കഥയുടെ തുടക്കത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ കര്മ്മങ്ങളിൽ വന്ന ദോഷങ്ങൾ മൂലം ജനങ്ങളിൽ ഭയം പടരുന്നു. അവർ യാഗങ്ങൾ ശരിയായി നടത്താതെ, ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവർ വേദങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്നു. കലിയുഗത്തിൽ ആളുകൾ വീണുകിടക്കുന്നതിലും ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിലും മാത്രം ലഗ്നരാവും. മനുഷ്യരോ, അപ്പോൾ ഗർഭസ്ഥ ശിശുക്കളെയും വീരന്മാരെയും കൊല്ലുന്ന പ്രവണത ഉണ്ടാകും. ദ്വിജന്മാർക്ക് മറ്റു നിർദേശിച്ച കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്യാൻ താല്പര്യമില്ലാതാകും. കലിയുഗത്തിൽ വേദങ്ങൾക്കും ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങൾക്കും പുരാണങ്ങൾക്കും യഥാർത്ഥ സ്ഥാനമില്ലാതാകും. ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ധർമ്മത്തിൽ ആനന്ദം ഉണ്ടാകില്ല. അപ്പോൾ, ജനങ്ങൾ പരസ്പരം ഭിക്ഷയിലേയ്ക്ക് ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. സ്ത്രീകൾ കലിയുഗത്തിൽ മുടി തുറന്നു വയ്ക്കും. കാലാവസാനത്തിൽ, ശൂദ്രന്മാർ ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കും. കള്ളന്മാർ പരസ്പരം കവർച്ച ചെയ്യുകയും, മറ്റുള്ളവർ കള്ളനിൽ നിന്ന് കവർച്ച ചെയ്യുകയും ചെയ്യും. അധർമ്മത്തിൽ ആസക്തി കൊണ്ടും, അന്ധകാരമായ ആചരണങ്ങൾ കലിയുഗത്തിന്റെ ലക്ഷണമാകും. ചിലർ വേദങ്ങൾ വിൽക്കും, മറ്റുള്ളവർ തീർത്ഥങ്ങൾ വിൽക്കും. രാജാവിനെ സേവിക്കുന്ന ശൂദ്രന്മാർ ദ്വിജന്മാരിൽ മുൻനിരക്കാരെ അടിക്കും. രാജാവ് അറിയുമ്പോഴും, കലിയുടെ ശക്തിയിൽ അവൻ ദോഷം ചെയ്യാതെ ഇരിക്കില്ല. കുറച്ചു വിജ്ഞാനവും ഐശ്വര്യവുമുള്ളവർ ശൂദ്രന്മാരെ ആരാധിക്കും. സേവനത്തിന് അവസരം കാണുമ്പോൾ ദ്വിജന്മാർ വാതിലിൽ കാത്തുനിൽക്കും. ബ്രാഹ്മണന്മാർ കലിയുഗത്തിൽ സേവനം ചെയ്യുകയും സ്തുതിഗാനങ്ങൾ പാടുകയും ചെയ്യും. അവർ വേദമന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചാലും, ഭയാനകമായ നാസ്തികതയെ അംഗീകരിക്കും. അനവധി ശമനന്മാർ ഉദിക്കും. രാജാവേ, അവർ ദേവന്മാരെ ലോകികഗാനങ്ങൾ പാടി സ്തുതിക്കും. ആ കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണരും ക്ഷത്രിയരും ഉണ്ടായിരിക്കും. മനുഷ്യരെ കീടങ്ങളും എലികളും പാമ്പുകളും ഉപദ്രവിക്കും. ദക്ഷയാഗത്തിൽ ദധീചിയുടെ ശാപത്തിൽ ദഹിക്കപ്പെട്ട ദ്വിജന്മാർ, കലിയുടെ അവസാനയുഗത്തിൽ നിർഫലമായ ധർമ്മാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ ചെയ്യും. ബ്രാഹ്മണന്മാരെ തുടങ്ങിയവരെല്ലാം തങ്ങളുടേതായ വർണ്ണത്തിൽ ജനിക്കും. അവർ വേദാതീതമായ വ്രതങ്ങളും ആചാരങ്ങളും പിന്തുടർന്ന് ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുകയും, അവരുടെ ആശ്രമങ്ങൾ നിർഫലമാകുകയും ചെയ്യും. അന്ധകാരത്തിൽ മുങ്ങിയ മനസ്സോടെ അവർ ചണ്ഡാലരുടെ ആചാരങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് താഴ്ന്നുപോകും. മനുഷ്യർക്കും ദേവന്മാർക്കും ദൈവം ഇല്ലാതാകും. വേദങ്ങളിലും സ്മൃതികളിലും നിർദേശിച്ച കര്മ്മങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കാനും ഭക്തരുടെ ക്ഷേമത്തിനും വേണ്ടിയാണ് ഈ ഉപദേശം. വേദങ്ങളിൽ കാണുന്ന ധർമ്മങ്ങളാണ് വേദാന്തത്തിന്റെ സാരം. കലിയിൽ ജനിക്കുന്ന ദോഷങ്ങളെ ജയിച്ചാൽ, പരമാവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് എത്തിച്ചേരാം. ഇങ്ങനെ, അനേകം ദോഷങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും കലിയുടെ വലിയ ഗുണം ഇതാണ്. പ്രത്യേകിച്ച്, ബ്രാഹ്മണൻ രുദ്രനിൽ ശരണം പ്രാപിക്കണം. മനസ്സ് ശാന്തരായവർ രുദ്രനിലേയ്ക്ക് എത്തി പരമാവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് എത്തും. മറ്റു ദേവന്മാരെ പൂജിച്ചാലും ആ ഫലം ലഭിക്കില്ല. മഹാദേവനെ ആരാധിക്കുക, ധ്യാനം ചെയ്യുക, ദാനം ചെയ്യുക—ഇതാണു ശാസ്ത്രം പറയുന്നത്. പരമാവസ്ഥയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ വിരൂപാക്ഷനിൽ ശരണം പ്രാപിക്കണം. അവരുടെ ദാനം, തപസ്സ്, യാഗം, ജീവനൊക്കെ നിർഫലമാകും. യോഗികളുടെ ഗുരുവായ ത്രയംബകനേ, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവനേ, നമസ്കാരം!