ഒരു കാലത്ത്, സൃഷ്ടിയുടെ ഉറവിടമായ പരമശിവൻ, സനാതന ധർമ്മത്തിന്റെ മഹത്തായ പൂരാണങ്ങളെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഈ പൂരാണങ്ങളെ കുറിച്ച് ജ്ഞാനികൾ, വിശുദ്ധമായ രോമഹർഷണനോട് ചോദിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റാൻ, പുരാണങ്ങൾക്കും ഇതിഹാസങ്ങൾക്കും അർത്ഥം വിശദീകരിക്കുന്നതിനായി, മഹർഷി വ്യാസൻ, സത്യവതിയുടെ മകൻ, ആദരവോടെ ആരാധിക്കപ്പെട്ട ശേഷം, തന്റെ ശിഷ്യനായ രോമഹർഷണനോട് പറഞ്ഞു. പഴയ കാലത്തെ വ്യാസൻ, സന്യാസികൾക്കായി പൂരാണങ്ങളുടെ സമാഹാരം തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു. ആ സമാഹാരത്തിൽ, പരമപുരുഷൻ തന്റെ ഭാഗം കൊണ്ട് പ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു, ഈ സമാഹാരത്തെ പ്രഖ്യാപിക്കാൻ. രോമഹർഷണൻ, പൂരാണങ്ങളുടെ അർത്ഥത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനായി, തന്റെ ഗുരുവായ സത്യവതിയുടെ മകൻ വ്യാസനെ അഭിവാദ്യം ചെയ്ത്, പാപങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന ദിവ്യ പൂരാണിക കഥയെ പറയാനായി തീരുമാനിച്ചു. ഈ المقد്യമായ കഥ, വിശ്വാസമില്ലാത്തവർക്കു പറയരുതെന്നും, നാരായണൻ നേരിട്ട് പറഞ്ഞ ഈ കഥയെ വായിക്കണം എന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. പൂരാണം, അഞ്ച് ലക്ഷണങ്ങളോടുകൂടി, വംശാവലികൾക്കും കണക്കുകൾക്കും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ശൈവ, ഭഗവത, ഭാവിഷ്യ, നാരദ, ലൈംഗ, വാർഹ, സ്കാണ്ട, വാമന, ബ്രഹ്മാണ്ഡ എന്നീ പൂരാണങ്ങൾ, ഒറ്റ ഒറ്റയായി, അവയുടെ സ്വഭാവങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, നാല് രൂപത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ പൂരാണങ്ങളിൽ, ആറായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മൻ, പരമേശ്വരൻ, മഹത്തായതും വിശുദ്ധമായതുമായ കഥകൾ, വംശാവലികൾ, ദിവ്യമായ കഥകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയാം. മന്ദര पर्वതത്തെ കുഴിപ്പാൻ ഉപയോഗിച്ച്, അവർ പാലിന്റെ സമുദ്രത്തെ കുഴിച്ചു. ദൈവം, ദൈവങ്ങളുടെ ക്ഷേമം തേടിയുള്ള ദൈവമായ മന്ദരയെ കയറ്റി. വിചിത്രമായ കുതിര രൂപത്തിൽ, പരമശിവൻ, വിഷ്ണുവിനെ കാണുകയും, അവൻ ദൈവത്തിന്റെ സാക്ഷിയായി നിന്നു. ദിവ്യമായ വിഷ്ണു, മഹത്തായ പുരുഷൻ, മന്ദരത്തെ പിടിച്ചെടുത്തു. ശങ്കരൻ, ശാക്രനൊപ്പം, ശ്രീയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു: "ഈ വിശാല കണ്ണുള്ള ദേവി ആരാണ്? ഞങ്ങൾ ചോദിച്ചതുപോലെ, സത്യമായി പറയുക." ദേവിയെ നോക്കിയശേഷം, നാരദനും മറ്റുള്ളവരും, പാപമില്ലാത്തവരായി, പറഞ്ഞു: "എന്റെ പ്രിയ, അനന്തമായ മായ, ഈ ലോകത്തെ ഭ്രമത്തിലാക്കുന്നവൻ." "ഞാൻ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നു, എനിക്ക് രണ്ടാമത്തെ ജനനമുള്ളവർ, ഞാൻ തിന്നുകയും സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആത്മാവിനെ അറിയുകയും വ്യത്യസ്തമായി കാണുകയും ചെയ്യുന്നവർ, ഈ ഭ്രമത്തെ അകറ്റുന്നു." "ബ്രഹ്മ, ഇശാന, മറ്റു ദേവന്മാർ - ഇവരുടെ എല്ലാ ശക്തികളും എനിക്ക് принадക്കുന്നു. ഞാൻ മുമ്പേ, പദ്മവാസിനി, ഭാഗ്യദേവി, ഈ ആനുകാലിക കാലഘട്ടത്തിൽ ജനിച്ചുവെന്ന് അറിയാം. അവൾ, മോഹിനി, ലക്ഷങ്ങളിലൊരുപാട് സൂര്യന്റെ പ്രകാശത്തോടെ പ്രകാശിക്കുന്നു, എല്ലായിടത്തും സൃഷ്ടികളെയും വിചാരിക്കുന്നു." "ഈ മായയെ അതിജീവിക്കണം, ഭൂമിയിലെ എല്ലാ സൃഷ്ടികളെയും അതിജീവിക്കണം." ഈ ദിവ്യമായ കഥ, സൃഷ്ടിയുടെ ഉറവിടമായ പരമശിവന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ, മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിൽ ആത്മീയമായ പ്രകാശം വിതച്ചുവെന്ന് പറയാം.