ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಸರ್ವಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತೋ ಯಥೋಕ್ತಾಂ ಗತಿಮಾಪ್ನುಯಾತ್

ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ವಿಧಾಯ ವೃತ್ತಿಂ ಪುತ್ರಾಣಾಂ ಭಾರ್ಯಾಂ ತೇಷು ನಿಧಾಯ ಚ

ಮಕ್ಕಳ ಜೀವನವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿ, ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಅವರ ಬಳಿ ಒಪ್ಪಿಸಿದ ಮೇಲೆ—

ಯಃ ಪಠೇಚ್ಛೃಣುಯಾದ್ ವಾಪಿ ಮುಚ್ಯತೇ ಸರ್ವಪಾತಕೈಃ

ಯಾರು ಇದನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಕೂರ್ಮರೂಪಧರಂ ದೇವಂ ಪಪ್ರಚ್ಛುರ್ಮುನಯಃ ಪ್ರಭುಮ್

ಕೂರ್ಮ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ದೇವರನ್ನು ಮುನಿಗಳು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ಲೋಕಾನಾಂ ಸರ್ಗವಿಸ್ತಾರಂ ವಂಶಮನ್ವನ್ತರಾಣಿ ಚ

ಅವರು ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ, ವಿಸ್ತಾರ, ವಂಶಗಳು ಮತ್ತು ಮನ್ವಂತರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದರು.

ಭೂತಾನಾಂ ಭೂತಭವ್ಯೇಶ ಯಥಾ ಪೂರ್ವಂ ತ್ವಯೋದಿತಮ್

ಹಿಂದಿನವರಿಗೂ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೂ ಒಡೆಯನಾದ ಸ್ವಾಮಿ, ನೀವು ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದಂತೆ,

ವ್ಯಾಜಹಾರ ಮಹಾಯೋಗೀ ಭೂತಾನಾಂ ಪ್ರತಿಸಂಚರಮ್

ಮಹಾ ಯೋಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಲಯದ ವಿಷಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು.

ಚತುರ್ಧಾಯಂ ಪುರಾಣೇ ಽಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಪ್ರತಿಸಂಚರಃ

ಈ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಆ ಲಯವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ವಿಧಗಳಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ನಿತ್ಯಃ ಸಂಕೀರ್ತ್ಯತೇ ನಾಮ್ನಾ ಮುನಿಭಿಃ ಪ್ರತಿಸಂಚರಃ

ಮುನಿಗಳು ಆ ಲಯವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವೆಂದು, ಆ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಸ್ಯಾಸ್ಯ ಕಥಿತಃ ಪ್ರತಿಸರ್ಗೋ ಮನೀಷಿಭಿಃ

ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರಾಕೃತಃ ಪ್ರತಿಸರ್ಗೋ ಽಯಂ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಕಾಲಚಿನ್ತಕೈಃ

ಕಾಲವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವವರು ಈ ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಲಯಃ ಪ್ರತಿಸರ್ಗೋ ಽಯಂ ಕಾಲಚಿನ್ತಾಪರೈರ್ದ್ವಿಜೈಃ

ಕಾಲದ ಬಗ್ಗೆ ಆಲೋಚಿಸುವ ದ್ವಿಜರು ಈ ಲಯ ಮತ್ತು ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು 'ಪ್ರಳಯ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ನೈಮಿತ್ತಿಕಮಿದಾನೀಂ ವಃ ಕಥಯಿಷ್ಯೇ ಸಮಾಸತಃ

ಈಗ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಆವಕಾಶಿಕ ಲಯವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸ್ವಾತ್ಮಸಂಸ್ಥಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ಕರ್ತುಂ ಪ್ರತಿಪೇದೇ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ

ಪ್ರಜಾಪತಿ ತನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿತಿಯಾದ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಭೂತಕ್ಷಯಕರೀ ಘೋರಾ ಸರ್ವಭೂತಕ್ಷಯಙ್ಕರೀ

ಭಯಾನಕವಾದ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಉಂಟಾಯಿತು.

ತಾನಿ ಚಾಗ್ರೇ ಪ್ರಲೀಯನ್ತೇ ಭೂಮಿತ್ವಮುಪಯಾನ್ತಿ ಚ

ಆ ಜೀವಿಗಳು ಮೊದಲಿಗೆ ಲಯಗೊಂಡು ಭೂಮಿಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸೇರುತ್ತವೆ.

ಅಸಹ್ಯರಶ್ಮಿರ್ಭವತಿ ಪಿಬನ್ನಮ್ಭೋ ಗಭಸ್ತಿಭಿಃ

ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಸಹಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ತೇನಾಹಾರೇಣ ತಾ ದೀಪ್ತಾಃ ಸೂರ್ಯಾಃ ಸಪ್ತ ಭವನ್ತ್ಯುತ

ಆ ಹೀರಿಕೆಯ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸೂರ್ಯರು ಏಳು ಆಗುತ್ತಾರೆ.

ಚತುರ್ಲೋಕಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ದಹನ್ತಿ ಶಿಖಿನಸ್ತಥಾ

ಆ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ದಹಿಸುವವರು ಎಲ್ಲಾ ನಾಲ್ಕು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸುಡುತ್ತಾರೆ.

ದೀಪ್ಯನ್ತೇ ಭಾಸ್ಕರಾಃ ಸಪ್ತ ಯುಗಾನ್ತಾಗ್ನಿಪ್ರತಾಪಿನಃ

ಯುಗಾಂತದ ಅಗ್ನಿಯ ತಾಪವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಏಳು ಸೂರ್ಯರು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಖಂ ಸಮಾವೃತ್ಯ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ನಿರ್ದಹನ್ತೋ ವಸುಂಧರಾಮ್

ಆ ಸೂರ್ಯರು ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಸಾದ್ರಿನದ್ಯರ್ಣವದ್ವೀಪಾ ನಿಸ್ನೇಹಾ ಸಮಪದ್ಯತ

ಪರ್ವತಗಳು, ನದಿಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ದ್ವೀಪಗಳಿರುವ ಭೂಮಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಣಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಅಧಶ್ಚೋರ್ಧ್ವಂ ಚ ಲಗ್ನಾಭಿಸ್ತಿರ್ಯಕ್ ಚೈವ ಸಮಾವೃತಮ್

ಕೆಳಗೆ, ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಅಡ್ಡದ ಕಡೆ ಆ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಆ ಭೂಮಿ ಆವರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಏಕತ್ವಮುಪಯಾತಾನಾಮೇಕಜ್ವಾಲಂ ಭವತ್ಯುತ

ಒಬ್ಬರಾಗಿ ಏಕತೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ಅವು ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆ ಆಗುತ್ತವೆ.

ಚತುರ್ಲೋಕಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ನಿರ್ದಹತ್ಯಾತ್ಮತೇಜಸಾ

ಈ ನಾಲ್ಕು ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲವೂ ತನ್ನೊಳಗಿನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತವೆ.

ನಿರ್ವೃಕ್ಷಾ ನಿಸ್ತೃಣಾ ಭೂಮಿಃ ಕೂರ್ಮಪೃಷ್ಠಾ ಪ್ರಕಾಶತೇ

ಮರಗಳೂ ಹುಲ್ಲುಗಳೂ ಇಲ್ಲದ ಭೂಮಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೂರ್ಮನ ಬೆನ್ನಿನಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.

ಸರ್ವಮೇವ ತದರ್ಚಿರ್ಭಿಃ ಪೂರ್ಣಂ ಜಾಜ್ವಲ್ಯತೇ ಪುನಃ

ಆ ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಮತ್ತೆ ತುಂಬಿ, ಪೂರ್ತಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತದೆ.

ತತಸ್ತಾನಿ ಪ್ರಲೀಯನ್ತೇ ಭೂಮಿತ್ವಮುಪಯಾನ್ತಿ ಚ

ಆಮೇಲೆ ಅವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಕರಗಿ, ಭೂಮಿಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರಳುತ್ತವೆ.

ತಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಭಸ್ಮಸಾತ್ ಕೃತ್ವಾ ಸಪ್ತಾತ್ಮಾ ಪಾವಕಃ ಪ್ರಭುಃ

ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬೂದಿಮಾಡಿ, ಏಳು ರೂಪಗಳಿರುವ ಅಗ್ನಿದೇವರು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ.