ഭക്ഷണം ഉപവസിച്ച് വ്രതം ആചരിക്കാനാഗ്രഹിച്ചവൻ തന്റെ ഭാര്യയോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു; അതു അവളെ ദുഃഖത്തിലാഴ്ത്തി. അപ്പോൾ അവിടെ ലോകത്തെ മോചിപ്പിക്കുന്നതിനു മഹേശ്വരൻ വസിച്ചിരിക്കുന്നു. വിശ്വനാഥൻ ലിംഗരൂപത്തിൽ ദർശിച്ചാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും. അവിടേക്ക് പോയി ഹരനെ കാശിയിൽ ദർശിച്ചപ്പോൾ അവൻ തന്റെ പാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിതനായി. കരുണയോടെ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ കണ്വൻ അവന്റെ യാഗം നിർവഹിച്ചു. രാജാവിന്റെ ജനനത്തോടൊപ്പം തന്നെ അവർ അവനെ സേവിച്ചു. ഗന്ധർവന്മാരുടെയും ദ്വിജന്മാരുടെയും പ്രിയപ്പെട്ട സുന്ദരികൾ അവനെ ഏറ്റെടുത്തു. ഇപ്പോൾ, മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങൾ നീക്കംചെയ്യുന്ന ക്രോഷ്ടുവിന്റെ വംശചരിത്രവും കേൾക്കൂ. ക്രോഷ്ടുവിന്റെ പുത്രൻ മഹാൻ സ്വാതി ആയിരുന്നു; അവനിൽ നിന്നു ഉഷദ്ഗു ജനിച്ചു. പിന്നീടു ലോകത്ത് ചൈത്രരഥിയായ ശശബിന്ദു പ്രശസ്തനായി. അവന്റെ പുത്രൻ പൃഥുകർമ്മ, അവനിൽ നിന്നു പൃഥുജയ ജനിച്ചു. പൃഥുശ്രവാസ് അവന്റെ പുത്രനായി, പൃഥുക്കളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ. സ്വർണ്ണവസ്ത്രം അണിഞ്ഞവനും മഹാത്മാക്കളാൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനുമായിരുന്നു അവൻ. അവനിൽ നിന്നു വിദ്യർഭ ജനിച്ചു; വിദ്യർഭയിൽ നിന്ന് ക്രഥയും കൈശികനും ജനിച്ചു. അവനിൽ ധൃതിയും, ധൃതിയിൽ സംസ്ഥയും ജനിച്ചു. അവന്റെ ജ്ഞാനിയായ പുത്രൻ സുമന്തു, സുമന്തുവിൽ അനലൻ ജനിച്ചു. ഇവരിൽ ജ്യോതിഷ്മാൻ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ; അവന്റെ പുത്രൻ വപുഷ്മാൻ. വപുഷ്മാനിൽ വിതരഥൻ ജനിച്ചു; അദ്ദേഹം രുദ്രഭക്തനും അതീവശക്തനും ആയിരുന്നു. വൃഷണിയിൽ നിന്ന് വിവൃത്തി ജനിച്ചു; വിവൃത്തിൽ നിന്ന് ദശർഹൻ ജനിച്ചു. ജയമൂതി വീരനായവനും വികൃതി ശത്രുനാശകനുമായവനും ആയിരുന്നു. അവൻ ദാനധർമ്മങ്ങളിൽ സ്ഥിരനായി, സദാചാരത്തിൽ അചഞ്ചലനായിരുന്നു. പ്രസിദ്ധരായ ഋഷികൾ ഭയത്താൽ വേഗത്തിൽ അവിടെ നിന്ന് ഔടി. ദുര്യോധനൻ അഗ്നിപോലെ ജ്വലിച്ചു, ശക്തനായ കയ്യിൽ കുന്തം പിടിച്ചു. സരസ്വതിയാൽ സൂക്ഷ്മമായി മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പരമസ്ഥാനം അവൻ കണ്ടു. സരസ്വതീദേവിയെ നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ അവൻ വിനയപൂർവ്വം തലകുനിഞ്ഞു. അവൻ നിലത്തു വീണു, “താങ്കളെ അഭയം പ്രാപിക്കാൻ ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. ആദിമില്ലാതെയും അന്തമില്ലാതെയും വാണിയുടെ ദേവിയേ, ഭരതവംശാധിപനായ ബ്രഹ്മചരിയേ, ഹിരണ്യഗർഭന്റെ പತ್ನിയായ, മൂന്നുകണ്ണുള്ള, ചന്ദ്രഭൂഷിതയായ പരമേശ്വരിയേ, ഭയപ്പെട്ട് അഭയം തേടുന്ന എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ എന്നു അവൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു. സരസ്വതീദേവി വസിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് അവൻ ശത്രുവിനെ സംഹരിക്കാൻ എത്തിയിരുന്നു. മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെ മാതാവിന്റെ ആ സ്ഥലം ചന്ദ്രനും സൂര്യനും പോലെയായിരുന്നു പ്രകാശിച്ചിരുന്നത്. അവൻ കുന്തം കൊണ്ട് ശത്രുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ തുളച്ചു അവനെ നിലത്തു വീഴ്ത്തി. അങ്ങനെ ആ അസുരൻ അവിടെ സംഹരിക്കപ്പെട്ടതോടെ അവൻ ഭയമില്ലാതെയും വേഗതയോടെയും മാറി. അവൻ ഒരു നഗരത്തിലേക്ക് ചെന്നു; അത് പുരന്ദരന്റെ നഗരത്തോട് സമാനമായിരുന്നു. അവിടെ അവൻ സരസ്വതീദേവിയെ വിവിധ യാഗങ്ങളാലും സ്വർണ്ണത്താലും ആരാധിച്ചു. ദേവിയോടു മഹാഭക്തിയും മഹാതേജസ്സും ഉള്ളവനായ ശകുനി അവന്റെ പുത്രനായിരുന്നു. ദേവക്ഷത്രൻ എന്ന പുത്രൻ അശ്വമേധയാഗം നിർവഹിച്ചു. അവനു സുത്രമ എന്നും അനുര എന്നും രണ്ട് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. മഹാത്മാവായ അവൻ ദാനപ്രവർത്തനത്തിൽ അഗ്രഗണ്യനും, ധനുർവേദത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനുമായിരുന്നു. അവൻ കുന്ദഗോളാദികളിൽ നിന്ന് കേട്ട ശാസ്ത്രം സ്ഥാപിച്ചു.