കൂര്മപുരാണമ്

വാസുദേവൻ സൃഷ്ടാവും രക്ഷകനും, ഈ സർവപ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആത്മാവും, എല്ലാ ദിശകളിലും മുഖം തിരിക്കുന്നവനുമാണ്. അവൻ മോചകനും, വ്യക്തിയും, സ്വയം, അതി പരമാവസ്ഥയുമാണ്. ശാന്തനും, സത്യനും, സദാ-ആനന്ദവുമാണ്; ഉപനിഷത്ത് ഈ പരമാവസ്ഥയെയാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതാണ് സകല ജീവികളുടെ വഴികളിൽ ഉന്നതമായ ലക്ഷ്യം. ഞാൻ ഈ മുഴുവടും ഒരൊറ്റതായാണ് കാണുന്നത്; ഇതറിയുന്നവൻ മോചിതനാകുന്നു. ഒരൊറ്റതിനെ മാത്രം അറിയുക; അപ്പോൾ നീ ആനന്ദം പ്രാപിക്കും. ഭഗവാനെ വിഭജിച്ച കാഴ്ചയോടെ ആരാധിക്കുന്നവർ എനിക്കു പ്രിയമല്ല. അവർ എത്രയോ ദശലക്ഷം കാലങ്ങളിലായിട്ടും കഷ്ടതയിൽ കയ്പ്പിച്ചു, മോചിതരാകുന്നില്ല. ഇവിടെ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കിയാൽ, പ്രയാസങ്ങളിലൊന്നിലും ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കണം. അവർ നാരായണനെയും, ഹിമാലയപുത്രിയായ ദേവിയെയും, നമസ്കരിക്കുന്നില്ല. ഭവാനിയുടെ ഇരട്ട പാദത്തിലും, നാരായണന്റെ പദ്മപാദത്തിലും. അവർ ലോകത്തിന്റെ മൂലത്തെ കാണുന്നില്ല; അതൊരു അത്ഭുതം പോലെ ആയി. മോഹിതനായവൻ ഗിരിജയെ പിടിക്കാനായി പർവതത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ പരമപുരുഷൻ, അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കാൻ സജ്ജനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആ ദൈവം, കാലരുദ്രൻ, സമീപിച്ചു. ആയിരം ഭുജങ്ങളുള്ള ദൈവവും അവിടെ എത്തി. ലോകങ്ങളിലുടനീളം സ്ത്രീകൾ കാണുന്ന ദൈവത്തിന്റെ രൂപം സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു. ദൈവത്തിന് പൂക്കളുടെ മഴ പെയ്തു. എല്ലാ ഗണങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തോടൊപ്പം, പ്രധാനനായവൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ തന്റെ ദിവ്യവാഹനത്തിൽ കയറി, പ്രാണരഹിതമായ അവസ്ഥയിൽ. മഹാദേവനായ ഭൈരവനോട്, ചിതഭസ്മം അലങ്കരിച്ചവനോട്, സംസാരിച്ചു: "നിനക്കൊഴികെ, ഈ അസുരനെ കൊല്ലാൻ ആരും കഴിയില്ല, പ്രഭോ." ജ്ഞാനികളായ വേദപണ്ഡിതർ വിവിധ മന്ത്രങ്ങളാൽ അവനെ പ്രശംസിച്ചു. വിഷ്ണുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, അസുരനാഥനെ കൊല്ലാൻ അവൻ മനസ്സിൽ ഉറച്ചു. ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ ഭൈരവദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചു. നീ സകല ജീവികളിലുമുള്ള നിത്യാഗ്നിയാണ്. നീ ബ്രഹ്മാവും, മഹാദേവനും, പരമപദവും, ഉന്നതാവസ്ഥയും ആകുന്നു. വലിയ ശക്തിയുള്ളവൻ, ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ, ലോകങ്ങളുടെ വിജയിയായ ഭരണാധികാരി. ത്രിശൂലത്തിന്റെ അറ്റത്തിരു വച്ച്, പുണ്യവാന്മാർക്ക് ആശ്രയമായവൻ നൃത്തം ചെയ്തു. ഭൈരവദൈവത്തോട്, സങ്കാരമുക്തിയുള്ള പ്രഭുവിനോട്, അവർ നമസ്കരിച്ചു. ആകാശത്തിൽ, ആഹ്ലാദകരമായ അപ്സരസികളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ നൃത്തം ചെയ്തു. സർവ്വജ്ഞനായ ഒരാൾ ഉയർന്നു, പരമഭഗവാനെ സ്തുതിച്ചു. കാലം, യോഗത്തിൽ കൂട്ടിലും വേര്‍പാടിലും കാരണമായ സന്യാസി—"ഞാൻ നിന്നെ നമസ്കരിക്കുന്നു, രുദ്രാ, ഏകവനേ." നീ സകലരുടെയും ആത്മാവായ രൂപത്തിൽ, വാതാദികളായ വിഭജനങ്ങളായി പ്രകടമാകുന്നു. നീ അന്തകനാണ്, യോഗികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നവൻ. ചിലർ നിന്നെ ശിവയെന്നു വിളിക്കുന്നു. പ്രഭോ, നീ സ്വഭേദങ്ങളില്ലാത്തവനാണ്. നീ നീലകണ്ഠൻ, വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവർ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു. നീ സദാശിവൻ, നീ പരമഭഗവാനാണ്.