കൂര്മപുരാണമ്

അപ്രത്യക്ഷമായ രൂപം ധരിച്ചിരുന്ന വിഷ്ണു, ശിഷ്യന്റെ ഭാവത്തോടെ അവിടെയിരുന്നു. സകലജഗത്തിന്റെയും ആത്മാവായ ഈzelfde വിഷ്ണു, നേരിട്ടുതന്നെ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്ന സന്തോഷത്തിൽ ഞാൻ വിചാരിച്ചു: "ഇത്ര മഹത്തായോരാൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നത്?" അപ്പോള്‍ മഹായോഗി, എന്നോട് നമസ്കരിച്ച് വിനീതമായി പറഞ്ഞു: "ഭഗവാന്റെ ദർശനത്തിനായി ആഗ്രഹത്തോടെ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ആലയത്തിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഉമാദേവിയുടെ ഭർത്താവായ ആ പ്രഭുവിനെ ഞാൻ എവിടെ, എത്രകാലം കഴിഞ്ഞ് ദർശിക്കുമെന്നു അറിയാമോ?" അതിനുത്തരമായി ഞാൻ പറഞ്ഞു: "ഭക്തിയോടും കടുത്ത തപസ്സോടും കൂടി, ഇവിടെ തന്നെ അതിനായി പരിശ്രമിക്കണം. ഇവിടെ തന്നെ, ഈ സ്ഥലത്തിൽ, ഭഗവാനെ സ്മരിച്ച് ജപിക്കുകയും ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മഹാത്മാക്കൾ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു. യോഗിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, വിവിധ ജീവികളുമായി ക്രീഡിക്കുന്നതും ഇവിടെയാണ്. മഹർഷി വസിഷ്ഠൻ മഹേശ്വരനിൽ നിന്ന് യോഗം പ്രാപിച്ചു; അവനെ ദർശിച്ച ശേഷം പരമജ്ഞാനവും ഭഗവാനെയും നേടി. ഭക്തിയുള്ള സുരഭി, രുദ്രനിൽ നിന്ന് പുത്രന്മാരെ ലഭിച്ചു. അവർ ഹരനെ ദർശിച്ച് ഭയമില്ലാതെ ആനന്ദം പ്രാപിച്ചു. വസിഷ്ഠൻ പരമയോഗവും, ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ശാസ്ത്രരചനയുടെയും യോഗ്യതയും നേടി. അവൻ അത്തരം മഹത്തായ പുരാതന ഗ്രന്ഥം യോഗ്യരായ ദ്വിജന്മാർക്ക് ഉപദേശിച്ചു. മഹാനുഭാവനായോരാളേ, അതിൽ പതിനിരുപതിനായിരം ശ്ലോകങ്ങളുണ്ട്. ഈ സ്ഥലത്ത് തന്നെയാണ് ശാംശപായനൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് അതറിയിക്കപ്പെട്ടത്. ഭഗവാന്റെ കല്പനപ്രകാരം, അവൻ അതുല്യമായ ആ യോഗശാസ്ത്രം രചിച്ചു." "യോഗത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രാവീണ്യമുള്ള ശുക്രൻ മഹേശ്വരനിൽ നിന്ന് പുത്രനായി ജനിച്ചു. ഭയാനകവുമായ ജടാധാരിയായ വിശ്വേശ്വരനെ ദർശിക്കാൻ നീ അർഹനാണ്. പാശുപതവ്രതവും യോഗവും അകലുഷിതകർമനായ കൃഷ്ണൻ പ്രാപിച്ചു. അവിടെ തന്നെയാണ് കൃഷ്ണൻ തപസ്സിലൂടെ രുദ്രനെ ആരാധിച്ചത്. തന്റെ മനസ്സിൽ ശിവനെ മാത്രം ധ്യാനിച്ച്, രാവും പകലും രുദ്രമന്ത്രം ജപിച്ചു." അങ്ങിനെയിരിക്കെ, മഹാദേവനും ദേവിയുമൊത്ത് ആകാശത്ത് പ്രത്യക്ഷമായി. ഭഗവതിയെ കൂടെക്കൊണ്ട് മഹാദേവനെ കൃഷ്ണൻ ദർശിച്ചു. ആയിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ശംഭുവിനെ, പ്രാണനാഥനായ ഭഗവാനെ, ആദിദേവതയെ അവൻ കണ്ട്. ശംഖ്, ഖഡ്ഗം, ചക്രം എന്നിവ കൈവശമുള്ള ആദിപുരുഷനെയും അവൻ കണ്ടു. ലോകങ്ങളുടെ ഗുരുവായ പിതാമഹനെ, ആകാശത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നതും അവൻ കണ്ടു. കുംാരനെ, അഗ്നിദേവതയെ, ശക്തിയുള്ള വാളുമായി അവൻ കണ്ടു. സ്വായംഭുവമനുവിനെയും അവൻ ദർശിച്ചു. അവൻ തന്റെ സ്വന്തം ആത്മാവിൽ ആത്മാവിനെ ധ്യാനിച്ചു. ധർമ്മപരായണന്മാർ നീയൊന്നേ എല്ലായിടത്തും എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ദേവനായോ, പ്രഭുവായോ, ഞാൻ നിന്നിലേക്കാണ് ശരണം പ്രാപിക്കുന്നത്. ദയവാൽ, നിന്റെ പാദങ്ങളേ ഓർത്തു, ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും സത്യസന്ധനായ, മഹാശോഭയുള്ള, പരമമംഗളനായ ഭഗവാനായ നിന്നിലേക്കാണ് വരുന്നത്. മഹാദേവാ, ശാശ്വതപ്രഭുവേ, ഞാൻ പുനഃപുനഃ നമസ്കരിക്കുന്നു. വജ്രം കൈവശമുള്ളവനേ, ദിശകൾ വസ്ത്രമായി ധരിച്ചവനേ, ജടാമുടിയുള്ളവനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.