ഗ്രഹസ്ഥാശ്രമത്തിൽ, ഉത്സവദിനങ്ങളിൽ മാത്രം വിദ്ധിപരമായുള്ള സഹവാസം അനുവദിക്കപ്പെടുന്നു; ഇതല്ലാതെ മറ്റെപ്പോൾ ബ്രഹ്മചര്യമാണ് നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇതിന് വിധേയനാകാത്തവർ, മഹർഷേ, ഗർഭഹത്യയുടെ പാപത്തിൽ ജനിക്കുമെന്ന് പറയുന്നു. ദേവതാരാധനയും ഗ്രഹസ്ഥന്റെ പരമധർമ്മങ്ങളിലൊന്നാണ്. വിദേശത്ത് പോയാലും, ഭാര്യ മരിച്ചാലും, ഗ്രഹസ്ഥനിൽ അനേകർ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗ്രഹസ്ഥജീവിതം ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, ധർമ്മം പ്രാപിക്കാനുള്ള പ്രധാന മാർഗ്ഗം ഗ്രഹസ്ഥാശ്രമം തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം. എന്നാൽ, എല്ലാം എതിര്ക്കുന്ന ധർമ്മം ആചരിക്കരുത്. ധർമ്മം മാത്രമാണ് മോക്ഷം ലഭിക്കാൻ വഴിയാകുന്നത്; അതിനാൽ ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളണം. സത്ത്വം, രജസ്സു, താമസ്സു എന്നിങ്ങനെ ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ, ധർമ്മത്തിൽ അഭിമുഖീകരിക്കണം. താമസികസ്വഭാവത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവർ താഴേയ്ക്ക് പോകുന്നു. ഈ ലോകത്തും, മരണത്തിന് ശേഷവും, ധർമ്മനിഷ്ഠരായവർ സുഖവും ശാശ്വതതയും പ്രാപിക്കുന്നു. ഈ നാല് മാർഗ്ഗങ്ങളും അവയുടെ ഫലങ്ങളും വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ മഹത്വം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവനും ശാശ്വതത പ്രാപിക്കും. ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു: എല്ലാം ധർമ്മത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. ഈ ശക്തി, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ, ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത ബ്രഹ്മത്വമാണ്. അതിനാൽ, ജ്ഞാനത്തോടൊപ്പം കര്മയോഗവും ആചരിക്കണം. ജ്ഞാനത്തിന് മുൻപുള്ളത് സന്ന്യാസമാണ്; ഇല്ലെങ്കിൽ അത് കര്മാനുഷ്ഠാനമാണ്. അതിനാൽ സന്ന്യാസം പ്രാപിക്കണം; ഇല്ലെങ്കിൽ പുനർജനനം സംഭവിക്കും. സത്യവാചകം, അസൂയ ഇല്ലായ്മ, തീർത്ഥാടനം, ദേവാരാധന, പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രാഹ്മണർക്ക് ആദരം—ഇവയെല്ലാം മണു ചുരുക്കം പറഞ്ഞ ധർമ്മമാണ്, നാലു വർണ്ണങ്ങൾക്കുള്ളത്. യുദ്ധത്തിൽ പിൻവാങ്ങാത്ത ക്ഷത്രിയർക്കു ഇന്ദ്രപദവിയാണ്; സേവനത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന ശൂദ്രർക്കു ഗന്ധർവലോകമാണ്. ഗുരുവിനോടൊപ്പം താമസിക്കുന്നവർക്കുള്ള സ്ഥലവും നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്വയംഭുവായ ബ്രഹ്മാവു പ്രഖ്യാപിച്ച പ്രകാരം, ഗ്രഹസ്ഥന്റെ സ്ഥാനം പ്രജാപത്യപദം എന്നാണ് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. അതിൽ നിന്നു തിരിച്ചു വരലില്ലാത്ത സ്ഥാനം ഹിരണ്യഗർഭപദം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ആനന്ദവും ഐശ്വര്യവും ഉള്ള ആ സ്ഥാനം പരമാവസ്ഥയും പരമഗതിയും ആകുന്നു. നാലു ആശ്രമങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ യോഗിമാർക്ക് ഒരാശ്രമം മാത്രം പ്രസിദ്ധമാണ്. അചഞ്ചലമായി ഇരിക്കുന്ന യോഗിയാണ് സന്ന്യാസി; അഞ്ചാമത്തെ അവസ്ഥയില്ല. ബ്രഹ്മചര്യവ്രതം ആചരിക്കുന്നവൻ—അത് ഉപകുര്വാണനായാലും നൈഷ്ഠികനായാലും—ബ്രഹ്മതത്ത്വത്തിൽ ലീനനാണ്. ഉപകുര്വാണൻ ഉപകുര്വാണനായി അറിയപ്പെടണം; നൈഷ്ഠികൻ മരണവരെ ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. കുടുംബം പോഷിപ്പിക്കുന്നവൻ ഗ്രഹസ്ഥനാണ്. ഒറ്റക്ക് അനാസക്തനായി സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ മോക്ഷാർത്ഥിയാണ്. കാട്ടിൽ സ്വാധ്യായത്തിൽ ലീനനായവൻ വാനപ്രസ്ഥനാണ്. വനവാസം ആചരിക്കുന്നവൻ സന്ന്യാസിയായി അറിയപ്പെടുന്നു. ജ്ഞാനാന്വേഷണത്തിൽ ലീനനായ ഭിക്ഷു പരമസന്ന്യാസിയാണ്. യഥാർത്ഥ ദർശനശക്തിയുള്ളവൻ യോഗിയും ഭിക്ഷുവും ആകുന്നു. ചിലർ കര്മത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിൽ മൂന്ന് തരത്തിൽ പരമസന്ന്യാസികൾ ആകുന്നു. പരമയോഗത്തിൽ സ്ഥിരനായി നിലകൊള്ളുന്നവൻ മൂന്നാം, അവസാനമായ ജീവിതാവസ്ഥയിൽ ആണെന്ന് പറയുന്നു. മൂന്നാം അവസ്ഥയിൽ പരമധ്യാനം അവസാനാവസ്ഥയായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു.