ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಬಹೂರೂಪಾ ಘೋರೂಪಾ ಘೋರಸ್ವರನಿನಾದಿನಃ

ಅವು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಭಯಾನಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಭಯಂಕರ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತವೆ.

ಸಪ್ತಧಾ ಸಂವೃತಾತ್ಮಾನಸ್ತಮಗ್ನಿಂ ಶಮಯನ್ತ್ಯುತ

ಏಳು ಪದರಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಆತ್ಮಗಳು, ಆ ಅಂಧಕಾರದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಸುಘೋರಮಶಿವಂ ಸರ್ವಂ ನಾಶಯನ್ತಿ ಚ ಪಾವಕಮ್

ಅವರು ಭಯಾನಕವಾದ, ಶುಭವಲ್ಲದ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಾಳುಮಾಡುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಅದ್ಭಿಸ್ತೇಜೋಭಿಭೂತತ್ವಾತ್ ತದಾಗ್ನಿಃ ಪ್ರವಿಶತ್ಯಪಃ

ನೀರು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಜಯಿಸುವುದರಿಂದ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಅಗ್ನಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ಲಾವಯನ್ತೋ ಽಥ ಭುವನಂ ಮಹಾಜಲಪರಿಸ್ತ್ರವೈಃ

ಮಹಾ ಜಲದ ಹರಿವಿನಿಂದ ಅವರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅತ್ಯನ್ತಸಲಿಲೌಘೈಶ್ಚ ವೇಲಾ ಇವ ಮಹೋದಧಿಃ

ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸಮುದ್ರದ ತೀರದಂತೆ, ಅಪಾರವಾದ ನೀರಿನ ಪ್ರವಾಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಪುನಃ ಪತತಿ ತದ್ ಭೂಮೌ ಪೂರ್ಯನ್ತೇ ತೇನ ಚಾರ್ಣವಾಃ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅದು ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ; ಆ ನೀರಿಂದ ಸಮುದ್ರಗಳು ತುಂಬುತ್ತವೆ.

ಪರ್ವತಾಶ್ಚ ವಿಲೀಯನ್ತೇ ಮಹೀ ಚಾಪ್ಸು ನಿಮಜ್ಜತಿ

ಪರ್ವತಗಳು ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತವೆ, ಭೂಮಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತದೆ.

ಯೋಗನಿನ್ದ್ರಾಂ ಸಮಾಸ್ಥಾಯ ಶೇತೇ ದೇವಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ

ಯೋಗನಿದ್ರೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ದೇವರಾದ ಪ್ರಜಾಪತಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ವಾರಾಹೋ ವರ್ತತೇ ಕಲ್ಪೋ ಯಸ್ಯ ವಿಸ್ತಾರ ಈರಿತಃ

ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವರಾಹ ಯುಗ ಬರುತ್ತದೆಯೋ, ಅದರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಕಥಿತಾ ಹಿ ಪುರಾಣೇಷು ಮುನಿಭಿಃ ಕಾಲಚಿನ್ತಕೈಃ

ಆ ಯುಗವನ್ನು ಕಾಲಚಿಂತನೆ ಮಾಡುವ ಋಷಿಗಳು ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ತಾಮಸೇಷು ಹರಸ್ಯೋಕ್ತಂ ರಾಜಸೇಷು ಪ್ರಜಾಪತೇಃ

ತಾಮಸ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಹರನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ರಾಜಸ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಅನ್ಯೇ ಚ ಸಾತ್ತ್ವಿಕಾಃ ಕಲ್ಪಾ ಮಮ ತೇಷು ಪರಿಗ್ರಹಃ

ಇನ್ನೂ ಸಾತ್ವಿಕ ಯುಗಗಳೂ ಇವೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪವೂ ಇದೆ.

ಆರಾಧ್ಯ ಗಿರಿಶಂ ಮಾಂ ಚ ಯಾನ್ತಿ ತತ್ ಪರಮಂ ಪದಮ್

ಗಿರಿಶನನ್ನೂ ನನ್ನನ್ನೂ ಆರಾಧಿಸಿದವರು ಆ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಏಕಾರ್ಣವೇ ಜಗತ್ಯಸ್ಮಿನ್ ಯೋಗನಿದ್ರಾಂ ವ್ರಜಾಮಿ ತು

ಈ ಜಗತ್ತು ಒಟ್ಟಾರೆ ಒಂದು ಸಮುದ್ರವಾಗಿರುವಾಗ, ನಾನು ಯೋಗನಿದ್ರೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.

