കൂര്മപുരാണമ്

ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ, മഹർഷിമാരുടെ ഉപദേശങ്ങൾ അനുസരിച്ച് മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ വിവിധാശ്രമങ്ങളും അവയുടെ സങ്കേതങ്ങളും ഇങ്ങനെ നിർവ്വചിക്കപ്പെടുന്നു. ഉപകുര്വാണൻ എന്നത് വിദ്യാർത്ഥിയായിരിക്കുകയും, നിർദ്ദേശിച്ച കർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയശേഷം ഗൃഹസ്ഥാശ്രമത്തിലേക്ക് കടക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനാണ്. എന്നാൽ, നൈഷ്ടികൻ ജീവിതാവസാനം വരെ ബ്രഹ്മചാര്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനാണ്. തന്റെ കുടുംബത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവനാണ് ഗൃഹസ്ഥൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ലോകമാകെ ഒറ്റയ്ക്കു സഞ്ചരിച്ച്, ആസ്വാദനങ്ങളിൽ നിരാസം പുലർത്തുന്നവൻ മോക്ഷാർത്ഥിയായ സന്ന്യാസിയാണ്. കാട്ടിൽ വസിച്ച് സ്വാധ്യായത്തിൽ ലീനനാകുന്നവൻ വാനപ്രസ്ഥാശ്രമത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തപസ്വിയാണ്. അങ്ങനെയുള്ള വനവാസിയെ തന്നെ ത്യാഗിയെൻ അറിയണം. ജ്ഞാനാന്വേഷണത്തിൽ ലീനനായി ഭിക്ഷाटनചെയ്യുന്നവൻ പരമസന്ന്യാസിയായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. യഥാർത്ഥ ദർശനശക്തിയുള്ളവൻ യോഗിയും ഭിക്ഷുക്കളിലൊന്നുമാണ്. ചിലർ, പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, മൂന്ന് വിധത്തിൽ പരമസന്ന്യാസികളായി അറിയപ്പെടുന്നു. പരമയോഗത്തിൽ സ്ഥിരത നേടിയവൻ ജീവിതത്തിലെ മൂന്നാമത്തെയും അവസാനത്തെയും ഘട്ടത്തിൽ പ്രവേശിച്ചവനാണ്. ഈ മൂന്നാം ഘട്ടത്തിൽ പരമധ്യാനം അതിന്റെ അന്തിമാവസ്ഥയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എല്ലാ വേദഗ്രന്ഥങ്ങളിലെയും ഉപദേശപ്രകാരം, അഞ്ചാമത്തെ ആശ്രമം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. സർവ്വവ്യാപിയായ ആത്മാവ് ദക്ഷനും മറ്റ് സൃഷ്ടികർത്താക്കളും ചേർന്ന്, "നാനാത്വം സൃഷ്ടിക്കുവിൻ" എന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചു. അങ്ങനെ, അവർ ദേവന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും തുടങ്ങി എല്ലാ ജന്തുക്കളെയും സൃഷ്ടിച്ചു. ഈ ലോകത്തെ ഞാൻ സംരക്ഷിക്കുന്നു; ത്രിശൂലധാരിയായ ശിവൻ അതിനെ ലയിപ്പിക്കും. രജസ്സും സത്ത്വവും തമസ്സും സമന്വയിച്ചപ്പോൾ പരമാത്മാവ് ഉദിച്ചുവന്നു. പരസ്പരം നമസ്കരിച്ച്, പരസ്പരം ലീലാരൂപേണ ലയിക്കുന്നതാണ് പരമേശ്വരന്മാർ. ദ്വിജന്മാരേ, രുദ്രനിൽ എപ്പോഴും മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള ധ്യാനരൂപങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു. അതിൽ രണ്ടാമത്തേത്, ദേവൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ അക്ഷരത്വത്തിൽ ധ്യാനമാണ്. തന്റെ ഇച്ഛയാൽ തന്നെ വിഭജിച്ച്, ആ ഭഗവാൻ മറ്റുള്ളവരുടെ അന്തര്യാമിയായി വസിക്കുന്നു. അവ്യക്തതയെ അതിജീവിച്ച് ബ്രഹ്മപദം പ്രാപിച്ചവനാണ് പരമപുരുഷൻ. കർമ്മത്തിന്റെ ആവശ്യകത കൊണ്ടാണ് ആ ഭഗവാൻ ഏകനാണെങ്കിലും മൂന്നു ശരീരങ്ങൾ ധരിക്കുന്നത് എന്നത് ഓർത്തിരിക്കണം. ആ അക്ഷരമായ മോക്ഷസ്ഥാനം വൈകാതെ നേടണമെന്നാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, ജീവിതം മുഴുവൻ ഭക്തിയോടെ വ്രതം പാലിച്ച് ആരാധിക്കണം. മൂന്ന് ആശ്രമങ്ങൾ—വൈഷ്ണവം, ബ്രഹ്മം, ഹരാശ്രമം—എന്നിവയാണ്. ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിൽ ലീനനായവൻ ഇവയെ ധ്യാനിക്കുകയും ആരാധിക്കുകയും വേണം. ഭസ്മം കൊണ്ട് ത്രിപുണ്ഡ്രം കപാലത്തിൽ ധരിക്കണം. സുഗന്ധജലത്തിൽ ത്രിശൂലം കപാലത്തിൽ ഇടണം. ശിരസ്സിൽ തിലകം എന്നും ധരിക്കണം. മുകളിൽ താഴെ ധ്യാനം ചെയ്യുകയും ത്രിപുണ്ഡ്രം ധരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, ത്രിശൂലം ധരിക്കുന്നതുകൊണ്ടും, ഈ സ്ഥിതി നിശ്ചയമായാണ് ലഭിക്കുക. തിലകം ചമയ്ക്കുമ്പോൾ ദിവ്യാവസ്ഥയിലേക്ക് കടക്കുന്നു. ഈ മൂവർക്കും ഭക്തിയുള്ളവർക്ക്, നിയമപ്രകാരം, മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള ആയുസ്സും ലഭ്യമാണ്. ശാന്തനും, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവനും, ക്രോധം ജയിച്ചവനും, വർണ്ണാശ്രമനിയമങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നവനും ആകണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അവൻ അവരുടെ അചഞ്ചലമായ അവസ്ഥയെ വേഗത്തിൽ പ്രാപിക്കും. ഇപ്പോൾ, മഹർഷിമാരുടെ ചോദ്യം: "നമ്മുടെ ജീവിതഘട്ടങ്ങളുടെ ക്രമം ഞങ്ങൾക്കു വിശദീകരിക്കണമേ." അതിനുത്തരം: ആശ്രമങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ അനുസരിക്കണം; എന്നാൽ ചിലപ്പോൾ പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ വ്യത്യാസം സംഭവിക്കാം. വിദ്യാർത്ഥിയായിരുത്താനുശേഷം, പരമാവസ്ഥയാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ സന്ന്യാസം സ്വീകരിക്കാം. യാഗങ്ങൾ നിർവഹിക്കുകയോ പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിക്കുകയോ വേണം; എന്നാൽ വിരക്തനാകുമ്പോൾ സന്ന്യാസം സ്വീകരിക്കാം. ജ്ഞാനിയായ ദ്വിജൻ ഗൃഹസ്ഥജീവിതം ഉപേക്ഷിച്ച് സന്ന്യാസം സ്വീകരിക്കാം. അവിടെ തന്നെ, നിർദ്ദിഷ്ട കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കാതെ പോലും പഠിതൻ സന്ന്യാസം സ്വീകരിക്കാം. ഇങ്ങനെ, മഹർഷിമാരുടെ വചനങ്ങൾ പ്രകാരം ജീവിതത്തിന്റെ വിവിധഘട്ടങ്ങൾ, അവയുടെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ, മാർഗങ്ങൾ, ആചാരങ്ങൾ എന്നിവ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്.