ഒരു ദൈവം, ദൈവങ്ങളിലേക്കും അപൂർവമായ ഒരു മാണിക്യത്തോളം വിലയുള്ള ഒരു യുവതിയെ അവനു സമ്മാനിച്ചു. ശത്രുക്കളുടെ നാശം വരുത്തുന്ന ആ മഹാനായ പുരുഷൻ, ഭംഗിയുള്ള, കാഴ്ചകൾ അലഞ്ഞുനടക്കുന്ന കണ്ണുകളുള്ള ആ പ്രിയപ്പെട്ട യുവതിയെ സംഗീതശാസ്ത്രം പഠിപ്പിച്ചു. ആ യുവതി സൗന്ദര്യവും ആകർഷണവും കൊണ്ട് സമ്പന്നയായിരുന്നു, അതോടൊപ്പം ലജ്ജാഭാവവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അവളെ സംഗീതശാസ്ത്രം, ഗാനം എന്നിവ ശരിയായി പഠിപ്പിച്ചു. അവൻ ഗന്ധർവരുടെ മനസ്സിൽ ജനിച്ച മകളെ വിവാഹം ചെയ്തു. വീണാ വാദനത്തിന്റെ പ്രമാണങ്ങൾ അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു, സംഗീതശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ത്രിപുരനാശനനായ ദൈവത്തെ അവൻ ഗാനത്തോടെ ഉപാസിച്ചു. ഗന്ധർവനായ സുബാഹു അവളെ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. സുഷേന, വീര, സുഗ്രീവ, സുഭോജന, രവാഹന — ഇവരായിരുന്നു അവന്റെ പുത്രന്മാർ. പുനർവസു, ആഭിജിത, സംഭഭൂവ — ഇവരും അവന്റെ പുത്രന്മാർ ആയിരുന്നു. ദേവകയുടെ വീര്യവാനായ പുത്രന്മാർ ദൈവങ്ങളോടു തുല്യരായി ജനിച്ചു. അവൻ തന്റെ ഏഴ് സഹോദരികളെ വസുദേവനു നൽകി. അവരിൽ ദേവകി, മനോഹരമായ രൂപം കൊണ്ടവൾ, പ്രധാനയായിരുന്നു. സുഭൂമി, രാഷ്ട്രപാല, തുഷ്ടിമാൻ, ശങ്കുര — ഇവരിൽ നിന്ന് ശൂരൻ ജനിച്ചു, ശൂരനിൽ നിന്ന് ശമിസ്റ്റ, അവനിൽ നിന്ന് പ്രതിക്ഷത്ര. ആ ജ്ഞാനിയായ ശൂരന്റെ പുത്രൻ വസുദേവനായിരുന്നു, അവന്റെ പുത്രൻ — ദേവകിയുടെ പുത്രൻ ഹരിയായിരുന്നു, ദൈവങ്ങൾ അഭ്യർത്ഥിച്ചവൻ. അവന്റെ ഭാര്യ സംകർഷണനായ രാമനെ, മൂത്തവനെയും, വാളുപിടിച്ചവനെയും പ്രസവിച്ചു. ഹലയുദ്ധനായ സംകർഷണൻ, ആ പ്രഭു, ശേഷനാണ്. ദേവകിയിൽ നിന്നും രോഹിണിയിൽ നിന്നും മാധവൻ ജനിച്ചു. വസുദേവന്റെ ക്രമീകരണത്തിൽ യശോദയ്ക്ക് ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. എന്നാൽ അതിനു മുമ്പ്, സകല സനത്കുമാരന്മാരേയും കംസൻ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. ഋജുദാസ, ഭദ്രദാസ, കീർത്തിമാൻ — ഇവരായിരുന്നു മൂത്തവർ. അവൾ രാമനെ, ലോകത്തിന്റെ പ്രഭുവായ ബാലഭദ്രനെ, വാളുപിടിച്ചവനെയും പ്രസവിച്ചു. ദേവകി ശ്രീവത്സം ചൊരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന നെഞ്ചുള്ള കൃഷ്ണനെ പ്രസവിച്ചു. അവളിൽ നിന്ന് രണ്ട് ഭയാനകവും വാളുപിടിച്ചവരുമായ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. അവർക്കു ശതങ്ങളിലേയും ആയിരങ്ങളിലേയും പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. അവരിൽ ചാരുശ്രവ, ചാരുയശസ്, പ്രദ്യുമ്ന, ശങ്ക — ഇവർ സുപ്രസിദ്ധരായി. ഈ പുത്രന്മാർ എല്ലായ്പ്പോഴും കുട്ടികളുടെ ഇടയിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടവരായി. ജാംബവതിയായ, നിർമ്മലമായ പുഞ്ചിരിയുള്ള ഭാര്യ, കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു: "ദാനവന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, ദൈവങ്ങളുടെ പ്രഭുവിനോടു തുല്യനായ ഒരു പുത്രനെ എനിക്കു ദയവായി നൽകുക." ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്ന, തപസ്സിന്റെ ധനമായ കൃഷ്ണൻ, തപസ്സ് ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു. കഠിനമായ, ദാരുണമായ തപസ്സുകൾ ചെയ്തു, അവൻ രുദ്രനെ പുത്രനായി നേടുകയും ചെയ്തു. പുത്രനു വേണ്ടി, തപസ്സിന്റെ സാക്ഷാത് സ്രോതസ്സായ ഭയാനകമായ വ്രതങ്ങൾ അവൻ നിർവഹിച്ചു. ദൈവീയമായ ചൈതന്യത്തിന്റെ മൂലത്തെ ഉണർത്തി, ആ മഹത്തായ കൃഷ്ണൻ ഉപമന്യുവിന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി. അവന്റെ കൈകളിൽ ശംഖും ചക്രവും ഗദയും, ശ്രീവത്സം അടയാളം കൊണ്ടും അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ സ്ഥലം, സന്യാസികളുടെ ആശ്രമങ്ങൾ നിറഞ്ഞതും വേദങ്ങളുടെ ഘോഷം മുഴങ്ങുന്നതുമായിരുന്നു. ശുദ്ധവും, മധുരവും, തണുപ്പുള്ള തടാകങ്ങൾ ആ സ്ഥലത്തെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. അവിടത്ത് സന്യാസികളും അവരുടെ പുത്രന്മാരും, മഹാതപസ്വികളുടെയും കൂട്ടായ്മകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.