ശാന്തനും ബ്രഹ്മസ്വരൂപനുമായ ശിവന് ലിംഗരൂപത്തില് പ്രത്യക്ഷനാകുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. മഹായോഗിയായ ഈ ദൈവം, പത്തു കോടി സൂര്യന്മാരെ തുല്യമായ പ്രകാശത്തില് തിളങ്ങുന്നു. ആയിരം കൈകളും കാലുകളും ഉള്ളവനും, സൂര്യനും ചന്ദ്രനും അഗ്നിയും കണ്ണുകളായവനും, പാമ്പിനെ യജ്ഞോപവീതമായി ധരിക്കുകയും, ഇടിമുഴക്കത്തെപ്പോലെയുള്ള ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. “ഞാനാണ് മഹാദേവൻ; എന്നെ കണ്ടു ഭയങ്ങളെല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കൂ,” എന്ന് അദ്ദേഹം പ്രസ്താവിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇടതുവശത്ത് വിശ്ണു നിലകൊള്ളുന്നു; ഹൃദയത്തിൽ ഹരൻ വസിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മാവിനെ അങ്കലാപ്പിച്ച്, ദയയുടെ ഭാവത്തിൽ അദ്ദേഹം മാറുന്നു. ആ മുഖം കണ്ട നാരായണനും പിതാമഹനും ചേർന്ന് പറയുന്നു: “മഹാദേവാ, ഞങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴും അകണ്ട ഭക്തി ഉണ്ടാകട്ടെ.” മഹാദേവൻ സന്തോഷത്തോടെ, ഹൃദയപൂർവ്വം പറഞ്ഞു: “മകനേ, ഹരിയേ, നീ ചലനശീലികളെയും അചലങ്ങളെയും ഉൾപ്പെടെ ഈ സകല ജഗത്തും രക്ഷിക്കണം.” സ്വരൂപത്തിൽ ഗുണാതീതനും അകൃത്യനും ആയിട്ടും, സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, സംഹാരഗുണങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിനുണ്ട്. ഈ ഭാഗ്യശാലി നിത്യസ്വരൂപനായ മകനായി നിന്റെ പുത്രനാകും. കോപത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച് ത്രിശൂലധാരിയായ പുത്രനായി ഞാൻ തന്നെ പ്രത്യക്ഷമാകും. എന്നെ അനുഗ്രഹിച്ച ശേഷം ആ ദൈവം അതേ സ്ഥലത്ത് അദൃശ്യനായി. ബ്രഹ്മൻ, ആ ലിംഗത്തിൽ ലയിച്ചുകൊണ്ട് പരബ്രഹ്മസ്വരൂപം പ്രാപിക്കുന്നു. ഈ രഹസ്യം യോഗജ്ഞാനികൾക്കു മാത്രമേ ഗ്രഹിക്കാനാകൂ; ദേവന്മാരോ അസുരന്മാരോ അതറിയുന്നില്ല. ജ്ഞാനമുള്ളവർക്ക് അത്യന്ത സൂക്ഷ്മവും അകൃത്യവുമായത് അവകാശപ്പെടാനാവുന്നു. മഹാദേവനും, രുദ്രനും, ദേവാദിദേവനും, ലിംഗധാരിയുമായവനുമാണ് അദ്ദേഹം; ഭയങ്കരനും ശാന്തനും സ്ഥിരനും സകലകാരണനുമാണ്. ശങ്കരനും മഹേശ്വരനും, പർവതാധിപതിയുമാണ് ശിവൻ. ഈ ഭവസാഗരം നീ ഉടൻ കടക്കും. മനസ്സിൽ ഈശാനദേവനെ സ്മരിച്ച്, ത്രിശൂലധാരിയായ ദേവാദിദേവന്റെ ഇഷ്ടസ്ഥലത്തെ അദ്ദേഹം സമീപിച്ചു. ഈ കഥ കേൾക്കുന്നവർക്കോ ജപിക്കുന്നവർക്കോ പാപങ്ങൾ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും. വാസുദേവനാൽ പാപങ്ങൾ നശിക്കും, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ. ഇങ്ങനെ മഹായോഗിയായ കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ ഉപദേശിച്ചു. അവളെ കൊണ്ട് സാംബനെന്ന ഉജ്ജ്വല ഗുണസമ്പന്നനായ പുത്രൻ ജനിച്ചു. ഇരുവരും ഗുണസമ്പന്നരായും, കൃഷ്ണന്റെ തന്നെ മറ്റൊരു രൂപങ്ങളായും നിലകൊണ്ടു. അവർ ഇന്ദ്രനെയും മഹാസുരനായ ബാണനെയും എളുപ്പത്തിൽ ജയിച്ചു. അതിനുശേഷം നാരായണൻ പരംജ്ഞാനത്തോടെ തന്റെ സ്വസ്ഥലത്തേക്ക് മടങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു. ശാശ്വതനായി, കര്ത്തവ്യം നിർവഹിച്ചവനായി, ദ്വാരകയിൽ പ്രത്യക്ഷനായി. അവിടെ, ജ്ഞാനിയായ രാമനോടൊപ്പം ഇരുന്നു. “എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും പൂർത്തിയായി. മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, സന്തോഷവാൻ ആവുക. ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ജനങ്ങൾ പാപാന്വേഷികളാകും. എന്നാൽ ഈ കഥ കേൾക്കുന്നവരും ജപിക്കുന്നവരും കലിദോഷങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിതരാകും. പരമപുരുഷനോടുള്ള ഭക്തിയാൽ അവരുടെ പാപങ്ങൾ നശിക്കും. വേദങ്ങൾ നിർദ്ദേശിച്ച ക്രമത്തിൽ അവർ പരമപദം പ്രാപിക്കും. കലിയುಗത്തിൽ അവർക്ക് നാരായണഭക്തി ഉണ്ടാകും,” എന്ന് അദ്ദേഹം പ്രസ്താവിച്ചു.