പ്രാചീന കാലത്ത്, ദൈവിക ചക്രത്തിൽ, സൂര്യഭഗവാനെ വിവിധ ഛന്ദങ്ങളിൽ അനുരാഗപൂർവ്വം സ്തുതിയോടെ ആരാധിച്ചു. രഥസ്വന, വരുണ, സുഷേണ, സെനജിത് എന്നിവരും, ദേവതകളുടെ അധിപതിയുടെ ചാരോട്ട reins അങ്ങിനെ സംയുക്തമായി പിടിച്ചു. അപ്പോൾ, ഒരു പാമ്പ്, ഒരു കടുവ, ഒരു കുതിര, വायु, ഇലകിടി, സൂര്യൻ എന്നിവ, ഏറ്റവും മുൻപിലുള്ള രാക്ഷസന്മാർ അണിയിരുത്തി മുന്നോട്ട് പോന്നു. ഇലാപത്ര, ശംഖപാല, ഐരാവത, കംബല, അശ്വതര എന്നിങ്ങനെ, ഈ മഹാ സർപങ്ങൾ സൂര്യഭഗവാനെ യഥാക്രമം ഭാരം ചുമന്നു. ഉഗ്രസേന, വസുരുചി, അർവാവ, അസുരഥ എന്ന മറ്റൊരു പേരുള്ളവൻ, സദ്ജം മുതൽ വിവിധ സംഗീതരാഗങ്ങളിൽ ഭാനുവിനെ (സൂര്യനെ) സ്തുതിച്ചു. മേനക, സഹജന്യ, പ്രംലോച, പൂവൃചിത്തി, തിലോത്തമ എന്നീ അപ്സരസ്സുകൾ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവരേ, മഹാദേവനായ സൂര്യനെ, അവിനാശി ആത്മാവിനെ, തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു. ഇവർ അവരുടെ ദീപ്തിയാൽ സൂര്യനെ, പ്രകാശത്തിന്റെ ആധാരമായവനെ, പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ഗന്ധർവരും അപ്സരസ്സുകളും നൃത്തം, സംഗീതം എന്നിവയോടെ അവനെ സേവിക്കുന്നു. സർപങ്ങൾ ദേവതകളുടെ അധിപതിയെ ചുമന്നു, അസുരന്മാർ അണിയിരുത്തി മുന്നോട്ട് പോന്നു. ഇവർ ജീവികളുടെ ദുഷ്കർമ്മങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നു എന്ന് ഇവിടെ പറയുന്നു. ദിവ്യരഥത്തിൽ സ دائمം സാന്നിധ്യവേണം, വായുവിന്റെ വേഗത്തിൽ സ്വേച്ഛയോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവൾ (സൂര്യശക്തി) എല്ലാ ജീവികളെയും യുഗാന്തം വരെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. പ്രകൃതിയനുസരിച്ച്, ഈ അധിപതി പ്രകാശിക്കുന്നു. സ دائمം പിതൃകൾ, ദേവതകൾ, മനുഷ്യർ, മറ്റു ജീവികൾ എന്നിവയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ശാശ്വതമായ നീലകണ്ഠൻ (ശിവൻ), വേദങ്ങളെ അറിയുന്നവരിൽ തിളങ്ങുന്നു. വേദജ്ഞർ, സൂര്യനെ വേദങ്ങളുടെ രൂപമായി മനസ്സിലാക്കുന്നു. കാലത്തിന്റെ അധിപതിയായ ദൈവിക രൂപമുള്ളവൻ, കാലം നിയന്ത്രിക്കുന്നു. അവരിൽ, ഏഴ് കിരണങ്ങൾ, ഗ്രഹങ്ങളുടെ ആധാരങ്ങൾ, ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. വിശ്വവ്യചാ, സമ്യദ്വസു എന്നീ കിരണങ്ങൾ മറ്റൊന്നായി ഉണ്ട്. സൂര്യന്റെ സൂപുമ്ന എന്ന കിരണം തണുത്ത പ്രകാശം പോഷിപ്പിക്കുന്നു; ഹരികേശ എന്ന കിരണം നക്ഷത്രങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു; വിശ്വവ്യചാ എന്ന കിരണം ശുക്രനെ (വെനസ്) പോഷിപ്പിക്കുന്നു; സുറാട് എന്ന ഏഴാമത്തെ കിരണം ശനിയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ഇവ എല്ലാം വളരുന്നു, വളർന്നുകൊണ്ട് പോഷിപ്പിക്കുന്നു. സ دائمം പ്രകാശത്തിന്റെയും അന്ധകാരത്തിന്റെയും അധിപതിയായവൻ, ഈ കിരണങ്ങളെ എല്ലാം ഏറ്റെടുക്കുന്നു. സ്ഥാവര-ജംഗമ ജീവികളും, നദികളുടെയും മറ്റു ജലങ്ങളും അവന്റെ കീഴിലാണ്. ഇവയിൽ, നാല് നൂറ് ചാനലുകൾ അത്ഭുതമായ രൂപത്തിൽ ഒഴിക്കുന്നു. എല്ലാ കിരണങ്ങൾ 'അമൃത' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു, മഴയുണ്ടാക്കുന്നു. 'ചന്ദ്ര' എന്ന പേരിലുള്ള കിരണങ്ങൾ സ്വർണ്ണവർണ്ണമാണ്. 'ശുക്ര' എന്ന പേരിലുള്ള കിരണങ്ങൾ മൂന്നു തരം, ഉഷ്ണം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. അമൃതം കൊണ്ട്, സ دائمം ദേവതകളെ മൂന്നു വിധത്തിൽ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു. ശീതകാലത്തും, തണുത്ത കാലത്തും, മൂന്നു കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് പനിയെ പുറത്തുവിടുന്നു. ചൈത്ര മാസത്തിൽ 'ധാത' എന്ന കിരണം; വൈശാഖയിൽ 'താപന'; ശ്രാവണയിൽ 'വിവസ്വാൻ'; പ്രൗഷ്ഠപദത്തിൽ 'ഭാഗ' എന്ന കിരണം. ഈ ദിവ്യരഥത്തിൽ സ دائمം സഞ്ചരിക്കുന്ന സൂര്യഭഗവാന്റെ മഹത്വം, ദേവതകളും ഗന്ധർവകളും അപ്സരസ്സുകളും, സർപങ്ങൾ, അസുരന്മാർ, വിവിധ കിരണങ്ങൾ, ആകാശത്തിലെ ഗ്രഹങ്ങൾ, എല്ലാം ചേർന്ന് സ്തുതിക്കുകയും, പോഷിപ്പിക്കുകയും, സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.