ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಆಜ್ಞಾಪಯಾಮಾಸ ತಯೋರ್ವಧಾರ್ಥಂ ಪುರುಷಾವುಭೌ

ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಅವನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.

ವ್ಯನಯತ್ ಕೈಟಭಂ ವಿಷ್ಣುರ್ಜಿಷ್ಣುಶ್ಚ ವ್ಯನಯನ್ಮಧುಮ್

ವಿಷ್ಣುವು ಕೈಟಭನನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು, ಜಿಷ್ಣುವು ಮಧುವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದನು.

ಬಭಾಷೇ ಮಧುರಂ ವಾಕ್ಯಂ ಸ್ನೇಹಾವಿಷ್ಟಮನಾ ಹರಿಃ

ಹರಿಯು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ्नेಹದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿದನು.

ನಾಹಂ ಭವನ್ತಂ ಶಕ್ನೋಮಿ ವೋಢುಂ ತೇಜಾಮಯಂ ಗುರುಮ್

ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯವನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸಹಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ.

ಅವಾಚ ವೈಷ್ಣವೀಂ ನಿದ್ರಾಮೇಕೀಭೂಯಾಥ ವಿಷ್ಣುನಾ

ವಿಷ್ಣುವು ಮತ್ತು ವೈಷ್ಣವೀ ನಿದ್ರೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮೌನವಾಗಿದರು.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ನಾರಾಯಣಾಖ್ಯೋ ಽಸೌ ಸುಷ್ವಾಪ ಸಲಿಲೇ ತದಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನೆಂದು ಹೆಸರಾಗಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನು ಜಲದ ಮೇಲೆ ನಿದ್ರಿಸಿದನು.

ಅನಾದ್ಯನನ್ತಮದ್ವೈತಂ ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಬ್ರಹ್ಮಸಂಜ್ಞಿತಮ್

ಆತನು ಆದಿಯಿಲ್ಲದ, ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ, ಏಕಮಾತ್ರ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಆತ್ಮನು.

ಸಸರ್ಜ ಸೃಷ್ಟಿಂ ತದ್ರೂಪಾಂ ವೈಷ್ಣವಂ ಭಾವಮಾಶ್ರಿತಃ

ವೈಷ್ಣವ ಭಾವವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆ ರೂಪದಲ್ಲೇ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಋಭುಂ ಸನತ್ಕುಮಾರಂ ಚ ಪುರ್ವಜಂ ತಂ ಸನಾತನಮ್

ಆತನು ಋಭು ಮತ್ತು ಸನತ್ಕುಮಾರನನ್ನು, ಪುರಾತನನೂ ಶಾಶ್ವತನೂ ಆಗಿರುವವನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ವಿದಿತ್ವಾ ಪರಮಂ ಭಾವಂ ನ ಸೃಷ್ಟೌ ದಧಿರೇ ಮತಿಮ್

ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವರು ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಹಾಕಲಿಲ್ಲ.

ಬಭೂವ ನಷ್ಟಚೇತಾ ವೈ ಮಾಯಯಾ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ

ಪರಮೇಶ್ವರನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಅವರ ಚೇತನ ನಾಶವಾಯಿತು.

ವ್ಯಾಜಹಾರಾತ್ಮನಃ ಪುತ್ರಂ ಮೋಹನಾಶಾಯ ಪದ್ಮಜಮ್

ಮೋಹ ಮತ್ತು ಆಸೆಯಿಗಾಗಿ ಆತನು ತನ್ನ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಪದ್ಮಜನನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದನು.

ಯದುಕ್ತವಾನಾತ್ಮನೋ ಽಸೌ ಪುತ್ರತ್ವೇ ತವ ಶಙ್ಕರಃ

ಶಂಕರಾ, ನೀನು ಪುತ್ರನೆಂದು ಕರೆಯುವ ಆತನನ್ನು ಆತನು ತನ್ನವನಾಗಿಯೇ ಘೋಷಿಸಿದನು.

ಪ್ರಜಾಃ ಸ್ತ್ರಷ್ಟುಮನಾಸ್ತೇಪೇ ತಪಃ ಪರಮದುಶ್ಚರಮ್

ಪ್ರಜೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಬಯಸಿ, ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ತತೋ ದೀರ್ಘೇಣ ಕಾಲೇನ ದುಃ ಖಾತ್ ಕ್ರೋಧೋ ಽಭ್ಯಜಾಯತ

ಅನೇಕ ಕಾಲದ ನಂತರ, ದುಃಖದಿಂದ ಕೋಪವು ಹುಟ್ಟಿಬಂದಿತು.

ತತಸ್ತೇಭ್ಯೋ ಽಶ್ರುಬಿನ್ದುಭ್ಯೋ ಭೂತಾಃ ಪ್ರೇತಾಸ್ತಥಾಭವನ್

ಆ ಆನಂದದ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಹನಿಗಳಿಂದ ಪ್ರೇತರು ಎಂಬ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

ಜಹೌ ಪ್ರಾಣಾಂಶ್ಚ ಭಗವಾನ್ ಕ್ರೋಧಾವಿಷ್ಟಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ

ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.

ಸಹಸ್ತ್ರಾದಿತ್ಯಸಂಕಾಶೋ ಯುಗಾನ್ತದಹನೋಪಮಃ

ಅವನ ದೀಪ್ತಿಯು ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು, ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

ರೋದನಾದ್ ರುದ್ರ ಇತ್ಯೇವಂ ಲೋಕೇ ಖ್ಯಾತಿಂ ಗಮಿಷ್ಯಸಿ

ನೀನು ಅಳಿದ ಕಾರಣದಿಂದ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು 'ರುದ್ರ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವುದು.

ಸ್ಥಾನಾನಿ ಚೈಷಾಮಷ್ಟಾನಾಂ ದದೌ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ

ಈ ಎಂಟು ಜನರಿಗೆ ಲೋಕಪಿತಾಮಹನು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ಭೀಮಶ್ಚೋಗ್ರೋ ಮಹಾದೇವಸ್ತಾನಿ ನಾಮಾನಿ ಸಪ್ತ ವೈ

ಭೀಮ, ಉಗ್ರ, ಮಹಾದೇವ—ಇವುಗಳು ಆ ಏಳು ಹೆಸರುಗಳು.

ದೀಕ್ಷಿತೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ಚನ್ದ್ರ ಇತ್ಯೇತಾ ಅಷ್ಟಮೂರ್ತಯಃ

ದೀಕ್ಷಿತ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಚಂದ್ರ—ಇವು ಆ ಎಂಟು ರೂಪಗಳು.

ತೇಷಾಮಷ್ಟತನುರ್ದೇವೋ ದದಾತಿ ಪರಮಂ ಪದಮ್

ಈ ಎಂಟು ರೂಪದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅವನು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ಸ್ವಾಹಾ ದಿಶಶ್ಚ ದೀಕ್ಷಾ ಚ ರೋಹಿಣೀ ಚೇತಿ ಪತ್ನಯಃ

ಸ್ವಾಹಾ, ದಿಕ್ಕುಗಳು, ದೀಕ್ಷಾ ಮತ್ತು ರೋಹಿಣಿ ಇವರ ಪತ್ನಿಯರು.

ಸ್ಕನ್ದಃ ಸರ್ಗೋ ಽಥ ಸನ್ತಾನೋ ಬುಧಶ್ಚೈಷಾಂ ಸುತಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಸ್ಕಂದ, ಸರ್ಗ, ಸಂತಾನ ಮತ್ತು ಬುಧ—ಇವರು ಅವರ ಪುತ್ರರೆಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಜಾಧರ್ಮಂ ಚ ಕಾಮ ಚ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವೈರಾಗ್ಯಮಾಶ್ರಿತಃ

ಸಂತಾನ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಕಾಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅವನು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ಪೀತ್ವಾ ತದಕ್ಷರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಶಾಶ್ವತಂ ಪರಮಾಮೃತಮ್

ಅವನು ಆ ನಾಶಹೀನ, ಶಾಶ್ವತ, ಪರಮ ಅಮೃತವಾದ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಕುಡಿದನು.

ಸ್ವಾತ್ಮನಾ ಸದೃಶಾನ್ ರುದ್ರಾನ್ ಸಸರ್ಜ ಮನಸಾ ಶಿವಃ

ಶಿವನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತನ್ನಂತಿರುವ ರುದ್ರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ತ್ರಿಶೂಲಹಸ್ತಾನೃಷ್ಟಿಘ್ನಾನ್ ಮಹಾನನ್ದಾಂಸ್ತ್ರಿಲೋಚನಾನ್

ಅವರು ತ್ರಿಶೂಲ ಹಿಡಿದವರು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರು, ಮಹಾನಂದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು, ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಳ್ಳವರು.