യോജനയുടെ അർധം അളവായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; അതിൽ നിന്ന് കുറവായ അളവുകൾ അറിയപ്പെടുന്നില്ല. ശനിദേവൻ, അംഗിരസ്, വക്രൻ എന്നിവയെ धीമാനായ ഗ്രഹങ്ങളായി അറിയണം. സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, ബുധൻ, ഭാർഗവൻ എന്നിവ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരാണ്. എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളിൽ സൂര്യൻ താഴേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നു. നക്ഷത്രങ്ങളുടെ മുഴുവൻ വൃത്തം ചന്ദ്രനിൽ നിന്ന് മുകളിലായി സഞ്ചരിക്കുന്നു. വക്രൻ ഭാർഗവനിൽ നിന്ന് മുകളിലായി, അതിനുമുകളിൽ ബൃഹസ്പതി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. സപ്തർഷിമാരും ധ്രുവനും മുകളിലായി അവൻ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ആ ചക്രത്തിന്റെ ദണ്ഡം അല്പം കുനിഞ്ഞതായാണ് പറയപ്പെടുന്നത്, അതിന്റെ ദൈർഘ്യം രണ്ടിരട്ടി ആകുന്നു, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻേ. ആ രഥത്തിന്റെ അക്ഷം ഒരു യോജന ദൈർഘ്യമാണു, അവിടെ ചക്രം ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു വർഷം അളവുള്ള കാലചക്രം അവിടെ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻേ, രഥത്തിന്റെ അളവ് അഞ്ചര യോജനവും അതിൽ കൂടി അർദ്ധയുഗവും കുറവാണ്. അക്ഷം, പോളിന്റെ അധാരത്തിൽ, അതിൽ നിന്ന് അർദ്ധയുഗം കുറവാണ്. സപ്ത അശ്വങ്ങൾ വൃത്തങ്ങൾ (മീറ്റർ) ആണു; അവയുടെ പേരുകൾ കേൾക്കൂ. അനുഷ്ടുബ്, തൃഷ്ടുബ് എന്നീ വൃത്തങ്ങൾ ഹരിയുടെ അശ്വങ്ങൾ എന്നാണു പറയപ്പെടുന്നത്. യമന്റെ ദേശം തെക്കിൽ, വരുണന്റെ ദേശം പടിഞ്ഞാറിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അമരാവതി, സംയമനി, സുഖാ, വിഭാ എന്നിങ്ങനെ അവയുടെ നഗരങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ ആകുന്നു. പ്രാണികളുടെ പ്രഭു, ദേവദേവൻ, പ്രകാശകരുടെ ചക്രം കൈകൊള്ളുന്നു. ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻേ, രാത്രിയുടെ മധ്യത്തിൽ അവൻ ഏഴു ദ്വീപുകൾ നേരുന്നു. എല്ലാ ദിശകളിലും, ഇടത്തരം ദിശകളിലും കൂടിയുള്ള അവന്റെ ദൃഷ്ടി. ഇങ്ങനെ അവൻ പകൽ-രാത്രി സൃഷ്ടിക്കുന്നു, ഭൂമിയെ പിൻവലിക്കുകയും വിട്ടയക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, ദ്വിജന്മാരേ. മഹർഷിമാരേ, മൂന്നു ലോകങ്ങൾ സത്പുരുഷന്മാർ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതിൽ നിന്ന് ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, മനുഷ്യർ എന്നിവയുള്ള മുഴുവൻ സൃഷ്ടിയും ഉരുത്തിരിയുന്നു. എല്ലാ പ്രകാശമുള്ളവരുടെ പ്രകാശവും, നിങ്ങളുടെ ശക്തിയും, സർവലോകത്തിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ മൂലവും പരമദേവതയും സൂര്യനാണ്. ദേവന്മാരുടെ രൂപത്തിലുള്ള വിഷ്ണുവിന്റെ അംശങ്ങൾ അവന്റെ ഗതിയെ നടത്തുന്നു. അത് വൃത്തങ്ങൾ, ബ്രഹ്മൻ, പുരാതനത്വം എന്നിവകൊണ്ടു നിർമ്മിതമാണ്. ഗന്ധർവന്മാർ, അപ്പസരസ്സുകൾ, സർപ്പങ്ങളുടെ തലവന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, കൂടാതെ വിവസ്വത്, പൂഷൻ, പർജന്യൻ, അംശു എന്നിവരാൽ, അവർ വസന്തം തുടങ്ങി സീസണുകൾ ക്രമത്തിൽ സൂര്യനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ഭരദ്വാജൻ, ഗൗതമൻ, കശ്യപൻ, ക്രതു എന്നിവരാൽ, ദൈവത്തെ വിവിധ വൃത്തങ്ങളാൽ ക്രമത്തിൽ സ്തുതി ചെയ്യുന്നു. രഥസ്വനൻ, വരുണൻ, സുഷേനൻ, സെനജിത് എന്നിവരാൽ, ദേവദേവന്റെ കയറി ചേർക്കുന്നു. ഒരു സർപ്പം, ഒരു കടുവ, ഒരു കുതിര, കാറ്റ്, മിന്നൽ, സൂര്യൻ — ഈ പ്രധാന രാക്ഷസന്മാർ ക്രമത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു. എലാപത്രൻ, ശംഖപാലൻ, എയർാവതൻ, കംബാലൻ, അശ്വതരൻ എന്നിവരാൽ, അവൻ ക്രമത്തിൽ ചുമക്കപ്പെടുന്നു. ഉഗ്രസേനൻ, വസുരുചി, അർവാവ, അസുരഥ എന്ന മറ്റൊന്ന് — ഇവർ ഭാനുവിനെ വിവിധ ഗീതങ്ങളാൽ, ഷഡ്ജം മുതലായ ശബ്ദങ്ങളിൽ ക്രമത്തിൽ പാടുന്നു. മനകാ, സഹജന്യാ, പ്രംലോചാ — ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻേ, ഇവർ അപ്പസരസ്സുകൾ ആകുന്നു. ഇങ്ങനെ, സൂര്യന്റെ രഥം, അതിന്റെ ഘടന, അതിൽ ചുമക്കുന്നവർ, സ്തുതിയുമായി പാടുന്നവർ, ദിശകളും നഗരങ്ങളും, ദേവതകളും, സൃഷ്ടിയും, സർവ്വലോകത്തിൽ വ്യാപിച്ച പ്രകാശവും — എല്ലാം ശ്രേഷ്ഠരായ മുനിമാർ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.