കൂര്മപുരാണമ്

സ്വാധ്യായവും ആരാധനയും ചെയ്യുന്നതിൽ ആത്മസമർപ്പണത്തോടെ, ചിലരെ ദൂരത്തുനിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നു. ശുദ്ധരായി ശ്വാസനിയന്ത്രണം പോലുള്ള ആചരണങ്ങളിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവരെയും, അതർവശിരസ്സ് പഠിച്ചു ധർമ്മം അറിയുന്നവരെയും ദൂരത്തുനിന്ന് ഒഴിവാക്കണം. ഭഗവാന്റെ ആരാധനയിൽ ലീനരായി എൻറെ സേവനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരെ ഭ്രമിപ്പിക്കരുത്. ആദരവോടെ നിർദ്ദേശിച്ച ആചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചവൻ, അതുകൊണ്ടു ലക്ഷ്മിയെ ആരാധിക്കണം. ഭഗവാന്റെ സഹധർമിണിയെ ആരാധിച്ചിട്ടുണ്ടാകയാൽ, ലക്ഷ്മിയെ ആദരപൂർവ്വം മാനിക്കണം. എൻറെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ചലനവുമില്ലാത്തവുമായ സർവ്വഭൂതങ്ങളും മുമ്പുപോലെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. യോഗശക്തിയാൽ ദക്ഷനും, അത്രിയും, വസിഷ്ഠനും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. ബ്രഹ്മത്തിൽ ഭക്തിയുള്ള മാരീചിമാരും മറ്റു മഹർഷിമാരും യഥാർത്ഥ സിദ്ധന്മാരാണ്. ഭഗവാൻ, വൈശ്യന്മാരെ ഇരുകാലിൽ നിന്നുമാണ്, ശൂദ്രന്മാരെ പാദങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്, ഹേ പുരോജന്മ. എല്ലാ വേദകളുടെയും സംരക്ഷണത്തിനായി യാഗം അവരിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചു. ഈ ശാശ്വതവും അക്ഷയവുമായ ശക്തിയാണ് ബ്രഹ്മയുടെ സ്വാഭാവിക രൂപം. ആദ്യത്തിൽ അവൾ വേദാത്മികയായി, എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും അവളിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചു. ജ്ഞാനികൾ അവയിൽ ആനന്ദിക്കുന്നില്ല; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതു കപടമായിരിക്കും. അതാണ് പരമധർമ്മം, മറ്റേതെങ്കിലും ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്തത്. മരിച്ചശേഷം അവയൊക്കെയും ഫലശൂന്യമായിത്തീരുന്നു; അതു അന്ധകാരം, ദുർഭാഗ്യമാണ്. ആന്തരികേന്ദ്രിയങ്ങൾ ശുദ്ധമായ, സ്വധർമ്മത്തിൽ എപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നവരാണ് ഉത്തമർ. ഹേ മഹർഷേ, സ്വധർമ്മത്തെ തടയുന്നതാണ് അദ്ധർമ്മം. അവരുടെ സിദ്ധികൾ രാജസികസ്വഭാവമുള്ളതായിരുന്നു; മറ്റു സിദ്ധികൾ അതിൽ നിന്നു ഉദിച്ചു. പിന്നെ, സർവവ്യാപിയായ ബ്രഹ്മ അവർക്കായി കർമ്മവും ഉപജീവനവും സ്ഥാപിച്ചു. ഭ്രിഗുവും മറ്റു മഹർഷിമാരും ഭഗവാന്റെ വായിൽ നിന്ന് ധർമ്മങ്ങൾ കേട്ട് പ്രസ്താവിച്ചു. അധ്യാപനവും, സ്വാധ്യായവും, ആറു കര്‍മ്മങ്ങളും, ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ, നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ശിക്ഷയും യുദ്ധവും ക്ഷത്രിയർക്കും, കൃഷി വൈശ്യർക്കും വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കൈത്തൊഴിലും മറ്റു ഉപജീവനങ്ങളും, യാഗത്തിനുള്ള ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കൾ പാകം ചെയ്യുന്നതും ധർമ്മമായാണ് ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഗൃഹസ്ഥൻ, വാനപ്രസ്ഥൻ, ഭിക്ഷു, ബ്രഹ്മചാരി— ഇവരാണ് ജീവിതാശ്രമങ്ങൾ. ഹേ മഹർഷേ, സംക്ഷേപത്തിൽ, ഗൃഹസ്ഥന്റെ ധർമ്മം ഇതാണ്. ന്യായപ്രകാരം പങ്കിടലാണ് വാനപ്രസ്ഥന്റെ കടമ. ശരിയായ ജ്ഞാനവും വൈരാഗ്യവുമാണ് ഭിക്ഷുവിന്റെ ധർമ്മം. സംധ്യാവന്ദനവും അഗ്നിഹോത്രവും ബ്രഹ്മചാരിയുടെ കടമയാണ്. ബ്രഹ്മചര്യത്തെ സർവ്വർക്കും പൊതുവായതാണെന്ന് പദ്മജൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഗൃഹസ്ഥനു ഉത്സവസമയങ്ങൾ ഒഴികെ ബ്രഹ്മചര്യം നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇതു പാലിക്കാത്തവൻ ഗർഭഹന്താവായി ജനിക്കും, ഹേ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠ. ദേവാരാധനയും ഗൃഹസ്ഥന്റെ പരമധർമ്മം തന്നെയാണ്. അവൻ മറ്റേതെങ്കിലും ദേശത്ത് പോയാലോ ഭാര്യ മരിച്ചാലോ, മറ്റ് ആളുകൾ അവനിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം ഉത്തമമാണ്. അതിനാൽ, ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം തന്നെ ധർമ്മസാധനമായി മനസ്സിലാക്കണം. എല്ലാവരും എതിർക്കുന്ന ധർമ്മം പോലും ആചരിക്കരുത്. ധർമ്മം മാത്രം മോക്ഷത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്; അതിനാൽ ധർമ്മത്തെ ആശ്രയിക്കണം. സത്ത്വം, രജസ്, തമസ് എന്നീ ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ, ധർമ്മം തന്നെ ആശ്രയിക്കേണ്ടതാണെന്നും ഉപദേശിക്കുന്നു. ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ഗുണമായ തമസിൽ നിലകൊള്ളുന്നവർ താഴോട്ടു പോകുന്നു.