ഭൃഗു മുതലായവർ ധർമ്മങ്ങളെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേട്ട്, പിന്നീട് സംസാരിച്ചു: “ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോ, ഉപദേശവും പഠനവും കൂടാതെ ആറു കര്മ്മങ്ങളും ചെയ്യേണ്ടതാണെന്ന് ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞു. ക്ഷത്രിയർക്കായി ശിക്ഷയും യുദ്ധവും നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; വൈശ്യർക്കായി കൃഷിയും. ശില്പകല, മറ്റ് ഉപജീവന മാർഗങ്ങൾ, യാഗാഹാരങ്ങളുടെ പാചകവും—all righteous duties—നീതിയുള്ളവയാണ്. ഗൃഹസ്ഥൻ, വാനപ്രസ്ഥൻ, സന്ന്യാസി, ബ്രഹ്മചാരി—ഇവരുടെ കര്മ്മങ്ങൾ പ്രത്യേകം വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു. മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോ, ഗൃഹസ്ഥന്റെ ധർമ്മം ഇതാണ്: കുടുംബം പോഷിക്കുകയും, യഥായുക്തം ഭാഗം പങ്കിടുകയും ചെയ്യുക. വാനപ്രസ്ഥന്റെ ധർമ്മം നീതിപൂർവ്വം പങ്കിടലാണ്. സന്ന്യാസിയുടെ ധർമ്മം ശരിയായ ജ്ഞാനവും വൈരാഗ്യവുമാണ്. ബ്രഹ്മചാരിയുടെ കര്മ്മം സംധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുക, അഗ്നിയെ സേവിക്കുക എന്നിങ്ങനെയാണ്. ബ്രഹ്മചര്യത്തെ, അതായത് ശുദ്ധതയെയും, പദ്മജന്മാവായ ബ്രഹ്മാവ് എല്ലാ ആശ്രമങ്ങൾക്കും പൊതുവായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഗൃഹസ്ഥന് ഉത്സവകാലങ്ങൾ ഒഴികെ ബ്രഹ്മചര്യമാണ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ഈ നിയമം പാലിക്കാത്തവർ ഗർഭഹന്താക്കൾ എന്ന നിലയിൽ ജനിക്കും. ഗൃഹസ്ഥന്റെ ഉന്നതമായ ധർമ്മം ദേവതാരാധനയാണ്. മറ്റൊരു ദേശത്തേക്കു പോയിട്ടോ, ഭാര്യ മരിച്ചിട്ടോ, മറ്റ് ആളുകൾ അവനിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം ഏറ്റവും ഉന്നതമാണ്. അതിനാൽ, ധർമ്മത്തിലേക്കുള്ള മാർഗ്ഗമായി ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം മനസ്സിലാക്കണം. എല്ലാവരും എതിര്ക്കുന്ന ധർമ്മം പോലും ആചരിക്കരുത്. ധർമ്മം മാത്രം മോക്ഷത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്; അതിനാൽ ഒരുവൻ ധർമ്മം ശരണം ചെയ്യണം. സത്ത്വം, രജസ്, തമസ് എന്നീ ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ, ധർമ്മം അനുസരിക്കണം. ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ഗുണമായ തമസിൽ നിലനിൽക്കുന്നവർ താഴേക്ക് പോകുന്നു. ഈ ലോകത്തിൽ സന്തോഷം നേടുകയും, മരണത്തിന് ശേഷം ശാശ്വതത്തെ പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ മാർഗ്ഗങ്ങളും ഫലങ്ങളും നാലായി വിശദീകരിച്ചു. ഈ മഹത്വം പാലിക്കുന്നവനും ശാശ്വതത്തെ പ്രാപിക്കും. എല്ലാം ധർമ്മത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്—ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ അങ്ങനെ പറയുന്നു. ഈ ശക്തി, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ബ്രഹ്മണികമാണ്, ആദിയും അന്ത്യവും ഇല്ലാത്തത്. അതിനാൽ, ജ്ഞാനത്തോടൊപ്പം കര്മ്മയോഗം ആചരിക്കണം. ജ്ഞാനത്തിന് മുൻപിൽ വരുന്നതു സന്ന്യാസമാണ്; അല്ലെങ്കിൽ അത് കര്മ്മനിരതിയാകുന്നു. അതിനാൽ, സന്ന്യാസം പ്രാപിക്കണം; ഇല്ലെങ്കിൽ വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടായിരിക്കും. നേരത്താവും, അസൂയയില്ലായ്മയും, തീർത്ഥാടനം ചെയ്യുന്നതും, ദേവതാരാധനയും, പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രാഹ്മണരെ ആദരിക്കുന്നതും—ഇവയാണ് മനുവിന്റെ ചുരുക്കധർമ്മം നാല് വര്ണ്ണങ്ങൾക്കും. യുദ്ധത്തിൽ പിൻവാങ്ങാത്ത ക്ഷത്രിയർക്ക് ഇന്ദ്രപദം ലഭിക്കും. സേവനത്തിലൂടെ ജീവിക്കുന്ന ശൂദ്രർക്ക് ഗന്ധർവലോകം ലഭിക്കും. ഗുരുവിനൊപ്പം താമസിക്കുന്നവർക്ക് അതിന് യോജിച്ച സ്ഥാനം ലഭിക്കും. ഗൃഹസ്ഥന്റെ സ്ഥാനം പ്രജാപത്യമായി സ്വയംഭുവായവൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു. അവിടത്തെ സ്ഥാനം ഹിരണ്യഗർഭം എന്നു വിളിക്കുന്നു; അവിടെ നിന്ന് തിരിച്ചുവരവ് ഇല്ല. ആനന്ദവും ഐശ്വര്യവും ഉള്ള ആ വാസസ്ഥാനം പരമാവസ്ഥയും പരമഗതിയും ആണ്. നാല് ആശ്രമങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ യോഗികൾക്ക് ഒന്ന് മാത്രമാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. അനങ്ങാതെ ഇരിക്കുന്ന യോഗി സന്ന്യാസിയാണ്; അഞ്ചാമത്തേതൊന്നുമില്ല. ഉപകുര്വാണനോ നൈഷ്ടികനോ ആയ ബ്രഹ്മചാര്യവ്രതം പാലിക്കുന്നവൻ ബ്രഹ്മതത്ത്വത്തിൽ ലയിച്ചവനാണ്.