രാമ ജമദഗ്ന്യനായി ജന്മം എടുത്തവനിൽ, ജനാർദ്ദനൻ തന്നെ മരണമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യവും, ശക്തിയും, ധൈര്യവും, ധർമ്മനിഷ്ഠയും, ഭക്തിയും നിറഞ്ഞവരായിരുന്നു അവൻ്റെ സഹോദരന്മാർ. ഇവരിൽ ജയധ്വജൻ എന്ന ശക്തിയുള്ള രാജാവും ഉണ്ടായിരുന്നു; നാരായണഭക്തനായ അദ്ദേഹം മഹാവീര്യശാലിയായവനായിരുന്നു. ഈ മഹാത്മാക്കൾ രുദ്രഭക്തരായി ശങ്കരനെ ആരാധിച്ചു. അവൻ ധർമ്മനിഷ്ഠയുള്ള ദൈവമായ വിഷ്ണുവിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചു. അതിനുശേഷം, അവൻ ഭഗവാന്റെ ആരാധനയിൽ ലീനനായി നമ്മുടെ പിതാവായി മാറി. ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്ന രാജാക്കന്മാർ എല്ലാവരും വിഷ്ണുവിന്റെ അംശത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്. ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകനായ ഹരിയായ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നു. സൃഷ്ടി, സംരക്ഷണം, സംഹാരം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു രൂപങ്ങൾ കാരണം ആയി വിവരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. സൃഷ്ടിക്ക് രാജസ്സായ ബ്രഹ്മാവും, സംഹാരത്തിന് തമസ്സായ ഹരനും, സംരക്ഷണത്തിന് സത്വസ്വഭാവമുള്ള വിഷ്ണുവും ഉത്തരവാദികളാണു. ഭാഗ്യവാൻ കെശവനായ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കേണ്ടതാണെന്ന് വീണ്ടും പറയുന്നു. മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് സംഹാരത്തിന്റെ ദേവനായ രുദ്രനെയാണ് ആരാധിക്കേണ്ടത് എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. കല്പാന്തത്തിൽ, ഭഗവാൻ തമോഗുണം സ്വീകരിച്ച് സംഹാരം നടത്തുന്നു. ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ള അവൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ എല്ലാ സൃഷ്ടിയെയും നശിപ്പിക്കുന്നു. സത്വഗുണത്തിലൂടെ ജീവിക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു; ഹരിയാണ് സത്വസ്വഭാവമുള്ളവൻ. സത്വഗുണം ഉള്ളതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം മോക്ഷം നൽകുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഹരനെ ആരാധിക്കണമെന്ന് ഉപദേശം. സ്വധർമ്മം പാലിക്കുന്നതാണ് മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള മാർഗം; മറ്റൊന്നും ജ്ഞാനികൾ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. അനന്തശക്തിയുള്ള പുരാതനഭഗവാന്റെ ആരാധനയാണ് പരമധർമ്മം. നമ്മുടെ പുരോഹിതനായ അർജുനനും തന്റെ ധർമ്മം അനുഷ്ഠിച്ചു. ഈ വിഷയത്തിൽ ഋഷികളാണ് പ്രാമാണികർ; അവർ പറയുന്നതാണ് സത്യം. അതിനുശേഷം, എല്ലാവരും വലിയ ഉത്സാഹത്തോടെ സപ്തർഷിമാരുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി. ഒരു മനുഷ്യൻ ഏത് ദൈവത്തെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, അതാണ് അവന്റെ ദൈവം. എങ്കിലും, രാജന്മാരേ, ഈ നിയമം എല്ലായ്പ്പോഴും ബാധകമല്ല; ചിലപ്പോൾ വ്യത്യാസമുണ്ടാകാം. ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് അഗ്നി, ആദിത്യൻ, ബ്രഹ്മാവു, പിനാകധാരിയായ ശിവൻ എന്നിവരാണ് ദേവതകൾ. ഗന്ധർവന്മാർക്ക് സോമൻ, യക്ഷന്മാർക്കും അദേഹം തന്നെയാണ് ദൈവം. രാക്ഷസന്മാർക്ക് ശങ്കരനും രുദ്രനും, കിന്നരന്മാർക്ക് പാർവതിയും. മനുക്കൾക്ക് ഉമാദേവിയും, അതുപോലെ വിഷ്ണുവും സൂര്യനും. വൈഖാനസമുനികൾക്ക് സൂര്യനും, തപസ്സുകാർക്ക് മഹേശ്വരനും. എല്ലാർക്കും ദേവന്മാരുടെ ദേവനായ, സൃഷ്ടിയുടെ അധിപനായ ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവാണ് പ്രധാന ദൈവം. അതിനാൽ, വിജയധ്വജം ഉയർത്തുന്നവൻ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കേണ്ടതാണെന്ന് പറയുന്നു. അവർ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച് ഭൂമിയിൽ വാഴ്ത്തിയിരുന്നു. അപ്പോൾ, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും ഭയങ്കരമായ ഒരു രൂപം അവരുടെ നഗരത്തിലേക്ക് എത്തി. സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രഭയുള്ള ഒരു ത്രിശൂലം എടുത്ത്, അവൻ പത്തുദിശകളും മുഴങ്ങിച്ചു. ചിലർ ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ചു, മറ്റുള്ളവർ ഭയത്തിൽ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു. ദാനവന്മാർ കുന്തം, മലശിഖരങ്ങൾ, വാളുകൾ, ഗദകൾ എന്നിവയുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു. ഭയങ്കരാത്മാവായ അവൻ, കല്പാന്തത്തിലെ ഭൈരവനെപ്പോലെ, അവരെ തടഞ്ഞു. യുദ്ധത്തിന് ഒരുങ്ങി, അവർ ശരീരരഹിതനായ അവനിലേക്ക് ഓടിച്ചു. കൃഷ്ണൻ പ്രജാപത്യ, വായവ്യ എന്നീ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ധൃഷ്ണനും കൂടെ യുദ്ധം ചെയ്തു. എന്നാൽ ആ ദാനവൻ തന്റെ ത്രിശൂലത്താൽ ആ ആയുധങ്ങൾ എല്ലാം തകർത്തു. മന്ത്രശക്തിയും ബലവും ഉപയോഗിച്ച് അവൻ ആ ആയുധങ്ങൾ എറിയുകയും, അതിനുശേഷം ആർഭാടമൊന്നും കാണിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തു.