ഇക്ഷ്വാകു, നഭാഗ, ധൃഷ്ട, ശര്യാതി, പ്രസധ്രൻ എന്നിവരും, മഹത്തായ തേജസ്സുള്ളവരായ ഈ ഒമ്പത് പേർ, ശക്തിയിൽ ഇന്ദ്രനോട് സമം ആയിരുന്നു. പിന്നീട്, അവർ ബുധന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി, അവിടെ ഇലാ, സോമപുത്രനായ ബുധനോടൊപ്പം ഐക്യമായിരുന്നു. ബുധൻ പിതൃദേവന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു എന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇലയ്ക്ക് മൂന്നു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു, പിന്നീടവൾ വീണ്ടും സ്ത്രീസ്വഭാവം നേടി. ഇവർ എല്ലാവരും അപൂർവമായ മഹത്വം കൈവരിച്ചവരായിരുന്നതിനാൽ, അവർ പദ്മജനനായ ബ്രഹ്മാവിനോട് സമീപിച്ചു. നൂറ് പുത്രന്മാരിൽ ഏറ്റവും മൂത്തവനും, പത്തും അഞ്ചും ചേർന്നവരും അവന്റെ വംശജരായിരുന്നു. സുയോധനനിൽ നിന്നു പ്രശസ്തനായ പൃഥു ജനിച്ചു; പൃഥുവിൽ നിന്നു വിശ്വക എന്ന പുത്രനും ജനിച്ചു. മഹാബലശാലിയായ യുവനാശ്വൻ, ഗോകർണത്തിൽ എത്തി, എങ്ങനെയുള്ള കർമ്മം ചെയ്താൽ ധാർമ്മികനായ പുത്രനെ ലഭിക്കാമെന്ന് ചോദിച്ചു. ആദി-അന്തമില്ലാത്ത ദൈവത്തോടു ഭക്തിയോടെ നിഷ്ഠയോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ ധാർമ്മികനായ പുത്രനെ ലഭിക്കും. ആ ആദികൃഷ്ണനെ ആരാധിച്ചാൽ, ഒരാൾക്ക് ഗുണവാനായ പുത്രനെ ലഭിക്കും; ഹൃഷികേശനെ ആരാധിച്ചാൽ ധാർമ്മികനായ പുത്രനെ ലഭിക്കും; മഹായോഗിയായ ശാശ്വതവാസുദേവനെ ആരാധിച്ചാൽ അതുപോലെ. അവൻ, ഗൗഡദേശത്ത് ശ്രാവസ്തി എന്ന മഹാനഗരം സ്ഥാപിച്ചവൻ, ധുന്ധു എന്ന മഹാസുരനെ സംഹരിച്ച് ധുന്ധുമാര എന്ന സ്ഥാനം നേടി. ദൃഢാശ്വൻ, ദണ്ഡാശ്വൻ, കപിലാശ്വൻ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഹര്യാശ്വനിൽ നിന്നു നികുംബൻ ജനിച്ചു; നികുംബനിൽ നിന്ന് സംഹതാശ്വകൻ ജനിച്ചു. രണാശ്വന്റെ പുത്രനായ യുവനാശ്വൻ, യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രനോട് തുല്യശക്തിയുള്ളവൻ ആയിരുന്നു. മാന്ധാത, മഹാപണ്ഡിതനും, ആയുധധാരികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനും, മുചുകുന്ദൻ എന്ന ധാർമ്മികാത്മാവും—ഇവരും യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രനോട് തുല്യരായിരുന്നു. യുവനാശ്വന്റെ പുത്രൻ ഹരിതൻ; അവന്റെ പുത്രൻ ഹാരിതൻ. ഹാരിതനിൽ നിന്ന് നർമ്മദയിൽ സംഭൂതി ജനിച്ചു. അനരണ്യന്റെ പുത്രൻ ബൃഹദശ്വൻ; അവന്റെ പുത്രൻ ഹര്യാശ്വൻ. ദൈവാനുഗ്രഹത്താൽ, അവൻ സൂര്യഭക്തനായ ധാർമ്മിക പുത്രനെ ലഭിച്ചു. ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച അപരിമിതമായ ഗുണങ്ങളുള്ള ത്രിധൻവൻ എന്ന പുത്രനാണ് അവനെ ലഭിച്ചത്. അവൻ പഠനത്തിൽ ആസക്തനും, ദാനത്തിൽ ഉദാരനും, ക്ഷമയുള്ളവനും, ധർമ്മത്തിൽ മനസ്സോടെയും ആയിരുന്നു. വസിഷ്ഠനും കശ്യപനും ഉൾപ്പെടെ ദേവന്മാർ, ഇന്ദ്രനെ മുൻനിർത്തി, യജ്ഞം പൂർത്തിയാക്കി, അവൻ വസിഷ്ഠനും മറ്റു ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ആദരിച്ചു. അഗ്നാനികളേ, എന്നോട് പറയൂ: യജ്ഞമോ, തപസ്സോ, സന്ന്യാസമോ ഏതാണ് ശ്രേഷ്ഠം? യജ്ഞങ്ങളാൽ യജ്ഞേശ്വരനെ ആരാധിച്ചതിന് ശേഷം, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവൻ കാടിലേക്ക് പോകണം. ഉത്തമദേവന്മാരെ യജ്ഞങ്ങളാൽ ആദരിച്ചശേഷം, യുക്തമായ രീതിയിൽ സന്ന്യാസം സ്വീകരിക്കണം. ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ളവനെ തപസ്സിലൂടെ ആരാധിച്ചാൽ, മോക്ഷം ലഭിക്കും. ഭഗവാനായ ദൈവത്തെ തപസ്സിലൂടെ ആരാധിക്കുവാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന അതേ വിത്താണ് പ്രധാനമായത്. രുദ്രനെ കടുത്ത തപസ്സിലൂടെ മാത്രമേ ആരാധിക്കാൻ കഴിയൂ; മറ്റ് യജ്ഞങ്ങൾ കൊണ്ട് അല്ല. തപസ്സിന്റെ പ്രഭുവായ ഈശ്വരൻ, എല്ലാ ദേവതകളുടെയും രൂപം ധരിച്ചവൻ, തപസ്സിലൂടെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു. മഹത്തപസ്സെടുത്ത് ആ മഹാപ്രഭുവിനെ ആരാധിക്കാം. ദേവതകളുടെ ദൈവമായ അനന്തനായ ഈശ്വരൻ, തപസ്സിലൂടെ ആരാധിക്കപ്പെടണം. പരമമായ മഹായോഗി, തപസ്സിലൂടെ ആരാധിക്കുമ്പോൾ സന്തുഷ്ടനാകുന്നു. തപസ്സില്ലാതെ, ഒരു ധർമ്മവും ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ കാണുന്നില്ല.