മുന്പ് വിവരിച്ചപോലെ, ഹൃദയത്തിലെ പരമപവിത്രമായ കമലത്തെ ധ്യാനിച്ച്, അതിന്റെ നടുവില് ഇരുപത്തിയഞ്ചാമത്തെ പുരുഷനെ, ജ്വാലാപോലെയുള്ള ആകൃതിയില്, ഭക്തന് മനസ്സില് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുത്തണം. അദ്വിതീയവും, ശാശ്വതവും, ക്ഷയമില്ലാത്തതുമായ ഈ തത്ത്വം, പ്രണവമായ ഓം എന്നതിലൂടെ വെളിപ്പെടുന്നു. അതിന്റെ ഉള്ളിലായി, ആത്മാവിന്റെ ശുദ്ധമായ അടിസ്ഥാനമായ പരമതത്ത്വം ഭക്തന് ധ്യാനിക്കണം. എല്ലാ തത്ത്വങ്ങളും ശുദ്ധീകരിച്ചശേഷം, വീണ്ടും ഓം അല്ലെങ്കില് മറ്റ് മാര്ഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ, ജ്ഞാനത്തിന്റെ ജലം പോലെ ആ പരമതത്ത്വം തന്റെ ശരീരത്തില് മുഴുവന് നിറയ്ക്കണം. അങ്ങനെ, ഭഗവാനെ, യഥാര്ത്ഥ രൂപത്തിലുള്ള പരമപ്രകാശമായുള്ള തിരുവുള്ളിലേയ്ക്ക് ധ്യാനിക്കണം. ഇതെല്ലാം വേദാന്തത്തിന്റെ സാരമാണ്; എല്ലാ ആശ്രമങ്ങളെയും അതിജീവിക്കുന്നതാണെന്ന് ശാസ്ത്രം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഈ ഉപദേശം ദ്വിജന്മാരായ ശിഷ്യന്മാര്ക്കായി പഠിപ്പിക്കപ്പെട്ടതാണ്. സംതൃപ്തി, സത്യനിഷ്ഠ, വിശ്വാസം എന്നിവയാണ് വ്രതങ്ങളുടെ പ്രധാനാംഗങ്ങള്. അതുകൊണ്ട്, ആത്മഗുണങ്ങള് ഉള്ളവന് ഈ വ്രതം ആചരിക്കാന് യോഗ്യനാണ്. ഈ യോഗം അനുഷ്ഠിച്ച അനേകം ഭക്തര് ശുദ്ധരായി, എന്റെ അവസ്ഥയിലേക്കാണ് ഉയര്ന്നത്. അതിനാല്, ജ്ഞാനയോഗം മുഖേന എന്നെ, പരമേശ്വരനെ, ഭക്തന് ആരാധിക്കണം. മനസ്സും ബുദ്ധിയും എന്നിലേയ്ക്ക് ഏകാഗ്രമാക്കി, ഹൃദയശുദ്ധിയോടെ എന്നെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കണം. ഇങ്ങനെ ചെയ്താല് ഭക്തന് എന്നില് ഏകത്വം പ്രാപിക്കും; ഈ രഹസ്യം ഞാന് വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. സ്വാര്ത്ഥ്യവും അഹങ്കാരവും വിട്ട്, എന്നെ ഭജിക്കുന്ന ഭക്തന് എനിക്ക് പ്രിയനാണ്. മനസ്സും ബുദ്ധിയും എന്നിലേയ്ക്ക് സമര്പ്പിച്ച ഭക്തനും എനിക്ക് പ്രിയനാണ്. സന്തോഷം, കോപം, ഭയം, ഉത്കണ്ഠ എന്നിവയൊന്നുമില്ലാത്തവനും എനിക്ക് പ്രിയനാണ്. എല്ലാ കര്മങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, ഭക്തിയില് അചഞ്ചലനായവനും എനിക്ക് പ്രിയനാണ്. വീടില്ലാതെയും, മനസ്സില് ദൃഢതയോടെ എന്നെ ഭജിക്കുന്ന ഭക്തന് എന്നെ പ്രാപിക്കും. എന്റെ കൃപയാല്, അവന് ശാശ്വതമായ പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് ഉയര്ന്നുചേരും. ആശയും സ്വാമിത്വബോധവും ഉപേക്ഷിച്ച്, ഭക്തന് എന്നിലേയ്ക്ക് മാത്രം ആശ്രയിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്താല്, കര്മ്മങ്ങളില് ഏര്പ്പെട്ടാലും അവന് അതില് കുടുങ്ങുന്നില്ല. ശരീരകര്മ്മം മാത്രം ചെയ്താല് ആ അവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് എത്താന് കഴിയില്ല. എന്റെ കൃപയ്ക്ക് വേണ്ടി കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യുമ്പോള് ഭക്തന് ലോകബന്ധനം നശിപ്പിക്കും. എന്നെ പരമേശ്വരനായി അറിഞ്ഞ യോഗി എന്നെ പ്രാപിക്കും. എന്നെ എപ്പോഴും സ്മരിക്കുന്നവരും എന്നെ പ്രാപിക്കും. ജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രകാശംകൊണ്ട് ഞാന് അവരുടെ അജ്ഞാനാന്ധകാരം നീക്കുന്നു. എപ്പോഴും ഭക്തിയില് നിഷ്ഠയോടെ ഉള്ളവരുടെ ക്ഷേമവും ആത്മോന്നതിയും ഞാന് ഏറ്റെടുക്കുന്നു. ദേവതകളോടൊപ്പം ലഭിക്കുന്ന ഫലങ്ങള് അവസാനിക്കുന്നവയാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം. എന്നെ ഭജിക്കുന്ന ഭക്തന് ആ ഭാവം കൊണ്ടുതന്നെ മുക്തനാകും. എന്നെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നവന് പരമാവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് എത്തും. മരണംവരെയും വൈരാഗ്യത്തോടെ, ലിംഗത്തില് പരമേശ്വരനെ ആരാധിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവന് ഒരേ ജന്മത്തില് പരമാധിപത്യം പ്രാപിക്കും. ഈ ജ്ഞാനം സാരമായതും, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതും, യോഗികളുടെ ഹൃദയത്തില് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുമാണ്. മഹാദേവന്റെ ലിംഗം എവിടെയായാലും ആരാധിക്കുമ്പോള്, രത്നം മുതലായവയില് പരമേശ്വരനെ ആലോചിച്ച് ലിംഗാരാധന നടത്തണം. അതിനാല്, എവിടെയായാലും ശാശ്വതനായ പ്രഭുവിനെ ലിംഗത്തില് ആരാധിക്കണം. അജ്ഞാനികള്ക്ക്, ലിംഗം മരുതിലോ മറ്റേതെങ്കിലും വസ്തുവിലോ കാണപ്പെടുന്നു; യോഗികള്ക്ക്, അതു ഹൃദയത്തിലാണ്. ഭക്തന് നിരന്തരമായ അഭ്യാസത്തില് പ്രണവം, ബ്രഹ്മസ്വരൂപം, ജീവന് നിലനില്ക്കുന്നവരെക്കൊണ്ട് ജപിക്കണം.