കൂര്മപുരാണമ്

പരാശരമഹർഷിയുടെ പുത്രനായ, അതീവ തേജസ്സുള്ള വ്യാസഭഗവാനെ മഹർഷിമാരും സദ്ഭക്തരും കനിവോടെ സ്മരിച്ചുപോന്നു. ലോകത്തിൽ രുദ്രനെയും പരമേശ്വരനെയും യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരാണ് അറിയുക? അത്തരം അഗാധമായ ജ്ഞാനത്തിന് അർഹനായവൻ പരാശര്യൻ, മഹാത്മാവും യോഗിയുമായ, അനശ്വരനായ വിഷ്ണുവും തന്നെയാണ്. സത്യവതിയുടെ പുത്രനായ ആ മഹാത്മാവായ വ്യാസർക്കു നമസ്കാരം അർപ്പിച്ചു. അപ്പോഴാണ് മഹർഷിമാർ തമ്മിൽ ചോദിച്ചു: "ഈ മഹാമനസ്സൻ എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയണം; അതിനായി ഞങ്ങൾ ആസക്തിയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു." വ്യാസൻ ഗംഗാതീരത്ത് സർവ്വലോകനാഥനായ ശിവഭഗവാനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു. അപ്പോൾ മഹർഷിമാർ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വ്യാസനെ ആദരത്തോടെയും പൂജാപൂർവ്വകവുമാണ് ആദരിച്ചു. അവരൊക്കെയും മഹാദേവനോടുള്ള ഭക്തിയിലും മോക്ഷശാസ്ത്രങ്ങളോടുള്ള നിഷ്ഠയിലും നിലകൊണ്ടവരായിരുന്നു. ദേവദേവനായ ശിവന്റെ മഹത്വവും, വേദങ്ങളിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന ധർമ്മങ്ങളും അവിടുത്തെ ചർച്ചയായിരുന്നതിനിടയിലാണ് ജൈമിനി മഹർഷി, വ്യാസഭഗവാനോടു ആ ഗഹനവും ശാശ്വതവുമായ അർത്ഥത്തെക്കുറിച്ച് ചോദ്യം ചെയ്തു. "ഭഗവൻ, ഈ ലോകത്തിൽ നിങ്ങൾക്കറിയാത്തത് ഒന്നുമില്ല. ചിലർ സംഖ്യയോ യോഗയോ അനുഷ്ഠിക്കുന്നു; മറ്റുചിലർ കഠിനതപസ്സിലാണ്. ചിലർ അഹിംസയും സത്യവും അറിയുന്നു; മറ്റു ചിലർ സന്ന്യാസത്തിന്റെ മാർഗ്ഗം സ്വീകരിക്കുന്നു. ചിലർ തീർത്ഥയാത്രകൾ ചെയ്യുന്നു; ചിലർ ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ഇതിലൊക്കെക്കൂടി മറ്റെന്തെങ്കിലും രഹസ്യമായുള്ളത് ഉണ്ടെങ്കിൽ ദയവായി ഞങ്ങൾക്ക് പറയണം," എന്ന് ജൈമിനി അപേക്ഷിച്ചു. അപ്പോൾ, നന്ദിയുടെ ചിഹ്നം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ആ മഹാദേവനോടു നമസ്കരിച്ച്, വ്യാസഭഗവാൻ ഗഹനമായ വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞു: "സര്‍വ്മഹർഷിമാരും കേൾക്കട്ടെ; ഞാൻ ഏറ്റവും രഹസ്യമായ രഹസ്യത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഇത് അജ്ഞന്മാർക്കു മനസ്സിലാവാത്തതും സൂക്ഷ്മദർശികളായവർക്കു മാത്രമേ ഗ്രഹിക്കാനാകൂ. വേദങ്ങളെ അറിയാത്തവർക്കു വിവിധ ജ്ഞാനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതമായതും ഹിതകരമല്ല. ദേവതകളുടെ ഇടയിൽ ഇരുന്ന് പാറ്വതീദേവി മഹാദേവനോടു ചോദിച്ചു: 'സ്വാമി, മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ വളരെ ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനകം നിങ്ങളെ ദർശിക്കാം? ശങ്കര, ലോകത്തിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും ദുഷ്കരമായ കാര്യങ്ങളുണ്ടോ?' അപ്പോൾ, ആ അനുഭാവസ്വരൂപനായ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: 'സൂക്ഷ്മനായിരുന്നാലും, ഞാൻ സർവ്വജീവികൾക്കും അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നവനാണ്. ഭക്തജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, കാമനാശനനായ ഞാൻ പരമസത്ത്വത്തെ വെളിപ്പെടുത്താം. പരമഹർഷിമാർ പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്ന സത്യം ഞാൻ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഭവസാഗരത്തിൽ നിന്ന് മോക്ഷം നൽകുന്ന മാർഗ്ഗമാണിത്. പരമശാസ്ത്രത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ള മഹാത്മാക്കൾ അവിടെയുണ്ട്. എല്ലാ വിദ്യകളിലും ഏറ്റവും പരമമായതും അനശ്വരവുമായ ജ്ഞാനം എന്റേതാണ്. ശ്മശാനങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവർക്കോ ദിവ്യലോകം പ്രാപിച്ചവർക്കോ മാത്രമേ ഇതറിയാൻ കഴിയൂ. അതിൽ അയോഗ്യരായവർക്ക് അതിനെ കാണാനാവില്ല; യോഗ്യരായവർ മനസ്സുകൊണ്ട് അതിനെ ഗ്രഹിക്കുന്നു. സുന്ദരിയായവളേ, ഞാൻ കാലസ്വരൂപനായി ഈ ലോകത്തെ പിൻവലിക്കുന്നു. എന്റെ ഭക്തർ അവിടെ എത്തുന്നു; അവർ എന്നിൽ ലയിക്കുന്നു. ധ്യാനം, പഠനം, ജ്ഞാനം—ഇവ എല്ലാം അവിടെ അനശ്വരമാണ്. അവിമുക്തം എന്ന സ്ഥലത്ത് പ്രവേശിച്ചവർക്കു എല്ലാം നശിക്കുന്നു. സ്ത്രീകളും വിദേശികളും, പാപജന്മം പ്രാപിച്ചവരും, അവിമുക്തത്തിൽ അന്ത്യം പ്രാപിച്ചാൽ, ശിവന്റെ നഗരമായ എന്റെ നഗരത്തിൽ മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു. അവരൊക്കെയും ഇശ്വരാനുഗ്രഹംകൊണ്ട് പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു. വാരാണസിയിൽ താമസിക്കുന്നവൻ, പാദം കല്ലിൽ അടിച്ചാലും എവിടെയായാലും അന്ത്യം പ്രാപിച്ചാൽ, അവന്റെ ഗതിയും ഭവബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോക്ഷമാണെന്നതിൽ സംശയമില്ല.