അവിടെയാണ് ഭവ, ദേവങ്ങളുടെ പ്രഭുവായ മഹാദേവന്റെ മഹാമന്ദിരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ആ പ്രദേശത്ത്, അനേകതരം താമരകളാൽ അലങ്കരിച്ച ഒരു നദി ഒഴുകുന്നു. അതിന്റെ ജലം എപ്പോഴും ശുദ്ധവും, അതീവ പവിത്രവും, ഹൃദയഹാരിയുമാണ്. ആ നദി ദിവ്യജ്ഞാനികളായ മഹർഷിമാരും നാരായണനും പതിവായി സന്ദർശിക്കുന്നു. അവിടെയുണ്ട് സുത്തരങ്ങളുള്ള, സ്വർണദ്വാരങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഒരു ഭവനം. അതൊരു അതിപവിത്രവും മനോഹരവുമായ വാസസ്ഥലമാണ്, എല്ലാ രത്നങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവിടെ ശാശ്വതമായ, അമരന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ, ആരാധനയിലായ ദൈവം വസിക്കുന്നു. ദേവശത്രുക്കൾക്ക് സമീപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള എട്ടു പവിത്രസ്ഥലങ്ങൾ അവിടെയുണ്ട്. സിദ്ധന്മാർ താമസിക്കുന്ന ഏഴ് ഹോളി ആശ്രമങ്ങളും അവിടെയുണ്ട്. അവിടെ, അപ്രകൃത ജനനമുള്ള ബ്രഹ്മാവിന്റെ അതിപവിത്രവും വിശാലവുമായ വാസസ്ഥലവും കാണാം. അവിടെയുള്ളവർ എപ്പോഴും അജജനനായ പരമപിതാവിനെ ആരാധിക്കുന്നു. ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, ശാന്തന്മാർക്കുള്ള പരമഗതി ആയി, അദ്ദേഹം അവിടെ വസിക്കുന്നു. അവിടെയുണ്ട് ഒരു മഹാസരസ്സ്, അതിന്റെ ജലം അമൃതസമാനവും, സുഗന്ധമുള്ളതും, വിശാലവുമായതും, അതിപവിത്രവുമാണ്. ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ, ദോഷരഹിതരും, ഹൃദയവൈഭവമുള്ളവരും, ആ മഹാസരസ്സിൽ പതിവായി സന്ദർശിക്കുന്നു. സുമനാ, വേദനാദാ എന്നീ പ്രധാന ശിഷ്യന്മാർ അവിടെയുണ്ട്. വലിയ ശക്തിയുള്ള, ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിൽ അർപ്പിതമായവരും, ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്നു. മഹേശ്വരനും ഭഗവതിയും അവിടെ പതിവായി സാന്നിധ്യം പുലർത്തുന്നു. ആ പ്രദേശത്തെ തടാകങ്ങളും നദികളും, മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ച മഹർഷിമാർ സന്ദർശിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മത്തിൽ മനസ്സുപോലും, ജ്ഞാനത്തിൽ അർപ്പിതമായവരും അവിടെ ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നു. അവിടെയുള്ളവർ ഈശാന ദൈവത്തെ ധ്യാനിക്കുന്നു—അവൻ ഈ ലോകം മുഴുവൻ ആകൃതിയിലാക്കി നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനാണ്. അവിടെയുണ്ട് ഭഗവാൻ ഇന്ദ്രനും, ശചിയോടൊപ്പം വസിക്കുന്നതും. മഹാദേവിയായ ദുർഗയും അവിടെ വസിക്കുന്നു. യോഗത്തിന്റെ അമൃതം പാനിച്ച ദുർഗ, ആനന്ദത്തിന്റെ പരമാവസ്ഥയിലേക്കെത്തുന്നു. ദ്വിജന്മാരേ, അവിടെയുണ്ട് നൂറുകണക്കിന് പുരാതന റാക്ഷസ നഗരങ്ങൾ, അവ كلها തടാകങ്ങൾ ആയി മാറിയിരിക്കുന്നു. അവിടെയുണ്ട്, അതിമാപ്രഭാവമുള്ള യക്ഷന്മാർക്ക് ഉള്ള, സുത്തരങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഒരു നഗരം. അതിൽ കോട്ടകളും, ദ്വാരങ്ങളും, ഗോപുരങ്ങളും, രത്നവൃത്തങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച അർച്ചുകളും കാണാം. അവിടെ, ധ്യാനത്തിലായ, അക്ഷരപ്രകാശമായ വിശ്ണു സ്വയം വസിക്കുന്നു. അവിടെയുണ്ട്, എല്ലാ രത്നങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ച, സ്വർണദ്വാരമുള്ള ഭഗവതിയുടെ ഭവനം. അനന്തശക്തിയുള്ള ലക്ഷ്മി, ലോകങ്ങളെ ആകർഷിക്കാൻ ഉത്സുകയായി, തന്റെ തേജസ്സിന്റെ കിരണങ്ങളാൽ പ്രകാശമാനമായ സൃഷ്ടിയുടെ മൂലതത്ത്വം ധ്യാനിക്കുന്നു. അവിടെയുണ്ട് നാലു തടാകങ്ങൾ, അതിശയമായ താമരകളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. രത്നപടികളാൽ ഈ തടാകങ്ങൾ ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; അവയുടെ ശോഭയിൽ ആ പ്രദേശം മനോഹരമായി മാറുന്നു. അവിടെയുണ്ട് ശങ്കരന്റെ സാരമായ കർണികാരവൃക്ഷങ്ങളാൽ സൃഷ്ടിച്ച ദിവ്യവനം. അതിൽ മണിയാലങ്കാരമുള്ള മനോഹര ഭവനങ്ങൾ, ഘടികാരങ്ങളും, യക്ഷപുഞ്ചങ്ങളും, ശബ്ദം നിറഞ്ഞ മൃദംഗം, മുരജ, വീണ, കുഴൽ ഇവയുടെ സംഗീതം മുഴങ്ങുന്നു. വലിയ ഭവനങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, ചുമരുകൾ എല്ലാ ദിശയിലുമുള്ള പ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങുന്നു. അവിടെ ഭഗവതി, യോഗത്തിൽ അർപ്പിതയായി, വസിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മം സംസാരിക്കുന്ന മഹർഷിമാരും സിദ്ധന്മാരും അവിടെ ഭഗവതിയെ ദർശിക്കുന്നു. അവിടെയുള്ള തടാകങ്ങൾ സിദ്ധന്മാർ ആസ്വദിക്കുന്നു; ദേവന്മാർക്കു വേണ്ടി യോജിച്ചിരിക്കുന്നു. അവിടെയുണ്ട് നൂറുകണക്കിന് ഗന്ധർവ നഗരങ്ങൾ; അവ ദിവ്യസ്ത്രീകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.