കലി യുഗത്തിലെ ദുഃഖകരമായ കാലഘട്ടം വന്നപ്പോൾ, കള്ളന്മാർ മറ്റൊരു കള്ളനിൽ നിന്ന് കവർച്ച ചെയ്യുന്നു, പിന്നെയും മറ്റുള്ളവർ ആ കള്ളനിൽ നിന്ന് കവർച്ച ചെയ്യുന്നു. അധർമ്മത്തിൽ ആസക്തി കൊണ്ടും, അന്ധകാരത്തിൽ ആഴപ്പെട്ട പെരുമാറ്റം കലി യുഗത്തിന്റെ സ്വഭാവമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. വേദങ്ങൾ ചിലർ വിൽക്കുന്നു, തീർത്ഥങ്ങൾ മറ്റുള്ളവർ വിൽക്കുന്നു. രാജാവിനെ സേവിക്കുന്ന ശൂദ്രന്മാർ, ദ്വിജന്മാരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടവരെ അടിക്കുന്നു. രാജാവ് ഈ കാര്യങ്ങൾ അറിയുന്നുവെങ്കിലും, കലി യുഗത്തിൽ കാലത്തിന്റെ ശക്തിയെ ആശ്രയിച്ച്, അവൻ ദോഷം ചെയ്യുന്നു. അ Alpam പഠനം, ഭാഗ്യം, ശക്തി ഉള്ളവർ ശൂദ്രരെ ആരാധിക്കുന്നു. സേവനത്തിനുള്ള അവസരം കണ്ടു, ദ്വിജന്മാർ വാതിലിൽ കാത്തിരിക്കുന്നു. കലി യുഗത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർ സേവനം ചെയ്യുകയും, സ്തുതികൾ പാടുകയും ചെയ്യുന്നു. അവർ വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലുന്നു, എന്നാൽ ഭയാനകമായ നാസ്തികതയെ സ്വീകരിക്കുന്നു. നൂറുകണക്കിന്, ആയിരക്കണക്കിന് സന്യാസികൾ ഉദിക്കുന്നു. രാജാവേ, അവർ ഭൗതികഗീതങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ദേവതകളെ സ്തുതിക്കുന്നു. ആ കലി യുഗത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരും ക്ഷത്രിയരും ഉണ്ടാകും. മനുഷ്യരെ പിഴ, എലികൾ, പാമ്പുകൾ ഉപദ്രവിക്കും. പ്രാചീനകാലത്ത് ദക്ഷ യജ്ഞത്തിൽ ദധിചിയുടെ ശാപം കൊണ്ട് ദ്വിജന്മാർ ദഹിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു—കലി യുഗത്തിന്റെ അവസാനം, അവർ ധർമ്മം അനാവശ്യമായി ആചരിക്കും. ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ തുടങ്ങുന്ന എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ ജാതിയിൽ ജനിക്കും. അവർ വേദത്തിന് പുറത്തുള്ള വ്രതങ്ങളും ആചാരങ്ങളും പിന്തുടർന്ന്, ദുഷ്ടമായി പെരുമാറും; അവരുടെ ആശ്രമങ്ങൾ ഫലപ്രദമാകില്ല. അന്ധകാരത്തിൽ ആഴപ്പെട്ട അവരുടെ മനസ്സുകൾ, ചണ്ഡാളരുടെ പെരുമാറ്റം കൊണ്ടു താഴ്ത്തപ്പെടും. മനുഷ്യർക്കും ദേവതകൾക്കും യഥാർത്ഥ ദേവതയില്ല. വേദ-സ്മൃതികളിൽ നിന്ന് യജ്ഞങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കാനും ഭക്തരുടെ ക്ഷേമത്തിനും വേണ്ടിയാണ് ഈ കാര്യങ്ങൾ. വേദങ്ങൾ കാണിക്കുന്ന ധർമ്മങ്ങളാണ് എല്ലാ വേദാന്തത്തിന്റെ സാരം. കലി യുഗത്തിൽ ജനിച്ച ദോഷങ്ങൾ ജയിച്ചവർ പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തും. കലി യുഗത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഗുണം ഇതാണ്, എങ്കിലും അതിൽ അനേകം ദോഷങ്ങൾ ഉണ്ട്. പ്രത്യേകമായി, ബ്രാഹ്മണൻ രുദ്രനിൽ അഭയം തേടണം. മനസ്സാണ് ശാന്തമായവർ രുദ്രനെ പ്രത്യക്ഷമായി കാണുകയും പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുകയും ചെയ്യും. മറ്റു ദേവതകളെ ആരാധിച്ചാൽ ആ ഫലം ലഭിക്കില്ല. മഹാദേവന്റെ ആരാധന, ധ്യാനം, ദാനം—ശാസ്ത്രം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു. പരമാവസ്ഥയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ വിരൂപാക്ഷനിൽ അഭയം തേടണം. അവരുടെ ദാനം, തപസ്, യജ്ഞം, ജീവൻ—എല്ലാം ഫലപ്രദമാകില്ല. ത്രയമ്പകനെ, യോഗികളുടെ ഗുരുവായ മൂന്നുകണ്ണൻ, സോമനെ, രുദ്രനെ, മഹാവ്യാധിയുടെ കാരണമായവനെ നമസ്കാരം. മഹാദേവൻ, മഹായോഗി, അംബികയുടെ ഭർത്താവായ प्रभു; യോഗികളുടെ ഗുരുവും, യോഗികൾക്ക് ലഭ്യനുമായ പിനാകധാരിയും; ശാശ്വതനും, സർവവ്യാപകനും, ബ്രഹ്മണിൽ ആസക്തനും, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് പ്രിയനും; ഏകരൂപനും, മഹാരൂപനും, വേദങ്ങൾ വഴി അറിയപ്പെടുന്നവനും, ദിനങ്ങളുടെ നാഥനും; കാലാഗ്നി, കാലത്തെ ദഹിക്കുന്നവൻ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ; ഭയാനകമായ പ്രാണികളുടെ നാഥനും, ഭയാനകനും, പ്രകാശമുള്ള സൂര്യനും, അന്ധകാരത്തിന് അതീതനും. അവൻ ഭൂതകാലത്തിലും ഭാവിയിലും, മനു ചക്രങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത്രയും സാന്നിധ്യപ്പെടുന്നു. ഓരോ ചക്രത്തിലും, ഓരോ കാലയളവിലും ഇതെല്ലാം സംശയമില്ലാതെ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. എല്ലാ പേരുകളും രൂപങ്ങളും ഉള്ളവർ, സമാനമായ അഭിമാനത്തോടെ യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.