കൂര്മപുരാണമ്

പരമാത്മാവിന്റെ തൃപ്തിക്ക് വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്ക് മാത്രമാണ് ആ നിത്യാവസ്ഥ ലഭിക്കുന്നത്. ഈ മാർഗ്ഗം പിന്തുടരാതെ ഒരാളും പരിപൂർണ്ണത നേടാൻ കഴിയില്ലെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഹൃഷീകേശനോട് നമസ്കരിച്ച്, അവർ വീണ്ടും这样 പറഞ്ഞു: “ഈ ലോകം എങ്ങനെ ഉൽഭവിക്കുന്നു എന്ന് ഞങ്ങൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ ആരാണ്? ദൈവമേ, ഈ സത്യം ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ.” അവൻ, ഗംഭീരമായ ശബ്ദത്തിൽ, സൃഷ്ടിയും ലയവും സംബന്ധിച്ച സത്യം വിവരിച്ചു. അവൻ അനന്തനും അളവറ്റനും, എല്ലാ ദിശകളിലും മുഖമുള്ള നിയന്ത്രകനുമാണ്. യഥാർത്ഥതയെ അന്വേഷിക്കുന്ന ജ്ഞാനികൾ ‘പ്രധാന’യും ‘പ്രകൃതിയും’ എന്ന് വിളിക്കുന്നതിനെ അവൻ വിശദീകരിച്ചു. അതു പ്രായമില്ലാത്തതും, സ്ഥിരതയുള്ളതും, നശിക്കാത്തതും, സത്വഭാവത്തിൽ എപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നതുമാണ്. സകല ജീവികളുടെ മഹാരൂപം ആത്മാവിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ആദിയിൽ, കാലത്തേക്കാൾ മുൻപ്, അപ്രകൃതമായ ബ്രഹ്മം ഉൽഭവിച്ചു. പ്രാകൃത ലയം എന്നത് ഈ സൃഷ്ടി ഉദയിക്കുന്നതുവരെ നിലനിൽക്കുന്നു. ആ അവസ്ഥയിൽ neither day nor night exists, not even figuratively. അപ്രകൃതം, എല്ലാ ജീവികളിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതും, ആന്തരിയമായ പരമാധിപതിയും, പരമേശ്വരനുമാണ്. പരമേശ്വരൻ, തന്റെ പരമയോഗം ഉപയോഗിച്ച് അതിനെ ചലിപ്പിച്ചു. യോഗത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ, അവൻ അതിൽ പ്രവേശിച്ചു, ചലനത്തിനായി. പ്രധാനാവസ്ഥയിൽ, അവൻ സംകോചവും വികസനവും വഴി നിലനിൽക്കുന്നു. അതിൽ നിന്ന്, പ്രധാനയും പുരുഷനും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന മഹാബീജം ഉദയിച്ചു. അതിൽ നിന്ന് ബുദ്ധി, ദൃഢത, സ്മൃതി, ചൈതന്യങ്ങൾ ഉദയിക്കുന്നു. മഹതിൽ നിന്ന്, മൂന്നുവിധമായ അഹംഭാവം ഉൽഭവിച്ചു. അതിൽ നിന്ന്, ആത്മാവും, വ്യക്തിയും, ജീവിയും—സകല പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം—ഉദയിച്ചു. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, ദേവതകൾ, ലോകം—ഇവയൊക്കെ അവന്റെ സന്തതികളാണ്. അവനാണ് ഈ ജീവി ജനിക്കുകയും, പ്രവർത്തിക്കുകയും, ഘടകങ്ങളും അവയുടെ ഉത്ഭവങ്ങളും ഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ അഗ്നിസ്വഭാവമുള്ളവയാണെന്ന് പറയുന്നു; പത്ത് ദേവതകൾ ശുദ്ധസ്വഭാവമുള്ളവയാണ്. സൂക്ഷ്മഘടകങ്ങളുടെ സൃഷ്ടി ഇതാണ്; ഘടകങ്ങളിൽ നിന്ന് ജീവികൾ ഉൽഭവിച്ചു. അതിൽ നിന്ന്, ശബ്ദം എന്ന ഗുണമുള്ള ശൂന്യമായ ആകാശം ഉദയിച്ചു. അതിൽ നിന്ന്, സ്പർശം എന്ന ഗുണമുള്ള വായു ഉത്ഭവിച്ചു. വായുവിൽ നിന്ന്, രൂപം എന്ന ഗുണമുള്ള അഗ്നി ഉൽഭവിച്ചു. അതിൽ നിന്ന്, രുചി എന്ന ഗുണമുള്ള ജലം ഉൽഭവിച്ചു. അതിൽ നിന്ന്, ഘനതയും ഗന്ധവും ഉള്ള ഭൂമി ഉത്ഭവിച്ചു. പിന്നീട്, ശബ്ദവും സ്പർശവും ഉള്ള വായു ഉദയിച്ചു. അതിനുശേഷം, ശബ്ദം, സ്പർശം, രൂപം എന്ന മൂന്ന് ഗുണങ്ങളുള്ള അഗ്നി ഉൽഭവിച്ചു. അതിൽ നിന്ന്, രുചി ഉൾപ്പെടെ നാലു ഗുണങ്ങളുള്ള ജലം ഉൽഭവിക്കുന്നു. അതിൽ നിന്ന്, അഞ്ച് ഗുണങ്ങളുള്ള ഭൂമി, ഘടകങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഘനമായത്, ഉൽഭവിച്ചു. ഇവ പരസ്പരം സംയോജിച്ച്, ഒരുമിച്ച് നിലനിൽക്കുന്നു. ഒറ്റയ്ക്ക് ഇവ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയില്ല; ഒന്നിച്ച് ചേർന്നാണ് സൃഷ്ടി സാധ്യമാകുന്നത്. മഹാപ്രധാനത്തിൽ നിന്ന് പ്രത്യേകതകളിലേക്കുള്ള ഈ ഘടനയിൽ, ബ്രഹ്മാണ്ഡം ഉത്ഭവിക്കുന്നു. പ്രത്യേകതകളിൽ നിന്ന്, വലിയ അണ്ഡം—ജലത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്ന മഹാബീജം—ഉദയിച്ചു. ആ ആദി അണ്ഡത്തിനുള്ളിൽ, ‘ക്ഷേത്രജ്ഞൻ’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ബ്രഹ്മാവ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവൻ, സകല ജീവികളുടെ ആദി സ്രഷ്ടാവ്, ആദ്യം ബ്രഹ്മാവായി അവതരിച്ചു.