കൂര്മപുരാണമ്

സൂര്യൻ, പ്രകാശത്തിന്റെയും അന്ധകാരത്തിന്റെയും അധിപൻ, എല്ലായ്പ്പോഴും സകലത്തെയും സ്വന്തത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നു. അപ്രാണികൾക്കും പ്രാണികൾക്കും, നദികളുടെയും മറ്റു ജലസ്രോതസ്സുകളുടെയും ജലവും സൂര്യൻ ആഗിരണം ചെയ്യുന്നു. ഈ പ്രകാശരശ്മികളിൽ നാലുനൂറ്റി ചാനലുകൾ അത്ഭുതകരമായ രൂപത്തിൽ പുറത്ത് വിടുന്നു. ഈ രശ്മികൾ 'അമൃതം' എന്നറിയപ്പെടുന്നു, അവ മഴയെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ചന്ദ്രൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന രശ്മികൾ എല്ലാം പൊൻ നിറത്തിലാണ്. 'ശുക്ര' എന്നറിയപ്പെടുന്ന രശ്മികൾ മൂന്നു വകകളുണ്ട്, അവ ചൂട് ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നു. ഈ അമൃതം മൂന്നു വിധത്തിൽ ദേവന്മാർക്ക് സൂര്യൻ നൽകുന്നു. ശീതകാലത്തും മഞ്ഞു വീഴുന്ന കാലത്തും സൂര്യൻ മൂന്നു രശ്മികൾകൊണ്ട് മഞ്ഞ് പുറത്ത് വിടുന്നു. ചൈത്രമാസത്തിൽ ധാതാ എന്ന രശ്മി, വൈശാഖത്തിൽ തപന, ശ്രാവണത്തിൽ വിവസ്വാൻ, പ്രൗഷ്ടപദയിൽ ഭാഗ, മാർഗശീർഷത്തിൽ മിത്ര, പൗഷമാസത്തിൽ വിശ്ണു എന്ന ശാശ്വതൻ—ഇവയാണ് ഓരോ മാസത്തെയും പ്രധാന രശ്മികൾ. പൂഷൻ ദേവൻക്ക് ആറായിരം രശ്മികളുണ്ട്; സപ്തഭിസ് എന്ന രശ്മിക്കും അതുപോലെ. വിവസ്വാൻ പത്ത് രശ്മികളാൽ രക്ഷിക്കുന്നു, ഭാഗൻ പതിനൊന്ന് രശ്മികളാൽ. വിശ്ണു, ലോകസ്രഷ്ടാവ്, ആറായിരം രശ്മികളാൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. ശീതകാലത്ത് സൂര്യൻ താമ്രവർണ്ണനായി, തണുത്ത കാലത്ത് ചുവപ്പായി ദൃശ്യനാകുന്നു. സൂര്യൻ അമൃതവും, അമരത്വവും, മൂന്നുവിധ ഗുണങ്ങളും മൂന്നു രീതിയിൽ നൽകുന്നു. അങ്ങിനെ, അങ്ങാടിയൻ, മന്ദൻ, രാഹു, കെതു എന്നിവരും എട്ടാമതായി എണ്ണപ്പെടുന്നു. ഇവർ തങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ സൂര്യനെ ആശ്രയിക്കാതെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. വായു ഇവരെ ചുമക്കുന്നതിനാൽ അതിന് പ്രവാഹ എന്ന പേരാണ്. പത്ത് പക്കലായി ഇടതും വലതും ചേരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ചന്ദ്രൻ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠ, ചന്ദ്രന്റെ വളർച്ചയും കുറയലും സ്ഥിരമായും നിശ്ചിതമായും നിലനിൽക്കുന്നു. മറ്റൊന്നിന്റെ ഉള്ള് ദിനംപ്രതി നിറയുന്നു. ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, സൂര്യൻ സുഷുമ്നാ എന്നൊരു രശ്മിയാൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. പൗർണമിദിനത്തിൽ അവൻ പൂർണ്ണമായി ദൃശ്യനാകുന്നു. ദേവന്മാർ ആ അമൃതം പാനമാക്കുന്നു; അവർ അമൃതഭോജികൾ ആണ്. ഉച്ച കഴിഞ്ഞാൽ പിതൃഗണങ്ങൾ ശേഷിച്ച ഭാഗം അനുഭവിക്കുന്നു. ആ വിശുദ്ധവും അമൃതസ്വഭാവമുള്ളതും പുണ്യപ്രദവുമായ സാരം, ചന്ദ്രൻ, അമൃതസ്വരൂപിയാണ്. മാസത്തിൽ പരമസന്തോഷം ലഭിച്ച ശേഷം പിതൃകൾ തൃപ്തരായി നിലനിൽക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, മഹാനുഭവനായവനേ, സൂര്യന്റെ കാരണത്താൽ വളർച്ചയും കുറയലും ഉണ്ടാകുന്നു. താമരകളാൽ കെട്ടിയ സൂര്യന്റെ രഥം അങ്ങ് എവിടെയും സഞ്ചരിക്കുന്നു. അതുപോലെ, ഭൂമിയുടെ മനോഹരമായ പൊൻരഥം എട്ട് കുതിരകളാൽ ഇഴയപ്പെടുന്നു. സ്വർഭാനുവിന്റെയും സൂര്യാധിപന്റെയും രഥം ആറു കുതിരകളാൽ ഇഴയപ്പെടുന്നു. എല്ലാം ധ്രുവതാരത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, മഹാഭാഗ്യശാലികളേ, വായു-രശ്മികളാൽ ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ സകലവും വായു-രശ്മികളാൽ ചുറ്റി, അവനെയും ചുറ്റിക്കുന്നു. അവിടെ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ, കാലചക്രങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവരാണ് സ്ഥാപിതരായത്. അവിടെ തന്നെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ സനന്ദനാദികൾയും സ്ഥാപിതരാണ്. അവിടെ തന്നെ, പീഡനരഹിതരായ വൈരാജദേവന്മാരും ഉണ്ട്. അവിടെ വീണ്ടും ജനിക്കേണ്ടതില്ലാത്തവർ വസിക്കുന്നു; അതാണ് ബ്രഹ്മലോകം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. അവിടെ ബ്രഹ്മാവ് യോഗികളോടൊപ്പം സ്ഥിരമായി വസിക്കുന്നു, യോഗത്തിന്റെ പരമാമൃതം പാനമാക്കിയവനായി. യോഗികൾ, തപസ്സുകാർ, സിദ്ധർ, ജപകർ—all of them—പരമേശ്വരനെ ആരാധിക്കുന്നു.