കൂര്മപുരാണമ്

പൂർവചിത്തിയും തിലോത്തരയും മറ്റുള്ളവരും, മഹത്തായ ദൈവമായ സൂര്യനെയും, അവിനാശിയായ ആത്മാവിനെയും സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു. ഇവർ തങ്ങളുടെ തേജസ്സോടെ പ്രകാശത്തിന്റെ ആഗാരമായ സൂര്യനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ഗന്ധർവരും അപ്‌സരസുകളും നൃത്തഗീതങ്ങളോടെ സൂര്യനെ സേവിക്കുന്നു. സർപ്പങ്ങൾ ദേവാദിദേവനായ ഈ ഭഗവാനെ ചുമന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അസുരന്മാരും കൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഇവർ ജീവികളുടെ അശുഭകർമങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നു എന്ന് ഇവിടെ പറയുന്നു. ദിവ്യരഥത്തിൽ എപ്പോഴും വസിക്കുന്ന ഈ ഭഗവാൻ, ഇഷ്ടാനുസരണം കാറ്റിന്റെ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവൾ (പ്രകൃതി) എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും യുഗാന്തം വരെ രക്ഷിക്കുന്നു. സ്വഭാവാനുസൃതമായി, ഈ ഭഗവാൻ ആവശ്യമായ വിധത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. സൂര്യൻ പിതൃകളെയും ദേവതകളെയും മനുഷ്യരെയും മറ്റുള്ളവരെയും എപ്പോഴും പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ശാശ്വതനായ നീലകണ്ഠൻ, വേദങ്ങളെ അറിയുന്നവരുടെ ഇടയിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. വേദജ്ഞന്മാർ ഈ സ്ഥലം സൂര്യനാണ്, അതായത് വേദസ്വരൂപൻ തന്നെയാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു. കാലത്തിന്റെ അധിപനായ ഈ ദിവ്യസ്വരൂപൻ കാലത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു. ഇവരിൽ ഗ്രഹങ്ങളുടെ ഉത്ഭവമായ ഏഴ് കിരണങ്ങൾ ഏറ്റവും പ്രധാനമാണ്. മറ്റൊരു കിരണം വിശ്വവ്യചാ എന്നും, പരമമായ മറ്റൊന്ന് സംയദ്വസു എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. സൂര്യന്റെ സൂപുമ്ന എന്ന കിരണം ശീതപ്രഭയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ഹരികേശ എന്ന കിരണം നക്ഷത്രങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. വിശ്വവ്യചാ എന്ന കിരണം ശുക്രനെ എപ്പോഴും പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ഏഴാമത്തേത് സുരാട് എന്ന കിരണം ശനിയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ഈ കിരണങ്ങൾ എല്ലാം വളർന്നു വളർന്നുകൊണ്ട് എല്ലായ്പ്പോഴും പോഷണം നൽകുന്നു. പ്രകാശവും അന്ധകാരവും ഒരുപോലെ ഭരിക്കുന്ന സൂര്യൻ ഇവയെല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു—സ്ഥാവരജംഗമങ്ങളെയും, നദികളിലെയും ജലങ്ങളെയും. ഇവയിൽ നാലു നൂറ് ചാനലുകൾ അത്ഭുതകരമായ രൂപത്തിൽ ഒഴുകുന്നു. ഈ കിരണങ്ങൾ എല്ലാം 'അമൃതം' എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; അവ മഴയും ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നു. 'ചന്ദ്ര' എന്ന പേരിലുള്ള കിരണങ്ങൾ എല്ലാം പൊന്നനഞ്ഞ നിറമുള്ളവയാണ്. 'ശുക്ര' എന്ന പേരിലുള്ള കിരണങ്ങൾ മൂന്നു വിധമാണ്, അവ ചൂട് ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നു. അമൃതം കൊണ്ടു സൂര്യൻ ദേവന്മാരെ മൂന്നുവിധത്തിൽ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു. ശിശിരകാലത്തും ശീതകാലത്തും മൂന്ന് കിരണങ്ങളാൽ പനിയും വിട്ടയക്കുന്നു. ചൈത്രമാസത്തിൽ ധാതാ എന്ന കിരണം, വൈശാഖത്തിൽ തപന, ശ്രാവണത്തിൽ വിവസ്വാൻ, പ്രൗഷ്ഠപദയിൽ ഭാഗ, മാർഗശീർഷത്തിൽ മിത്ര, പൗഷത്തിൽ ശാശ്വതനായ വിഷ്ണു—ഇങ്ങനെ ഓരോ മാസത്തെയും കിരണങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമാണ്. പൂഷൻ ദേവൻക്ക് ആറായിരം കിരണങ്ങളുണ്ട്, സപ്തഭിസ് എന്ന കിരണത്തിനും അതുപോലെ. വിവസ്വാൻ പത്ത് കിരണങ്ങളാൽ സംരക്ഷിക്കുന്നു, ഭാഗൻ പതിനൊന്ന് കിരണങ്ങളാൽ. ലോകസ്രഷ്ടാവായ വിഷ്ണു ആറായിരം കിരണങ്ങളാൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. ശിശിരകാലത്ത് സൂര്യൻ താമ്രവർണ്ണനായി, ശീതകാലത്ത് ചുവപ്പായി കാണപ്പെടുന്നു. സൂര്യൻ അമൃതവും അമരത്വവും ത്രിഗുണങ്ങളെയും മൂന്നുവിധത്തിൽ നൽകുന്നു. ചൊവ്വ, മന്ദ, രാഹു, കേതു എന്നിവയും എട്ടാമതായി എണ്ണപ്പെടുന്നു. ഇവ സൂര്യനെ ആശ്രയിക്കാതെ തങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ ചുറ്റുന്നു. കാറ്റ് ഇവയെ ചുമക്കുന്നതിനാൽ അതിനെ 'പ്രവാഹ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. വലത്തും ഇടത്തും പത്തുചേരുന്നവയുണ്ട്; അതിനാലാണ് ചന്ദ്രനെ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത്.