ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಜ್ಞಾನಂ ಬ್ರಹ್ಮೈಕವಿಷಯಂ ಪರಮಾನನ್ದಸಿದ್ಧಿದಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನೇ ಗುರಿಯಾಗಿರುವ ಜ್ಞಾನವು, ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ತಲುಪಿಸುವದು.

ಕಿಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಯೋಗೇಶ ತನ್ಮೇ ವದ ಜಗನ್ಮಯ

ಯೋಗೇಶ್ವರನೆ, ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಜಗತ್ತಿನ ರೂಪನಾದ ನೀನು ನನಗೆ ಹೇಳು.

ಉವಾಚ ಸಸ್ಮಿತಂ ವಾಕ್ಯಮಶೇಷಜಗತೋ ಹಿತಮ್

ಅವನು ಮುಗುಳುನಗುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಜ್ಞಾನೇನ ಭಕ್ತಿಯೋಗೇನ ಪೂಜನೀಯೋ ನ ಚಾನ್ಯಥಾ

ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯೋಗದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.

ಪ್ರವೃತಿಂ ಚಾಪಿ ಮೇ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮೋಕ್ಷಾರ್ಥೋಶ್ವರಮರ್ಚಯೇತ್

ನನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಅದ್ವೈತಂ ಭಾವಯಾತ್ಮಾನಂ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಸೇ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಆತ್ಮವನ್ನು ಅದೆಕೈಯದೆಂದು ಭಾವನೆ ಮಾಡು, ಆಗ ನೀನು ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಕಾಣುವೆ.

ಅನ್ಯಾ ಚ ಭಾವನಾ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ವಿಜ್ಞೇಯಾ ಸಾ ಗುಣಾತಿಗಾ

ಮತ್ತೊಂದು ಭಾವನೆ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ, ಅದು ಗುಣಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಇರುವದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಅಶಕ್ತಃ ಸಂಶ್ರಯೇದಾದ್ಯಾಮಿತ್ಯೇಷಾ ವೈದಿಕೀ ಶ್ರುತಿಃ

ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಮೂಲ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು; ಇದೇ ವೇದದ ಉಪದೇಶ.

ಸಮಾರಾಧಯ ವಿಶ್ವೇಶಂ ತತೋ ಮೋಕ್ಷಮವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ

ವಿಶ್ವನಾಥನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸು; ನಂತರ ನೀನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.

ಕಿಂ ಕಾರ್ಯಂ ಕಾರಣಂ ಕಸ್ತ್ವಂ ಪ್ರವೃತ್ತಿಶ್ಚಾಪಿ ಕಾ ತವ

ಯಾವುದು ಫಲ, ಯಾವುದು ಕಾರಣ, ನೀನು ಯಾರು, ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯವೇನು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.

ನಿತ್ಯಾನನ್ದಂ ಸ್ವಯಞ್ಜ್ಯೋತಿರಕ್ಷರಂ ತಮಸಃ ಪರಮ್

ಅದು ಶಾಶ್ವತ ಆನಂದ, ಸ್ವತಃ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ನಾಶವಾಗದದ್ದು, ಅಂಧಕಾರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವುದು.

ಕಾರ್ಯಂ ಜಗದಥಾವ್ಯಕ್ತಂ ಕಾರಣಂ ಶುದ್ಧಮಕ್ಷರಮ್

ಈ ಜಗತ್ತು ಹಾಗೂ ಅವ್ಯಕ್ತವೇ ಫಲ, ಶುದ್ಧವಾದ ನಾಶರಹಿತದ್ದೇ ಕಾರಣ.

ಸರ್ಗಸ್ಥಿತ್ಯನ್ತಕರ್ತೃತ್ವಂ ಪ್ರವೃತ್ತಿರ್ಮಮ ಗೀಯತೇ

ನನ್ನ ಕಾರ್ಯವೆಂದರೆ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಲಯ ಎಂಬುದಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ತತಸ್ತ್ವಂ ಕರ್ಮಯೋಗೇನ ಶಾಶ್ವತಂ ಸಮ್ಯಗರ್ಚಯ

ಆದರಿಂದ ನೀನು ಕರ್ಮಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಶಾಶ್ವತವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಜ್ಞಾನಂ ಚ ಕೀದೃಶಂ ದಿವ್ಯಂ ಭಾವನಾತ್ರಯಸಂಸ್ಥಿತಮ್

ಆ ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನ ಯಾವದು, ಅದು ಯಾವ ತ್ರಿವಿಧ ಭಾವನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳು.

