അവർ മഹാദേവനിലും ഹരിയിലും അഭയം തേടി. ഭഗവാന്മാരിലേയും ഭഗവാൻ, അതുല്യമായ ശക്തിയുടെ ഉടമയായ ഭൈരവന്റെ മഹത്വം അവർ ഓർത്തു. ഒരു കാലത്ത്, വീരോചനൻ എന്ന ഒരു രാജാവ് ഉണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ പുത്രനായിരുന്നു ബാലി. ധർമ്മപാലനത്തിലൂടെ, നീങ്ങുന്നതും നിശ്ചലവുമായ എല്ലാ ജഗത്തെയും അവൻ സംരക്ഷിച്ചു. അപ്പോൾ മഹർഷിയായ സനത്കുമാരൻ ആ നഗരത്തിൽ എത്തി. രാജാവ് എഴുന്നേറ്റ്, തലവാഴ്ത്തി, കയ്യുകൂടി, വിനയത്തോടെ这样 പറഞ്ഞു: "ഇന്ന് യോഗികളുടെ പ്രഭു, ബ്രഹ്മജ്ഞാനി, സ്വയം ഇവിടെ എത്തി. ബ്രഹ്മപുത്രാ, ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണെന്ന് ദയവായി പറഞ്ഞുതരേണം. ഞാൻ നിങ്ങളെ കാണാൻ വന്നതാണ്; നിങ്ങൾ ഭാഗ്യവാനാണ്. ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും നിങ്ങളെപ്പോലൊരു ധാർമ്മികൻ ഇല്ല. ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിൽ ഉത്തമമായ പരമധർമ്മം എന്നോട് പറയൂ. അത്യന്തം രഹസ്യമായ ആത്മജ്ഞാനവും പരമധർമ്മവും ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, രാജാവ് തന്റെ രാജ്യം പുത്രനു ഏല്പിച്ചു, യോഗാഭ്യാസത്തിൽ മുഴുകി. ബ്രഹ്മത്തിലും ധർമ്മത്തിലും അത്യന്തം ഭക്തനായ അവൻ, പിന്നീട് പുരന്ദരനെ ജയിച്ചു. ജയത്തിൽ പാരാജയപ്പെട്ട പുരന്ദരൻ, നശിക്കാത്ത ദൈവമായ വിഷ്ണുവിൽ അഭയം തേടി. "എന്റെ പുത്രൻ ദൈത്യാധിപന്മാരെ നശിപ്പിക്കാനായി ജനിക്കട്ടെ," എന്നാണ് അവന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായ ആഗ്രഹം. അവർ അപ്രത്യക്ഷനും രക്ഷകനുമായ ഹരിയിൽ, വിഷ്ണുവിൽ അഭയം തേടി. ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത, ആനന്ദസ്വരൂപനായ, വിശുദ്ധമായ ശൂന്യമായ വാസുദേവൻ തന്നെയാണ് അവിടുത്തെ അഭയം. ഹരി, യോഗത്തിന്റെ സ്വരൂപിയായവൻ, തന്റെ മാതാവായ ദേവിയുടെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷനായി. ദേവി താനെ പൂര്ണയെന്നു കരുതി, കേശവനെ സ്തുതിക്കാൻ തുടങ്ങി: "ജയത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരമായവനേ, അനന്തയൂഗങ്ങളെപ്പോലും വിശുദ്ധനായ ആനന്ദസ്വരൂപനേ, വാസുദേവാ, നിനക്ക് വന്ദനം. വരാഹായ നിനക്ക് വീണ്ടും വന്ദനം. ഭഗവാനേ, സർവ്വവിശ്വത്തിന്റെ മൂലകാരണമേ, വീണ്ടും നിനക്ക് വന്ദനം. ഏകരൂപനായ ശിവനേ, വീണ്ടും നിനക്ക് വന്ദനം." ദേവി ഈ പ്രാർത്ഥനകൾ അർപ്പിച്ചപ്പോൾ, ഹരി സന്തോഷത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ച് ഒരു വരം അനുവദിച്ചു. "ദേവന്മാരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, ഞാൻ തന്നെ പുത്രനായി ജനിക്കട്ടെ," എന്നായിരുന്നു ദേവിയുടെ ആവശ്യം. അപ്രമിതമായ വരം നൽകിയ ശേഷം, ഹരി അവിടെത്തന്നെ അപ്രത്യക്ഷനായി. ദേവികളുടെ മാതാവ് തന്നെ നാരായണനെ ഗർഭം ധരിച്ചു. ആ സമയത്ത്, വീരോചനന്റെ പുത്രനായ ബാലിയുടെ നഗരത്തിൽ ഭയാനകമായ അശുഭസൂചനകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. പ്രഹ്ലാദൻ എന്ന പ്രായമായ അസുരൻ, വന്ദിച്ചു, ബ്രഹ്മാവിനോട് ചോദിച്ചു: "ഈ അശുഭസൂചനകൾ എന്താണ്? നമുക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം? ഇവ എന്തിനാണ് സംഭവിക്കുന്നത്?" അവൻ ഹൃഷികേശനെ വന്ദിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ദേവികളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, അസുരന്മാരെ നശിപ്പിക്കാനായി ദേവിയുടെ ഗർഭത്തിൽ അവൻ ജനിക്കും. ദേവന്മാരുടെ വേണ്ടി വാസുദേവൻ മാതാവിന്റെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. വിഷ്ണു തന്നെയാണ് ഇന്ന് ആദിതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ സ്വമേധയാ പ്രവേശിച്ചത്. മഹായോഗിയായ പുരാതനപുരുഷനായ ഹരി അവതരിച്ചിരിക്കുന്നു. സത്ത്വസ്വരൂപനായ അവൻ, വിഷ്ണുവിന്റെ അംശമായി ജനിക്കുന്നു. മായയായ ലക്ഷ്മിയും ജനാർദ്ദനനും ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ബ്രഹ്മാവും, വിഷ്ണുവിന്റെ ഒരു അംശത്തിൽ നിന്നും, സൃഷ്ടിയുടെ നിലനില്പിനായി ജനിക്കുന്നു." ഇങ്ങനെ ഈ ദിവ്യസംഭവങ്ങൾ അന്നത്തെ ലോകത്തിൽ അക്ഷയമായ വിശ്വാസത്തെയും ഭക്തിയെയും ഉണർത്തി.