ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಅವ್ಯಕ್ತಂ ಜಗತೋ ಯೋನಿಃ ಸಂಹರೇದೇಕಮವ್ಯಯಮ್

ಅವ್ಯಕ್ತವೆಂಬ ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಹಿಂಪಡೆಯುತ್ತದೆ.

ವಿಯೋಜಯತಿ ಚಾನ್ಯೋನ್ಯಂ ಪ್ರಧಾನಂ ಪುರುಷಂ ಪರಮ್

ಪ್ರಧಾನ ಮತ್ತು ಪರಮ ಪುರುಷನನ್ನು ಪರಸ್ಪರದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಮಹೇಶ್ವರೇಚ್ಛಾಜನಿತೋ ನ ಸ್ವಯಂ ವಿದ್ಯತೇ ಲಯಃ

ಮಹೇಶ್ವರನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಲಯ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಸ್ವತಃ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಧಾನಂ ಜಗತೋ ಯೋನಿರ್ಮಾಯಾತತ್ತ್ವಮಚೇತನಮ್

ಪ್ರಧಾನವೆಂಬ ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲವು ಮಾಯಾತತ್ತ್ವವಾಗಿದ್ದು, ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದದ್ದು.

ಗೀಯತೇ ಮುನಿಭಿಃ ಸಾಕ್ಷೀ ಮಹಾನೇಕಃ ಪಿತಾಮಹಃ

ಮಹಾನ್, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಪಿತಾಮಹನನ್ನು ಮುನಿಗಳು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಧಾನಾದ್ಯಂ ವಿಶೇಷಾನ್ತಂ ದಹೇದ್ ರುದ್ರ ಇತಿ ಶ್ರುತಿಃ

ಪ್ರಧಾನದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ವಿಶೇಷಾಂತವರೆಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ರುದ್ರನು ದಹಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಆತ್ಯನ್ತಿಕಂ ಚೈವ ಲಯಂ ವಿದಧಾತೀಹ ಶಙ್ಕರಃ

ಇಲ್ಲಿ ಶಂಕರನು ಪರಮ ಲಯವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ.

ಸ್ಥಾಪಿಕಾ ಮೋಹನೀ ಶಕ್ತಿರ್ನಾರಾಯಣ ಇತಿ ಶ್ರುತಿಃ

ಸ್ಥಾಪನೆ ಮತ್ತು ಮೋಹನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೇ ನಾರಾಯಣ ಎಂದು ಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಸೃಜೇದಶೇಷಂ ಪ್ರಕೃತೇಸ್ತನ್ಮಯಃ ಪಞ್ಚವಿಂಶಕಃ

ಅವನು ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ಐದೂವತ್ತೆರಡು ತತ್ತ್ವಗಳಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಶಕ್ತಯೋ ಬ್ರಹ್ಮವಿಣ್ವೀಶಾ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿಫಲಪ್ರದಾಃ

ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಈಶ್ವರ ಎಂಬ ಶಕ್ತಿಗಳು ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ.

ಏಕಮೇವಾಕ್ಷರಂ ತತ್ತ್ವಂ ಪುಂಪ್ರಧಾನೇಶ್ವರಾತ್ಮಕಮ್

ಒಂದು ಅವಿನಾಶವಾದ ತತ್ತ್ವವೇ ಪುರುಷ, ಪ್ರಧಾನ ಮತ್ತು ಈಶ್ವರನ ಸತ್ವವಾಗಿದೆ.

ಇಜ್ಯನ್ತೇ ವಿವಿಧೈರ್ಯಜ್ಞೈಃ ಶಕ್ರಾದಿತ್ಯಾದಯೋ ಽಮರಾಃ

ಇಂದ್ರ, ಆದಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಅಮರರು ವಿವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

ಕಥ್ಯನ್ತೇ ಚೈವ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಾಚ್ಛಕ್ತಿರೇಕೈವ ನಿರ್ಗುಣಾಃ

ಮಹತ್ವದಿಂದಾಗಿ ನಿರ್ಗುಣವಾದ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಯನ್ನೇ ವರ್ಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಕರೋತಿ ದೇಹಾನ್ ವಿವಿಧಾನ್ ಗ್ರಸತೇ ಚೈವ ಲೀಲಯಾ

