ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರಾಕೃತಃ ಪ್ರತಿಸರ್ಗೋ ಽಯಂ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಕಾಲಚಿನ್ತಕೈಃ

ಕಾಲವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವವರು ಈ ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಲಯಃ ಪ್ರತಿಸರ್ಗೋ ಽಯಂ ಕಾಲಚಿನ್ತಾಪರೈರ್ದ್ವಿಜೈಃ

ಕಾಲದ ಬಗ್ಗೆ ಆಲೋಚಿಸುವ ದ್ವಿಜರು ಈ ಲಯ ಮತ್ತು ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು 'ಪ್ರಳಯ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ನೈಮಿತ್ತಿಕಮಿದಾನೀಂ ವಃ ಕಥಯಿಷ್ಯೇ ಸಮಾಸತಃ

ಈಗ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಆವಕಾಶಿಕ ಲಯವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸ್ವಾತ್ಮಸಂಸ್ಥಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ಕರ್ತುಂ ಪ್ರತಿಪೇದೇ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ

ಪ್ರಜಾಪತಿ ತನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿತಿಯಾದ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಭೂತಕ್ಷಯಕರೀ ಘೋರಾ ಸರ್ವಭೂತಕ್ಷಯಙ್ಕರೀ

ಭಯಾನಕವಾದ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಉಂಟಾಯಿತು.

ತಾನಿ ಚಾಗ್ರೇ ಪ್ರಲೀಯನ್ತೇ ಭೂಮಿತ್ವಮುಪಯಾನ್ತಿ ಚ

ಆ ಜೀವಿಗಳು ಮೊದಲಿಗೆ ಲಯಗೊಂಡು ಭೂಮಿಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸೇರುತ್ತವೆ.

ಅಸಹ್ಯರಶ್ಮಿರ್ಭವತಿ ಪಿಬನ್ನಮ್ಭೋ ಗಭಸ್ತಿಭಿಃ

ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಸಹಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ತೇನಾಹಾರೇಣ ತಾ ದೀಪ್ತಾಃ ಸೂರ್ಯಾಃ ಸಪ್ತ ಭವನ್ತ್ಯುತ

ಆ ಹೀರಿಕೆಯ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸೂರ್ಯರು ಏಳು ಆಗುತ್ತಾರೆ.

ಚತುರ್ಲೋಕಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ದಹನ್ತಿ ಶಿಖಿನಸ್ತಥಾ

ಆ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ದಹಿಸುವವರು ಎಲ್ಲಾ ನಾಲ್ಕು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸುಡುತ್ತಾರೆ.

ದೀಪ್ಯನ್ತೇ ಭಾಸ್ಕರಾಃ ಸಪ್ತ ಯುಗಾನ್ತಾಗ್ನಿಪ್ರತಾಪಿನಃ

ಯುಗಾಂತದ ಅಗ್ನಿಯ ತಾಪವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಏಳು ಸೂರ್ಯರು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಖಂ ಸಮಾವೃತ್ಯ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ನಿರ್ದಹನ್ತೋ ವಸುಂಧರಾಮ್

ಆ ಸೂರ್ಯರು ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಸಾದ್ರಿನದ್ಯರ್ಣವದ್ವೀಪಾ ನಿಸ್ನೇಹಾ ಸಮಪದ್ಯತ

ಪರ್ವತಗಳು, ನದಿಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ದ್ವೀಪಗಳಿರುವ ಭೂಮಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಣಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಅಧಶ್ಚೋರ್ಧ್ವಂ ಚ ಲಗ್ನಾಭಿಸ್ತಿರ್ಯಕ್ ಚೈವ ಸಮಾವೃತಮ್

ಕೆಳಗೆ, ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಅಡ್ಡದ ಕಡೆ ಆ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಆ ಭೂಮಿ ಆವರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಏಕತ್ವಮುಪಯಾತಾನಾಮೇಕಜ್ವಾಲಂ ಭವತ್ಯುತ

ಒಬ್ಬರಾಗಿ ಏಕತೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ಅವು ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆ ಆಗುತ್ತವೆ.

ಚತುರ್ಲೋಕಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ನಿರ್ದಹತ್ಯಾತ್ಮತೇಜಸಾ

ಈ ನಾಲ್ಕು ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲವೂ ತನ್ನೊಳಗಿನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತವೆ.

