കൂര്മപുരാണമ്

അവിമുക്തയിലേക്കു പുറപ്പെട്ടവർക്കു വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഗതിയ്‌ക്കൊണ്ട്, അത്യുത്തമമായ അവസ്ഥയാണ് അവിടെയുണ്ടാകുന്നത്, മനോഹരിയായവളേ. വാരാണസി എന്ന നഗരം എല്ലാ പുണ്യസ്ഥലങ്ങളെയും മറികടന്ന് അതിമംഗളമായതാണെന്നും, അവിമുക്തയിലേയ്ക്കു തന്നെയാണ് മോക്ഷം നൽകുന്ന ബ്രഹ്മം, “താരക” എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നതു വിശദീകരിക്കപ്പെടുന്നതെന്നും പറയുന്നു. ഒരേ ജന്മത്തിൽ തന്നെ, വാരാണസിയിൽ ഈ പരമാവസ്ഥയിലേക്കു എത്തിച്ചേരാൻ കഴിയുമെന്നാണു ദേവി, നീ കേൾക്കേണ്ടത്. അവിമുക്ത എന്ന സൂര്യൻ വാരാണസിയിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നു; അവിടെയേയ്ക്കു സത്യം എന്ന നിത്യസത്തയും സദാ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. അവിടെയാണു നാരായണനും, ദേവന്മാരുടെ അദ്ധിപതിയായ മഹാദേവനും വസിക്കുന്നത്. അവർ എപ്പോഴും ദേവദേവനായ, ലോകപിതാവായ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. വാരാണസിയിൽ എത്തുന്നവർക്ക് പരമാവസ്ഥയിലേക്കു പ്രവേശനം ലഭിക്കുന്നു. അവിടെയാകെ മഹാദേവനിൽ നിന്നു ജ്ഞാനം പ്രാപിച്ചാൽ, മോക്ഷം നേടാം. അതിനു ശേഷം, ശരീരത്താലോ, മനസ്സിലാലോ, വാക്കിലാലോ, പാപം ചെയ്യേണ്ടതില്ല. അവിമുക്തയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ജ്ഞാനം യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരും അറിയുന്നില്ല. ദൈവം ദേവിയെ അറിയിച്ച ഈ രഹസ്യം എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു. എങ്ങനെയോ ഗിരീശൻ (ശിവൻ) എല്ലാ ദേവന്മാരിലും ഉന്നതനാണോ, അതുപോലെ ഈ സ്ഥലം എല്ലാ പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിലും ശ്രേഷ്ഠമാണ്. അവിടെ എത്തുന്നവർക്ക് ശിവന്റെ വാസസ്ഥലമായ പരമസ്ഥാനം, അവിമുക്തം, ലഭിക്കുന്നു. എന്നാൽ ആ പരമേശ്വരന്റെ വാസസ്ഥലത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം അവർക്ക് അറിയാനാവില്ല. അവർക്കു പാപങ്ങൾ അതിവേഗം നശിക്കുന്നു, ഈ ലോകത്തും അതിനപ്പുറത്തും. കാലസ്വരൂപനായ ശിവൻ ആ പാപങ്ങളെല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്നു. അവിടെ മരിക്കുന്നവർക്ക് വീണ്ടും ജന്മം എന്ന സംസാരസമുദ്രത്തിൽ വീഴേണ്ടതില്ല. യോഗിയാണോ അല്ലയോ, പാപിയാണോ അതിപുണ്യവാനാണോ എന്നതല്ല, മോക്ഷമാർഗ്ഗത്തിലേക്കു മനസ്സു തിരിയേണ്ടതാണ്. തന്റെ പ്രധാന ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം, മഹാദേവൻ വാരാണസിയിൽ പാർക്കുന്നു. അവിടെ നിന്ന് അദ്ദേഹം മോക്ഷം നൽകുന്ന മഹത്തായ ഓംകാര ലിംഗത്തിലേക്കു പോയി. ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ള സപ്തർഷിമാർക്കു അതിന്റെ മഹത്വം അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. ഈ ഓംകാര ലിംഗത്തെ ഓർക്കുന്നതു മാത്രത്താലും എല്ലാ പാപങ്ങൾ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും. വാരാണസിയിൽ ജ്ഞാനികൾ ഈ ലിംഗത്തെ നിരന്തരം ആരാധിക്കുന്നു, അതുവഴി മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു. ഭാഗ്യശാലിയായ രുദ്രൻ അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവികളെ മോചനം നൽകി സന്തോഷിക്കുന്നു. ശുദ്ധമായ ഈ ലിംഗം ഓംകാരത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. ഈ ഭഗവത്ലിംഗം അഞ്ചു രൂപങ്ങളിലാണു ഉണ്ട്: സൃഷ്ടിയും ലയവും ഉൾപ്പെടെ. ഓംകാരത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഈ ലിംഗം അഞ്ചു വകഭേദങ്ങളിലാണു അറിയപ്പെടുന്നത്. ശരീരം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ജ്ഞാനികൾ ആ പരമാനന്ദപ്രദമായ പ്രകാശത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നു. ഈശാനനെ ആരാധിച്ചവർ പരമാവസ്ഥയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു. ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഓംകാരേശ്വരൻ, പരമേശ്വരൻ, ഒരു പശുവിന്റെ തൊലിയത്ര വലിപ്പമുള്ളവനാണ്. അതുപോലെ, വിശ്വേശ്വരൻ, ഓംകാരൻ, കപർദ്ദേശ്വരൻ എന്നിവരും. ശംഭുവിന്റെ കൃപയില്ലാതെ ഇവിടെയൊരാളും യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയാനാവില്ല. ത്രിശൂലധാരിയായ കൃത്തിവാസന്റെ ലിംഗം ദർശിക്കാൻ, ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള മഹർഷി തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട് പ്രസ്താവിച്ചു. അവൻ അവിടെയെത്തിയത്, അവിടെ നിരന്തരം ആരാധിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സംഹരിക്കാൻ. എന്നാൽ ഭക്തന്മാരെ സംരക്ഷിക്കാൻ, ഭക്തജനങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്ന കൃത്തിവാസൻ, തന്റെ വസ്ത്രമായി ഒരു ത്വക്ക് (തൊലി) ധരിച്ചു.