ಅದು色色ವಾದ ದೇಹಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ತನ್ನ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದೋ ರುದ್ರ ಇತ್ಯೇಷಾ ವೈದಿಕೀ ಶ್ರುತಿಃ

ಎಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು ರುದ್ರನೆಂದು ವೇದವು ಘೋಷಿಸುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಾಧಾನ್ಯೇನ ಸ್ಮೃತಾ ದೇವಾಃ ಶಕ್ತಯಃ ಪರಮಾತ್ಮನಃ

ದೇವತೆಗಳು ಪರಮಾತ್ಮನ ಶಕ್ತಿಗಳೆಂದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಗೀಯತೇ ಸರ್ವಶಕ್ತ್ಯಾತ್ಮಾ ಶೂಲಪಾಣಿರ್ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಗಳ ರೂಪವಾದ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಜನರು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಇನ್ದ್ರಮೇಕೇ ಪರೇ ವಿಶ್ವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮಪರೇ ಜಗುಃ

ಕೆಲವರು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಪರಮನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಏಕಸ್ಯೈವಾಥ ರುದ್ರಸ್ಯ ಭೇದಾಸ್ತೇ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಾಃ

ಈ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ರುದ್ರನ ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳೆಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತತ್ ತದ್ ರೂಪಂ ಸಮಾಸ್ಥಾಯ ಪ್ರದದಾತಿ ಫಲಂ ಶಿವಃ

ಶಿವನು ಆ ಆ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತಕ್ಕ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

ಆರಾಧಯನ್ಮಹಾದೇವಂ ಯಾತಿ ತತ್ಪರಮಂ ಪದಮ್

ಯಾರು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಆ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಆರಾಧಯೇದ್ ವೈ ಗಿರಿಶಂ ಸಗುಣಂ ವಾಥ ನಿರ್ಗುಣಮ್

ಗಿರಿಶನನ್ನು ಗುಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಥವಾ ಗುಣರಹಿತನಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಆರುರುಕ್ಷುಸ್ತು ಸಗುಣಂ ಪೂಜಯೇತ್ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಯಾರು ಏರುವ ಇಚ್ಛೆಯಿದ್ದಾರೋ, ಅವರು ಗುಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪದ್ಮಾಸನಸ್ಥಂ ರುಕ್ಮಾಭಂ ಚಿನ್ತಯೇದ್ ವೈದಿಕೀ ಶ್ರುತಿಃ

ವೇದಪದ್ಧತಿ ಅವನನ್ನು ಕಮಲಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವವನಾಗಿ, ಹೊನ್ನಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತದೆ.

ಆರಾಧಯೇದ್ ವಿರೂಪಾಕ್ಷಮಾದಿಮಧ್ಯಾನ್ತಸಂಸ್ಥಿತಮ್

ಆದಿಮಧ್ಯಾಂತದಲ್ಲಿ ಇರುವ ವಿರೂಪಾಕ್ಷನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ತಾದೃಶಂ ರೂಪಮಾಸ್ಥಾಯ ಸಮಾಯಾತ್ಯನ್ತಿಕಂ ಶಿವಮ್

ಹೀಗಾದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು ಶಿವನ ಸಮೀಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಯಥಾವಿಧಿ ಪ್ರಕುರ್ವಾಣಃ ಪ್ರಾಪ್ನುಯಾದೈಶ್ವರಂ ಪದಮ್

ವಿಧಿಯಂತೆ ಆಚರಣೆ ಮಾಡಿದವನು ಐಶ್ವರ್ಯಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ತತೋ ವಾಯ್ವಗ್ನಿಶಕ್ರಾದೀನ್ ಪೂಜಯೇದ್ ಭಕ್ತಿಸಂಯುತಃ

ನಂತರ, ವಾಯು, ಅಗ್ನಿ, ಶಕ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಅಥಾಪಿ ಕಥಿತೋ ಯೋಗೋ ನಿರ್ಬೋಜಶ್ಚ ಸಬೀಜಕಃ

ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ಯೋಗವನ್ನು ಬೀಜವಿರುವದೂ, ಬೀಜವಿಲ್ಲದದೂ ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.