കൂര്മപുരാണമ്

ശ്രേഷ്ഠമായ പുണ്യശ്ലോകങ്ങളായ വേദങ്ങൾ നാലു വിഭാഗങ്ങളായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ നാലു വിശുദ്ധ സംഹിതകൾ ധർമ്മം, അർത്ഥം, മോക്ഷം എന്നിവ നൽകുന്നവയാണു്. ഇവയിൽ ആകെ ആറായിരം ശ്ലോകങ്ങളുണ്ട്. ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മന്റെ മഹത്വം മുഴുവൻ അറിയപ്പെടുന്നു. ദൈവവംശാവലികളും, ദിവ്യവും പുണ്യവുമായ ഉപാഖ്യാനങ്ങളും ഇവിടെ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവയെല്ലാം ഭാരതാചാര്യനായ വ്യാസൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെയാണ് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നത്. ദേവന്മാർ മന്ദരപർവതത്തെ മഥനദണ്ഡമാക്കി ക്ഷീരസാഗരം മഥിച്ചു. ദേവന്മാർക്ക് ക്ഷേമം ഉണ്ടാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച ദൈവം തന്നെ മന്ദരപർവതത്തെ ചുമന്നു. അക്ഷയനായ വിഷ്ണുവിനെ, കച്ചവണ്ടിയുടെ രൂപത്തിൽ ദൃശ്യമായിരുന്ന ദൈവത്തെ, അവിടെ സാക്ഷിയായി കണ്ടു. ഭാഗ്യശാലിയായ വിഷ്ണു, പരമപുരുഷൻ, അതിനെ പിടിച്ചു. ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാർ മോഹംകൊണ്ടു ശ്രീദേവിയെ നോക്കി ചോദിച്ചു: "വിപുലമായ കണ്ണുകളുള്ള ഈ ദേവി ആരാണ്? ഞങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നത് സത്യമായി പറയൂ." പാപരഹിതരായ നാരദനും മറ്റും ദേവിയെ ദർശിച്ച് സംസാരിച്ചു: "പ്രിയതമേ, ഈ ലോകം മായയാൽ മോഹിതമാകുന്നു; അതിനു അന്ത്യമില്ലാത്ത മായയാണ് കാരണം. ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാൻ തന്നെ ഈ ലോകത്തെ മോഹിപ്പിക്കുന്നു, സൃഷ്ടിക്കുന്നു, സംഹരിക്കുന്നു. ആത്മാവിനെ അറിയുകയും വിവേചനം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ ഈ മഹാമായയെ കടന്നു പോകുന്നു. ബ്രഹ്മാവിനും ഈശാനനും മറ്റു ദേവന്മാർക്കും ഉള്ള ശക്തികൾ എല്ലാം എനിക്ക് തന്നെയാണ്. മുമ്പ് തന്നെ, ഭാഗ്യദേവിയായ പത്മാവാസിനി, ശുഭയുഗത്തിൽ എന്നിൽ നിന്നു ഉദിച്ചുവന്നു. മോഹിനി എന്ന അവൾ കോടിക്കണക്കിന് സൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശംപോലെയാണ്, സകല ജഡജീവികളെയും മോഹിപ്പിക്കുന്നു. ഈ മായയെ അതിജയിക്കണം; ഭൂമിയിലെ മറ്റു ജഡജീവികളും അതുപോലെയാണ്. ദൈവങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ ഈ ദുർജയമായ മായയെ ആരാണ് അതിജയിക്കാൻ കഴിയുക? പ്രശസ്തനായ ഇന്ദ്രദ്യുമ്നൻ എന്നൊരു വിശിഷ്ട ദ്വിജൻ ഉണ്ട്. എന്റെ വായിൽ നിന്നു തന്നെ ദിവ്യസംഹിത പ്രാപിച്ചവൻ, മഹർഷിമാരെ നയിച്ചു. ആ മഹർഷിമാരിൽ എന്റെ ശക്തി നിലനിൽക്കുന്നവരാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അവൻ എനിക്ക് മാത്രം ശരണം പ്രാപിച്ചു. അവൻ ഇന്ദ്രദ്യുമ്നനായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; നീയും നിന്റെ മുമ്പത്തെ ജന്മം ഓർക്കുന്നു. എന്റെ ജ്ഞാനം പ്രാപിച്ച ശേഷം നീ അവസാനം എന്നിലേക്കു ലയിക്കും. വൈവസ്വതമനുവിന്റെ അന്തരകാലം കഴിഞ്ഞാൽ, നിന്റെ കര്‍മ്മത്തിനായി നീ എന്നിലേക്കു ലയിക്കും. കാലനിയമപ്രകാരം നീ ശ്വേതദ്വീപിൽ എന്നോടൊപ്പം ഇരിക്കും. എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, മഹർഷിശ്രേഷ്ഠനേ, നീ വീണ്ടും ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചു. പരമമായ ബ്രഹ്മം ജ്ഞാനത്തിലും അജ്ഞാനത്തിലും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വ്രതം, ഉപവാസം, തപസ്സു, സ്വർണ്ണദാനം, ബ്രാഹ്മണപ്രതിപൂജനം എന്നിവയിലൂടെ അവൻ യോഗികളുടെയും ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്ന മഹാദേവനെ ആരാധിച്ചു. വിഷ്ണുവിൽ നിന്നു ഉദിച്ച തന്റെ ദിവ്യരൂപം മഹാദേവൻ അവനു ദർശിപ്പിച്ചു. വിവിധസ്തുതികളാൽ അവനെ വാഴ്ത്തി, കയ്യുകൂപ്പി ഇപ്രകാരം ചോദിച്ചു: "ഇതിന്റെ യഥാർത്ഥ സത്യം എന്നോട് പറയണം." വിഷ്ണുവിനെ ഓർത്തു, സൗമ്യമായി ദേവി ബ്രാഹ്മണപ്രിയനോടു പറഞ്ഞു: "ഞാനാണ് പരമമായ മായ; എന്റെ സ്വരൂപം നാരായണനാണ്. എന്നിലൂടെയാണ് പരബ്രഹ്മം; ആ വിഷ്ണുവാണ് പരമേശ്വരൻ. ജ്ഞാനത്തിലൂടെയോ, കര്‍മ്മയോഗത്തിലൂടെയോ അവർ എന്നെ പ്രാപിക്കാൻ കഴിയില്ല. അനന്തനായ പ്രഭുവിനെ ജ്ഞാനപൂർവം ആരാധിച്ചാൽ മാത്രമേ മോക്ഷം ലഭിക്കൂ." ഇങ്ങനെ, ഈ മഹത്തായ വേദസങ്കല്പങ്ങൾ, ദൈവങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങൾ, മഹാമായയുടെ തത്ത്വം, ഭക്തിയുടെ മഹത്വം എന്നിവ ഈ കഥയിൽ അർത്ഥവത്തായി വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.