ಕಾನಿ ತೇಷಾಂ ಪ್ರಮಾಣಾನಿ ಪಾವನಾನಿ ವ್ರತಾನಿ ಚ

ಅವುಗಳಿಗೆ ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣಗಳು, ಯಾವ ಪವಿತ್ರ ವ್ರತಗಳು ಇದ್ದವೆ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷ ಯಥಾವದಧುನಾಖಿಲಮ್

ಕಮಲನಯನನೇ, ನನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಜವಾದಂತೆ ಈಗಲೇ ವಿವರಿಸು.

ಯಥಾವದಖಿಲಂ ಸರ್ವಮವೋಚಂ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾಃ

ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಅನುಗೃಹ್ಯ ಚ ತಂ ವಿಪ್ರಂ ತತ್ರೈವಾನ್ತರ್ಹಿತೋ ಽಭವಮ್

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಾನು ಅದೆಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡೆ.

ಆರಾಧಯಾಮಾಸ ಪರಂ ಭಾವಪೂತಃ ಸಮಾಹಿತಃ

ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಭಾವದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಅವನು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಆರಾಧನೆಮಾಡಿದನು.

ಸಂನ್ಯಸ್ಯ ಸರ್ವಕರ್ಮಾಣಿ ಪರಂ ವೈರಾಗ್ಯಮಾಶ್ರಿತಃ

ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಪರಮ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಅವನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದನು.

ಸಂಪ್ರಾಪ್ಯ ಭಾವನಾಮನ್ತ್ಯಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮೀಮಕ್ಷರಪೂರ್ವಿಕಾಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನ ನಾಶರಹಿತ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ, ಅವನು ಅಂತಿಮ ಭಾವನೆಗೆ ತಲುಪಿದನು.

ಯಂ ವಿನಿದ್ರಾ ಜಿತಶ್ವಾಸಾಃ ಕಾಙ್ಕ್ಷನ್ತೇ ಮೋಕ್ಷಕಾಙ್ಕ್ಷಿಣಃ

ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿದ್ರಾಹೀನರು, ಉಸಿರನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಾರೋ ಅದೇ ಅವನು ತಲುಪಿದನು.

ಆಕಾಶೇನೈವ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರೋ ಯೋಗೈಶ್ವರ್ಯಪ್ರಭಾವತಃ

ಯೋಗಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾನ್ಯೇ ಪಥಿ ಯೋಗೀನ್ದ್ರಂ ಸಿದ್ಧಾ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಯೋ ಯಯುಃ

ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಯೋಗೀಶ್ವರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು.

ಸ್ಥಾನಂ ತದ್ಯೋಗಿಭಿರ್ಜುಷ್ಟಂ ಯತ್ರಾಸ್ತೇ ಪರಮಃ ಪುಮಾನ್

ಯೋಗಿಗಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೆಲೆಸುವ, ಪರಪುರುಷನು ಇರುವ ಆ ಸ್ಥಳವೇ ಅದು.

ವಿವೇಶ ಚಾನ್ತರ್ಭವನಂ ದೇವಾನಾಂ ಚ ದುರಾಸದಮ್

ಅವನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಪ್ರಾಪ್ಯವಾದ ಆಂತರಿಕ ಮಂದಿರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಅನಾದಿನಿಧನಂ ದೇವಂ ದೇವದೇವಂ ಪಿತಾಮಹಮ್

ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದ ದೇವರನ್ನು, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರನ್ನು, ಪಿತಾಮಹನನ್ನು—

ತನ್ಮಧ್ಯೇ ಪುರುಷಂ ಪೂರ್ವಮಪಶ್ಯತ್ ಪರಮಂ ಪದಮ್

ಆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಮೊದಲಾದ ಪುರುಷನನ್ನು, ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಂಡನು.