കൂര്മപുരാണമ്

സർവശ്രേഷ്ഠരായ സന്യാസികൾക്ക് സനാതനധർമത്തിന്റെ വിശിഷ്ട ദ്വീപുകളുടെ കഥ ഞാൻ പറയാം. ആദ്യം, ദ്രോണ, കങ്ക, മഹിഷ, കകുദ്വാൻ എന്നിങ്ങനെ ഏഴ് പർവതങ്ങൾ അവിടെയുണ്ട്. അവിടെ പ്രവഹിക്കുന്ന നദികൾ നിവൃത്തി എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു, മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നതാണ് അവ. അവിടെയുള്ള ജനങ്ങൾക്ക് കാലഘട്ടങ്ങളുടെ വിഭജനമില്ല; രോഗമില്ലാതെ അവർ ജീവിക്കുന്നു. അവർക്കിടയിൽ ഐക്യവും സാമ്യവും, ഒരേ ലോകം പങ്കുവെക്കലുമുണ്ട്. ആ ദ്വീപിൽ, വൈശ്യന്മാർ മഞ്ഞ നിറത്തിൽ, ശൂദ്രന്മാർ കറുത്ത നിറത്തിൽ, രണ്ടുതവണ ജനിച്ചവർ (ദ്വിജന്മാർ) പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരാണ് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. വീഞ്ഞ് സമുദ്രം ചുറ്റിയ കുശ ദ്വീപ് അവിടെയുണ്ട്. കുശേശയ, ഹരി, മന്ദര എന്നിങ്ങനെ ഏഴ് പർവതങ്ങൾ അവിടെയുണ്ട്. വിദ്യുദ്, അംഭ, മഹി എന്നിങ്ങനെ ജലമുള്ള നദികൾ അവിടെയുണ്ട്. അവിടെയുള്ളവർ ബ്രഹ്മ, ഈശാന, ദേവതകൾ എന്നിവരെ ആരാധിക്കുന്നു. അവിടെ വൈശ്യന്മാർ സ്നേഹസ്, ശൂദ്രന്മാർ മന്ദേഹസ് എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. അവരൊക്കെ മുൻപ് പറഞ്ഞതുപോലെ, ജീവികളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. അവർക്കും ബ്രഹ്മയുമായി ഐക്യവും സാമ്യവും, ഒരേ ലോകം പങ്കുവെക്കലുമുണ്ട്. അതിനപ്പുറം, സന്യാസികൾക്കേ, ക്രൗഞ്ച ദ്വീപ് ഉണ്ട്, അതിനെ ഉഴുന്ന് (നെയ്യ്) സമുദ്രം ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു. അവിടെ ഏഴാമത്തെ പർവതം ഡുണ്ടുഭിസ്വന എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. പ്രധാന നദികൾ ഖ്യാതി, പുന്ദരിക എന്നിങ്ങനെയാണ്. ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രർ അവിടെയുണ്ട്. അവർ വിവിധ വ്രതങ്ങൾ, ഉപവാസങ്ങൾ, സ്വർണ്ണം അർപ്പിക്കൽ, പാരയണം എന്നിവയിലൂടെ തൃപ്തി നേടുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ കൃപയാൽ, അവർ ഒരേ ലോകത്തിൽ വാസവും അടുത്തതും പ്രാപിക്കുന്നു. അതിനപ്പുറം, ശാക ദ്വീപ് ഉണ്ട്, അതിനെ തൈര്‍ സമുദ്രം ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു. അവിടെ ആമ്പികേയ, കേശരി എന്നിങ്ങനെ മനോഹരമായ പർവതങ്ങൾ ഉണ്ട്. പ്രധാന നദികൾ ഇക്ഷുക, ധേനുക, ഗഭസ്തി എന്നിങ്ങനെയാണ്. അവിടെ രോഗവും ദുഃഖവും ഇല്ല, രാഗദ്വേഷങ്ങൾ ഇല്ല. ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രർ ക്രമത്തിൽ അവിടെയുണ്ട്. അവർ വിവിധ വ്രതങ്ങൾ, ഉപവാസങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ ദേവതകളുടെ ദേവനായ സൂര്യനെ ആരാധിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മണരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായവരേ, ദൈവത്തിന്റെ കൃപയാൽ, അവർ ഒരേ ലോകത്തിൽ വാസം പ്രാപിക്കുന്നു. അവിടിന്റെ മധ്യത്തിൽ ശ്വേത ദ്വീപ് ഉണ്ട്, നാരായണന്‍ ഭക്തിയുള്ളവരുടെ ദ്വീപ്. അവിടെ ശ്വേതവർണ്ണക്കാരായ പുരുഷന്മാർ എന്നും ജനിക്കുന്നു, അവർ മുഴുവൻ വിഷ്ണുവിൽ ഭക്തരാണ്. അവർക്കു കോപവും ലോഭവും ഇല്ല, മായയും അസൂയയും ഇല്ല. എല്ലാവരും നാരായണനിൽ സമർപ്പിതരാണ്. ചിലർ ജപം ചെയ്യുന്നു, ചിലർ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നു, ചിലർ ജ്ഞാനികൾ ആണ്. അവർ ആ പരമാകാശം, വാസുദേവൻ എന്ന ഉന്നത സ്ഥാനം ധ്യാനിക്കുന്നു. അവർ വിശ്വത്തിന്റെ അതീതമായ, അന്ധകാരത്തിനു പുറത്തുള്ള പരം ബ്രഹ്മം, വിഷ്ണുവിനെ ദർശിക്കുന്നു. എല്ലാവരും പ്രകാശമുള്ള പീതാംബരം ധരിച്ചവരാണ്, അവരുടെ ഉള്ളിൽ ശ്രീവത്സ ചിഹ്നം പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവരുടെ പ്രകാശം സ്വയം യോഗത്തിലൂടെ ഉദിക്കുന്നു, അവർ മഹാ ഗരുഡത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവിടെ വിഷ്ണുവിൽ തന്നെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ജീവികൾ വസിക്കുന്നു. അവിടെ നാരായണ എന്ന നഗരം ഉണ്ട്, വ്യാസന്മാരും മറ്റു മഹർഷികളും അതിനെ അലങ്കരിക്കുന്നു. ആ നഗരത്തിൽ ഗൃഹങ്ങളും കോട്ടകളും, ഉയരമുള്ള ഗോപുരങ്ങൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ശുദ്ധമായ കിടക്കകളും വിവിധ അലങ്കാരങ്ങളും അതിനെ അലങ്കരിക്കുന്നു. എല്ലാ വശവും തടാകങ്ങൾ ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു, വീണയും കുഴലും സംഗീതം മുഴങ്ങുന്നു. എല്ലാ വശവും വീഥികൾ ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു, രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച കാൽപ്പടികൾ അവിടെയുണ്ട്. ഇങ്ങനെ, ഈ ദ്വീപുകളുടെ വിശിഷ്ടതയും അവിടെയുള്ള ജനങ്ങളുടെ ഭക്തിയും ഐക്യവും, സനാതനധർമ്മം മഹത്വത്തോടെ വിവരിക്കുന്നു.