരണം ഭൂമി മുങ്ങിയില്ല. മുമ്പത്തെ പ്രളയത്തിൽ എല്ലാം ദഹിച്ച ശേഷം, ഭഗവാൻ തന്റെ മനസ്സു സൃഷ്ടിയിൽ ആകർഷിച്ചു. അതിനുശേഷം, അവിടെ ഒരു സൃഷ്ടി ഉദിച്ചു; അതു അനാവബോധവും ഇരുളും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. ഈ അജ്ഞാനം, അഞ്ചു ഘട്ടങ്ങളിലായി, മഹാത്മാവിൽ നിന്നു ഉദിച്ചു. അതു ഇരുളാൽ പൊതിഞ്ഞതായിരുന്നു; വിത്ത് ലോകത്താൽ മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇവയാണ് പ്രധാന വൃക്ഷങ്ങൾ; ഇതാണ് പ്രഥമ സൃഷ്ടിയെന്നു കരുതുന്നു. ഭഗവാൻ ധ്യാനിച്ചപ്പോൾ, 'അക്ഷ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന സൃഷ്ടി ഉദിച്ചു. പശുക്കളും മറ്റും, തെറ്റായ വഴി സ്വീകരിക്കുന്നവരാണ്, ദ്വിജന്മാരേ. 'ഉർധ്വ' എന്ന സൃഷ്ടി ദിവ്യമായ സൃഷ്ടിയാണെന്ന് പറയുന്നു; സത്ത്വഗുണം അതിന്റെ ലക്ഷണമാണ്. അകത്തും പുറത്തും ദീപ്തിയുള്ള ഇവരെ ദേവന്മാർ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. അനാവിഭാവത്തിൽ നിന്ന് 'അധോ' എന്ന സൃഷ്ടി, ഫലപ്രദമായതും, ഉദിച്ചു. സത്ത്വഗുണം ഉള്ളതെങ്കിലും കഠിനമായ ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്ന മനുഷ്യരെ വിവരിക്കുന്നു. ഭഗവാൻ ധ്യാനിച്ചപ്പോൾ, ഭൂതങ്ങളാൽ ആരംഭിക്കുന്ന സൃഷ്ടി ഉദിച്ചു. ഈ അഞ്ചു സൃഷ്ടികൾ വിശദീകരിച്ചു, ദ്വിജന്മാരിൽ ഉത്തമനായവനേ. രണ്ടാമത്തേതായ, സൂക്ഷ്മഭൂതങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉദിക്കുന്ന സൃഷ്ടിയെ 'ഭൗതിക സൃഷ്ടി' എന്ന് പറയുന്നു. ഈ പ്രകൃതിസൃഷ്ടി, മുൻബോധമില്ലാതെ, സ്വാഭാവികമായി ഉരിയിടുന്നു. വിവിധ വർഗ്ഗങ്ങളുള്ള 'അക്ഷ സൃഷ്ടി' അഞ്ചാമത്തേതാണ്. അതിന് ശേഷം, 'അധോ സൃഷ്ടി', അതായത് മനുഷ്യസൃഷ്ടി, ഏഴാമത്തേതാണ്. ഒമ്പതാമത്തേതായ യുവാക്കളുടെയും സൃഷ്ടി ഉണ്ട്; ഇവയാണ് സ്വാഭാവികവും പരിഷ്കൃതവും സൃഷ്ടികൾ. മുന്ബോധത്തോടെ പ്രധാന സൃഷ്ടികളും മറ്റു സൃഷ്ടികളും മുന്നോട്ട് പോകുന്നു, മഹർഷികളിൽ ഉത്തമനായവനേ. ഭഗവാൻ മുമ്പ് ഋഭു, സനത്കുമാരൻ എന്നിവരെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവരുടെ മനസ്സുകൾ ഭഗവാനിൽ ആകർഷിതമായിരുന്നു; അവർ സൃഷ്ടിയിലേക്കു ചിന്തിച്ചില്ല. ഉടൻ, പരമസ്രഷ്ടാവിന്റെ മായയാൽ, അവർ ഭ്രമിച്ചു. നാരായണൻ, മഹായോഗി, യോഗികൾക്ക് മനസ്സിൽ സന്തോഷം ഉണർത്തുന്നു. ആ ഭാഗ്യവാനായ ഭഗവാൻ, തപസ്സ് ചെയ്തിട്ടും, ഒന്നും പ്രാപിച്ചില്ല. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന്, കോപം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന്, കണ്ണീർ തുള്ളികൾ വീണു. അതിൽ നിന്ന്, നീലയും ചുവപ്പും നിറമുള്ള, ശരണമായ മഹാദേവൻ ഉദിച്ചു.