ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവരെ, സൂര്യന്റെ രഥം അഞ്ചരയോജനവും അർദ്ധയോജനവും കൂടി അളവാണ്. അതിന്റെ അക്ഷം, പോളിന്റെ അടിയിൽ, അതിൽനിന്ന് അർദ്ധയുഗം കുറവാണ്. ഈ രഥം ഏഴു കുതിരകളാൽ ഓടുന്നു; അവയാണ് ഛന്ദസുകൾ. അവയുടെ പേരുകൾ കേൾക്കൂ: അനുഷ്ടുഭ്, തൃഷ്ടുഭ് എന്നിവ ഹരിയുടെ കുതിരകൾ എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. രഥത്തിന്റെ തെക്കു ഭാഗത്ത് യമന്റെ രാജ്യവും, പടിഞ്ഞാറ് വരുണന്റെ രാജ്യവും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അവരുടെ നഗരങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ: അമരാവതി, സംയമനി, സുഖാ, വിഭാ. സൃഷ്ടികളുടെ പ്രഭുവായ ദേവദേവതാ, പ്രകാശങ്ങളുടെ ചക്രം എടുത്തു ചലിപ്പിക്കുന്നു. രാത്രിയുടെ മധ്യത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ളവരെ, അവൻ ഏഴു ദ്വീപുകളിലേക്കും മുഖം തിരിക്കുന്നു. എല്ലാ ദിശകളിലും, ഇടത്തരം ദിശകളിലും, അവൻ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. ഇങ്ങനെ, അവൻ പകൽ-രാത്രികൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു, ഭൂമിയെ പിൻവലിക്കുകയും വിടുകയും ചെയ്യുന്നു, ദ്വിജന്മാരേ. മഹർഷിമാരേ, മൂന്ന് ലോകങ്ങൾ സജ്ജനന്മാർ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇവയിൽ നിന്ന് ദേവതകൾ, അസുരന്മാർ, മനുഷ്യർ ഉൾപ്പെടെ മുഴുവൻ സൃഷ്ടി ഉദിക്കുന്നു. എല്ലാ പ്രകാശവാന്മാരുടെയും തേജസ്, നിങ്ങളുടെ ശക്തി, സർവതോഭദ്രമാണ്. സൂര്യൻ മാത്രമാണ് മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ മൂലവും പരമദേവതയും. വിഷ്ണുവിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ, ദേവതാരൂപത്തിൽ, അവന്റെ ഗതിയെ നിർവഹിക്കുന്നു. ഈ രഥം ഛന്ദസുകൾ കൊണ്ടും ബ്രഹ്മം കൊണ്ടും, അതി പുരാതനമായതുമാണ്. ഗന്ധർവന്മാർ, അപ്പ്സരസുകൾ, സർപ്പങ്ങളുടെ തലവന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ എന്നിവരും, വിവസ്വാൻ, പൂഷൻ, പർജന്യ, അംശു എന്നിവരും, വസന്തം തുടങ്ങി എല്ലാ ഋതുക്കളിലും, ക്രമത്തിൽ സൂര്യനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ഭാരദ്വാജൻ, ഗൗതമൻ, കശ്യപൻ, ക്രതു എന്നിവരും, വിവിധ ഛന്ദസുകൾ കൊണ്ട് ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നു. രഥസ്വനൻ, വരുണൻ, സുഷേനൻ, സെനജിത് എന്നിവരും, ദേവതാപ്രഭുവിന്റെ ക reins കൈകൊണ്ടു ചേർക്കുന്നു. ഒരു സർപ്പം, കടുവ, കുതിര, വായു, മിന്നൽ, സൂര്യൻ—ഇവയാണ് പ്രധാന രാക്ഷസർ, ക്രമത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു. എലാപത്ര, ശങ്കപാല, എയർാവത, കംബല, അശ്വതര—ഇവരാണ് ക്രമത്തിൽ സൂര്യനെ ചുമക്കുന്നു. ഉഗ്രസേന, വസുരുചി, അർവാവ, അസുരഥ എന്നിവരും, ഷഡ്ജ മുതലായ രാഗങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ ഭാനുവിനെ ഗാനം ചെയ്യുന്നു. മനകാ, സഹജന്യാ, പ്രംലോചാ, പൂർവചിത്തി, തിലോത്തമാ—ഇവരാണ് അപ്പ്സരസുകൾ, സൂര്യദേവനെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു. ഇവർ, അക്ഷയാത്മാവായ സൂര്യനെ തങ്ങളുടെ തേജസാൽ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ഗന്ധർവന്മാരും അപ്പ്സരസുകളും, നൃത്തവും ഗാനവും കൊണ്ട് സൂര്യനെ സേവിക്കുന്നു. സർപ്പങ്ങൾ ദേവതാപ്രഭുവിനെ ചുമക്കുന്നു; അസുരരും കൂടെ പോകുന്നു. ഇവർ, ഭവങ്ങളുടെ ദുഷ്കർമ്മങ്ങൾ നീക്കുന്നു എന്നാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്. ആകാശരഥത്തിൽ എപ്പോഴും വസിക്കുന്ന സൂര്യൻ, വായുവിന്റെ വേഗത്തിൽ ഇഷ്ടാനുസരണം സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവൾ (രഥം), കാലത്തിന്റെ അവസാനം വരെ എല്ലാ ഭവങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. സ്വഭാവാനുസരിച്ച്, ഈ പ്രഭു പ്രകാശിക്കുന്നു. സൂര്യൻ, പിതൃകൾ, ദേവതകൾ, മനുഷ്യർ, മറ്റ് ജീവികൾ എന്നിവയെ എപ്പോഴും പോഷിപ്പിക്കുന്നു.