ಜನಲೋಕೇ ವರ್ತಮಾನಾಸ್ತಪಸಾ ಯೋಗಚಕ್ಷುಷಾ

ಜನಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇರುವವರು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಾಗೂ ಯೋಗದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ—

ಸಹಸ್ರಚರಣಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಸಹಸ್ರಾಂಶುಃ ಸಹಸ್ರದೃಕ್

ಅವನಿಗೆ ಸಾವಿರ ಕಾಲುಗಳು, ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳವನು, ಸಾವಿರ ಕಿರಣಗಳು, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಇವೆ.

ಪ್ರೋಕ್ಷಣೀ ಚ ಶ್ರುವಶ್ಚೈವ ಸೋಮೋ ಘೃತಮಥಾಸ್ಮ್ಯಹಮ್

ನಾನು ಪ್ರೋಕ್ಷಣೆಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಪಾತ್ರೆ, ಚಮಚ, ಸೋಮ ಹಾಗೂ ತುಪ್ಪವೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ.

ವೇದೋ ವೇದ್ಯಂ ಪ್ರಭುರ್ಗೋಪ್ತಾ ಗೋಪತಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮುಖಮ್

ನಾನು ವೇದ, ಅರಿಯಬೇಕಾದದ್ದು, ಪ್ರಭು, ರಕ್ಷಕ, ಗೋಪಾಲಕ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಣನ ಮುಖವೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ.

ಹಂಸಃ ಪ್ರಾಣೋ ಽಥ ಕಪಿಲೋ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತಿಃ ಸನಾತನಃ

ಹಂಸನು, ಪ್ರಾಣನು, ನಂತರ ಕಪಿಲನು, ವಿಶ್ವರೂಪಿಯಾದ ಶಾಶ್ವತನು.

ಮಾತಾ ಪಿತಾ ಮಹಾದೇವೋ ಮತ್ತೋ ಹ್ಯನ್ಯನ್ನ ವಿದ್ಯತೇ

ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಮಹಾದೇವನು—ನನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದು ಇಲ್ಲ.

ಜ್ಞಾತ್ವಾತ್ಮಾನಮಮೃತತ್ವಂ ವ್ರಜನ್ತಿ

ಆತ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವರು ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಾಕೃತಂ ಹಿ ಸಮಾಸೇನ ಶೃಣುಧ್ವಂ ಗದತೋ ಮಮ

ಈಗ ನಾನು ಮೂಲಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳಿರಿ.

ಕಾಲಾಗ್ನಿರ್ಭಸ್ಮಸಾತ್ ಕರ್ತುಂ ಕರೋತಿ ನಿಕಿಲಂ ಮತಿಮ್

ಕಾಲಾಗ್ನಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬೂದಿಮಾಡಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊನೆಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ದಹೇದಶೇಷಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ಸದೇವಾಸುರಮಾನುಷಮ್

ಅದು ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಮಾನವರು ಸೇರಿದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಡುತ್ತದೆ.

ಕರೋತಿ ಲೋಕಸಂಹಾರಂ ಭೀಷಣಂ ರೂಪಮಾಶ್ರಿತಃ

ಭಯಾನಕವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಲೋಕಗಳ ನಾಶವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ನಿರ್ದಹತ್ಯಖಿಲಂ ಲೋಕಂ ಸಪ್ತಸಪ್ತಿಸ್ವರೂಪಧೃಕ್

ಏಳು ಏಳು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಸುಡುತ್ತದೆ.

ದೇವತಾನಾಂ ಶರೀರೇಷು ಕ್ಷಿಪತ್ಯಖಿಲದಾಹಕಮ್

ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದಹಿಸುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಾನೆ.

ಏಕಾಸಾ ಸಾಕ್ಷಿಣೀ ಶಂಭೋಸ್ತಿಷ್ಠತೇ ವೈದಿಕೀ ಶ್ರುತಿಃ

ಒಂದೇ ವೇದಶ್ರುತಿ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಶಂಭುವಿನೊಂದಿಗೆ ಇರುತ್ತದೆ.