കപിലൻ, അസുരി, വോധു, പഞ്ചശിഖ എന്ന മഹർഷി, ബാലബന്ധു, നിരാമിത്ര, കേതു ശ്രിംഗ, തപോധനൻ, സർവജ്ഞൻ, സമബുദ്ധി, സാധ്യൻ, സത്യൻ, അത്രി, ഉഗ്രൻ, ശ്രവണൻ, ശ്രവിഷ്ഠകൻ, കശ്യപൻ, ഉശനസ്, ച്യവനൻ, ബൃഹസ്പതി, വചശ്രവസ്, സുപിക, ശ്യവശ്വ, സപതിശ്വരൻ, സുമന്തു, ജ്ഞാനിയിൽ വർച്ചരി, കബന്ധ, കുഷികന്ധരൻ, ഭല്ലപി, മധുപിംഗ, ശ്വേതകേതു, തപോനിധി എന്ന തപസ്വി, ശാലിഹോത്ര, അഗ്നിവേശ്യ, യുവനാശ്വ, ശരദ്വസു, ഉലൂക, വിദ്യുത്, ഷഡ്വല, അശ്വലായന, കുഷിക, ഗാർഗ, മിത്രക, ഋഷ്യ—ഈ മഹത്തായ മഹർഷിമാർ ബ്രഹ്മത്തിൽ ആഴപ്പെട്ടവർ, ജ്ഞാനത്തിലും യോഗത്തിലും മുഴുകിയവർ ആയിരുന്നു. യോഗത്തിന്റെ അധിപന്മാരുടെ ആജ്ഞപ്രകാരവും, വേദം നിലനില്ക്കാൻ വേണ്ടിയും, ഇവർ എല്ലാം പ്രവർത്തിച്ചു. ഇവരെ സംതൃപ്തിപ്പെടുത്തി ആരാധിക്കുന്നവർക്ക് ബ്രഹ്മജ്ഞാനം ലഭിക്കും. ഭാവിയിൽ സാവർണി എന്നൊരു മനുവും, ദക്ഷസാവർണി എന്ന മറ്റൊരു മനുവും വരും; പതിനാലാമത്തേത് ഭൗത്യ എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്. ഭാവിയിൽ മനുക്കൾ ക്രമമായി ഉദയം ചെയ്യും. ഇങ്ങനെ ഭൂതകാലം, ഭാവികാലം, വര്ത്തമാനകാലം എന്നിവയുടെ കഥകളാൽ സമ്പന്നനായവൻ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, ബ്രഹ്മാവിനൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും. അവൻ ഭക്തിയോടെ നാരായണനിൽ ശിരസു വാഴ്ത്തി, അതി പുരാതനനായ പുരുഷനിൽ, കച്ചുവണ്ടിയുടെ രൂപത്തിലുള്ള വിഷ്ണുവിൽ പ്രണാമം അർപ്പിച്ചു. ഈ വിശാലമായ ബ്രഹ്മാണ്ഡവും വിവിധ മന്വന്തരങ്ങളുടെയും ക്രമവും, ജ്ഞാനയോഗത്തിൽ ആഴപ്പെട്ടവർ എന്നും ആരാധിക്കേണ്ടതാണെന്ന് നിങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു. പരബ്രഹ്മം അറിയാൻ കഴിയുന്ന ആ ജ്ഞാനം, അതിന്റെ സ്വരൂപം, ഞങ്ങൾ വീണ്ടും നിങ്ങളോടു ചോദിക്കുന്നു. പുരാണങ്ങൾ പാരായണം ചെയ്യുന്ന സൂതൻ, ഓർമ്മയിൽ പുതുക്കി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. മഹർഷിമാർ യാഗശാലയിൽ ഒന്നിച്ചിരുന്ന സ്ഥലത്ത് അദ്ദേഹം എത്തി. ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ സൂതൻ, താമരപ്പൂക്കളെപ്പോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ള വ്യാസനെ വണങ്ങി. ഗുരുവിനെ ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു, കൈകൂപ്പി സമീപം നിന്നു. മഹർഷിമാർ അദ്ദേഹത്തിനായി യോജിച്ച, യുക്തമായ ഒരു ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കി ആദരവോടെ സമർപ്പിച്ചു. 'നിങ്ങളുടെ തപസ്സിലും, സ്വാധ്യായത്തിലും, വിദ്യയിലും കുറവുണ്ടോ?' എന്നു ചോദിച്ചു. ബ്രഹ്മവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആ മഹാജ്ഞാനം മഹർഷിമാർക്ക് നിങ്ങൾ പറയണം. അവർക്കു കേൾക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം ഉണർന്നിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ സത്യം പറയണം. tortoise രൂപത്തിൽ വിഷ്ണു മുൻപേ മഹർഷിമാർക്ക് പറഞ്ഞതും, അദ്ദേഹം രുദ്രനെ വണങ്ങി സന്തോഷം നൽകുന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞതും, സ്വയം സനത്കുമാരന് മുതലായവർക്കും പറഞ്ഞതും, അങ്കിരാസ്, രുദ്രൻ, പരമധർമ്മജ്ഞനായ ഭൃഗു, ശുക്രൻ, വസിഷ്ഠൻ, മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്ന മറ്റു മഹർഷിമാർ—ഇവരൊക്കെയും, ബദരികാശ്രമത്തിലെ പുണ്യസ്ഥലത്തിൽ കഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്തു. അപ്പോൾ, നരനൊപ്പം, അവർ ആദിയുമില്ലാത്ത അന്തമില്ലാത്ത നാരായണനിൽ ധ്യാനമുറപ്പിച്ചു. ഭക്തിയിൽ തിളങ്ങുന്ന ആ യോഗികൾ, യോഗജ്ഞാനത്തിൽ പരമമായ അറിവുള്ളവനായ നാരായണനെ വണങ്ങി.