ನಿರ್ವೃಕ್ಷಾ ನಿಸ್ತೃಣಾ ಭೂಮಿಃ ಕೂರ್ಮಪೃಷ್ಠಾ ಪ್ರಕಾಶತೇ

ಮರಗಳೂ ಹುಲ್ಲುಗಳೂ ಇಲ್ಲದ ಭೂಮಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೂರ್ಮನ ಬೆನ್ನಿನಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.

ಸರ್ವಮೇವ ತದರ್ಚಿರ್ಭಿಃ ಪೂರ್ಣಂ ಜಾಜ್ವಲ್ಯತೇ ಪುನಃ

ಆ ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಮತ್ತೆ ತುಂಬಿ, ಪೂರ್ತಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತದೆ.

ತತಸ್ತಾನಿ ಪ್ರಲೀಯನ್ತೇ ಭೂಮಿತ್ವಮುಪಯಾನ್ತಿ ಚ

ಆಮೇಲೆ ಅವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಕರಗಿ, ಭೂಮಿಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರಳುತ್ತವೆ.

ತಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಭಸ್ಮಸಾತ್ ಕೃತ್ವಾ ಸಪ್ತಾತ್ಮಾ ಪಾವಕಃ ಪ್ರಭುಃ

ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬೂದಿಮಾಡಿ, ಏಳು ರೂಪಗಳಿರುವ ಅಗ್ನಿದೇವರು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಪಿಬನ್ನಪಃ ಸಮಿದ್ಧೋ ಽಗ್ನಿಃ ಪೃಥಿವೀಮಾಶ್ರಿತೋ ಜ್ವಲನ್

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿರುವ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿ, ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾನೆ.

ಲೋಕಾನ್ ದಹತಿ ದೀಪ್ತಾತ್ಮಾ ರುದ್ರತೇಜೋವಿಜೄಮ್ಭಿತಃ

ರುದ್ರನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ, ಅವನು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತಾನೆ.

ಅಧಸ್ತಾತ್ ಪೃಥಿವೀಂ ದಗ್ಧ್ವಾ ದಿವಮೂರ್ಧ್ವಂ ದಹಿಷ್ಯತಿ

ಕೆಳಗಿನ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿ, ಮೇಲಿನ ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಸುಡುವನು.

ಉತ್ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಶಿಖಾಸ್ತಸ್ಯ ವಹ್ನೇಃ ಸಂವರ್ತಕಸ್ಯ ತು

ಆ ಪ್ರಳಯಾಗ್ನಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತವೆ.

ತದಾ ದಹತ್ಯಸೌ ದೀಪ್ತಃ ಕಾಲರುದ್ರಪ್ರಚೋದಿತಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾಲರೂದ್ರನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಆ ಉರಿಯುವವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತಾನೆ.

ದಹೇದಶೇಷಂ ಕಾಲಾಗ್ನಿಃ ಕಾಲೋ ವಿಶ್ವತನುಃ ಸ್ವಯಮ್

ಕಾಲಾಗ್ನಿ, ಸ್ವಯಂ ವಿಶ್ವರೂಪಿ ಕಾಲನು, ಉಳಿದದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತಾನೆ.

ಅಯೋಗುಡನಿಭಂ ಸರ್ವಂ ತದಾ ಚೈಕಂ ಪ್ರಕಾಶತೇ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಕಬ್ಬಿಣದ ಗುಂಡಿನಂತೆ ಒಂದು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.

ಉತ್ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ತದಾ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಘೋರಾಃ ಸಂವರ್ತಕಾ ಘನಾಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕ ಪ್ರಳಯಮೇಘಗಳು ಏಳುತ್ತವೆ.

ಧೂಮ್ರವರ್ಣಾಸ್ತಥಾ ಕೇಚಿತ್ ಕೇಚಿತ್ ಪೀತಾಃ ಪಯೋಧರಾಃ

ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಧೂಮವರ್ಣ, ಕೆಲವು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಮೇಘಗಳಾಗಿವೆ.

ಶಙ್ಖಕುನ್ದನಿಭಾಶ್ಚಾನ್ಯೇ ಜಾತ್ಯಞ್ಜನನಿಭಾಃ ಪರೇ

ಕೆಲವು ಶಂಖ ಅಥವಾ ಮಲ್ಲಿಗೆಯಂತೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ನಿಜವಾದ ಅಂಜನದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ.