ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಭವಾನ್ ಸರ್ವಸ್ಯ ಕಾರ್ಯಸ್ಯ ಕರ್ತಾಹಽಮಧಿದೈವತಮ್

ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳ ಕರ್ತನು, ನಾನು ಉಪದೇವತೆ.

ಭವಾನ್ ಸೋಮಸ್ತ್ವಹಂ ಸೂರ್ಯೋ ಭವಾನ್ ರಾತ್ರಿರಹಂ ದಿನಮ್

ನೀನು ಚಂದ್ರನು, ನಾನು ಸೂರ್ಯನು; ನೀನು ರಾತ್ರಿ, ನಾನು ಹಗಲು.

ಭವಾನ್ ಜ್ಞಾನಮಹಂ ಜ್ಞಾತಾ ಭವಾನ್ ಮಾಯಾಹಮೀಶ್ವರಃ

ನೀನು ಜ್ಞಾನ, ನಾನು ಜ್ಞಾನಿಯನ್ನು; ನೀನು ಮಾಯೆ, ನಾನು ಈಶ್ವರನು.

ಯೋ ಽಹಂ ಸುನಿಷ್ಕಲೋ ದೇವಃ ಸೋ ಽಪಿ ನಾರಾಯಣಃ ಪರಃ

ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ಗುಣ ದೇವನು, ಅವನೇ ಪರಮ ನಾರಾಯಣನು.

ಪಾಲಯೈತಜ್ಜಗತ್ ಕೃತ್ಸ್ನಂ ಸದೇವಾಸುರಮಾನುಷಮ್

ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಮಾನವರೊಂದಿಗೆ ರಕ್ಷಿಸು.

ಧಾಮೈಕಮವ್ಯಕ್ತಮನನ್ತಶಕ್ತಿಃ

ಅದು ಒಂದೇ ಆಶ್ರಯ, ಅವ್ಯಕ್ತ, ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳದು.

ತದೇವ ಸುಮಹತ್ ಪದ್ಮಂ ಭೇಜೇ ನಾಭಿಸಮುತ್ಥಿತಮ್

ಆ ಮಹಾ ಪದ್ಮವನ್ನು, ನಾಭಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವವಾದುದನ್ನು ಅವನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಮಹಾಸುರೌ ಸಮಾಯಾತೌ ಭ್ರಾತರೌ ಮಧುಕೈಟಭೌ

ಮಹಾ ದೈತ್ಯರಾದ ಸಹೋದರರು ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾದರು.

ಕರ್ಣಾನ್ತರಸಮುದ್ಭೂತೌ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಶಾರ್ಙ್ಗಿಣಃ

ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಶಾರಂಗಧಾರಿ ಅವರ ಕಿವಿಗಳ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಅವರು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಕಣ್ಟಕಾವೇತಾವಸುರೌ ಹನ್ತುಮರ್ಹಸಿ

ಈ ಇಬ್ಬರು ದೈತ್ಯರು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಕಂಟಕವಾಗಿದ್ದಾರೆ; ನೀನು ಅವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬೇಕು.

ಆಜ್ಞಾಪಯಾಮಾಸ ತಯೋರ್ವಧಾರ್ಥಂ ಪುರುಷಾವುಭೌ

ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಅವನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.

ವ್ಯನಯತ್ ಕೈಟಭಂ ವಿಷ್ಣುರ್ಜಿಷ್ಣುಶ್ಚ ವ್ಯನಯನ್ಮಧುಮ್

ವಿಷ್ಣುವು ಕೈಟಭನನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು, ಜಿಷ್ಣುವು ಮಧುವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದನು.

ಬಭಾಷೇ ಮಧುರಂ ವಾಕ್ಯಂ ಸ್ನೇಹಾವಿಷ್ಟಮನಾ ಹರಿಃ

ಹರಿಯು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ्नेಹದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿದನು.

ನಾಹಂ ಭವನ್ತಂ ಶಕ್ನೋಮಿ ವೋಢುಂ ತೇಜಾಮಯಂ ಗುರುಮ್

ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯವನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸಹಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ.

ಅವಾಚ ವೈಷ್ಣವೀಂ ನಿದ್ರಾಮೇಕೀಭೂಯಾಥ ವಿಷ್ಣುನಾ

ವಿಷ್ಣುವು ಮತ್ತು ವೈಷ್ಣವೀ ನಿದ್ರೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮೌನವಾಗಿದರು.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ನಾರಾಯಣಾಖ್ಯೋ ಽಸೌ ಸುಷ್ವಾಪ ಸಲಿಲೇ ತದಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನೆಂದು ಹೆಸರಾಗಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನು ಜಲದ ಮೇಲೆ ನಿದ್ರಿಸಿದನು.

ಅನಾದ್ಯನನ್ತಮದ್ವೈತಂ ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಬ್ರಹ್ಮಸಂಜ್ಞಿತಮ್

ಆತನು ಆದಿಯಿಲ್ಲದ, ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ, ಏಕಮಾತ್ರ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಆತ್ಮನು.

ಸಸರ್ಜ ಸೃಷ್ಟಿಂ ತದ್ರೂಪಾಂ ವೈಷ್ಣವಂ ಭಾವಮಾಶ್ರಿತಃ

ವೈಷ್ಣವ ಭಾವವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆ ರೂಪದಲ್ಲೇ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಋಭುಂ ಸನತ್ಕುಮಾರಂ ಚ ಪುರ್ವಜಂ ತಂ ಸನಾತನಮ್

ಆತನು ಋಭು ಮತ್ತು ಸನತ್ಕುಮಾರನನ್ನು, ಪುರಾತನನೂ ಶಾಶ್ವತನೂ ಆಗಿರುವವನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ವಿದಿತ್ವಾ ಪರಮಂ ಭಾವಂ ನ ಸೃಷ್ಟೌ ದಧಿರೇ ಮತಿಮ್

ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವರು ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಹಾಕಲಿಲ್ಲ.

ಬಭೂವ ನಷ್ಟಚೇತಾ ವೈ ಮಾಯಯಾ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ

ಪರಮೇಶ್ವರನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಅವರ ಚೇತನ ನಾಶವಾಯಿತು.

ವ್ಯಾಜಹಾರಾತ್ಮನಃ ಪುತ್ರಂ ಮೋಹನಾಶಾಯ ಪದ್ಮಜಮ್

ಮೋಹ ಮತ್ತು ಆಸೆಯಿಗಾಗಿ ಆತನು ತನ್ನ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಪದ್ಮಜನನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದನು.

ಯದುಕ್ತವಾನಾತ್ಮನೋ ಽಸೌ ಪುತ್ರತ್ವೇ ತವ ಶಙ್ಕರಃ

ಶಂಕರಾ, ನೀನು ಪುತ್ರನೆಂದು ಕರೆಯುವ ಆತನನ್ನು ಆತನು ತನ್ನವನಾಗಿಯೇ ಘೋಷಿಸಿದನು.

ಪ್ರಜಾಃ ಸ್ತ್ರಷ್ಟುಮನಾಸ್ತೇಪೇ ತಪಃ ಪರಮದುಶ್ಚರಮ್

ಪ್ರಜೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಬಯಸಿ, ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ತತೋ ದೀರ್ಘೇಣ ಕಾಲೇನ ದುಃ ಖಾತ್ ಕ್ರೋಧೋ ಽಭ್ಯಜಾಯತ

ಅನೇಕ ಕಾಲದ ನಂತರ, ದುಃಖದಿಂದ ಕೋಪವು ಹುಟ್ಟಿಬಂದಿತು.

ತತಸ್ತೇಭ್ಯೋ ಽಶ್ರುಬಿನ್ದುಭ್ಯೋ ಭೂತಾಃ ಪ್ರೇತಾಸ್ತಥಾಭವನ್

ಆ ಆನಂದದ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಹನಿಗಳಿಂದ ಪ್ರೇತರು ಎಂಬ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

ಜಹೌ ಪ್ರಾಣಾಂಶ್ಚ ಭಗವಾನ್ ಕ್ರೋಧಾವಿಷ್ಟಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ

ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.

ಸಹಸ್ತ್ರಾದಿತ್ಯಸಂಕಾಶೋ ಯುಗಾನ್ತದಹನೋಪಮಃ

ಅವನ ದೀಪ್ತಿಯು ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು, ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

ರೋದನಾದ್ ರುದ್ರ ಇತ್ಯೇವಂ ಲೋಕೇ ಖ್ಯಾತಿಂ ಗಮಿಷ್ಯಸಿ

ನೀನು ಅಳಿದ ಕಾರಣದಿಂದ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು 'ರುದ್ರ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವುದು.