ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಕಾಲಂ ನಯನ್ತಿ ತಪಸಾ ಪೂಜಯನ್ತೋ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಅವರು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಾ, ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಚಕಾ ಭಗವಾನ್ ಬುದ್ಧಿಂ ಪ್ರಬೋಧಾಯ ವೃಷಧ್ವಜಃ

ವೃಷಧ್ವಜಸ್ವಾಮಿ ಅವರ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಜಾಗೃತಿಗೊಳಿಸಲು ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಿದರು.

ದೇವದಾರುವನಂ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಪ್ರಸನ್ನಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಪ್ರಸನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪರಮೇಶ್ವರನು ದೇವದಾರು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

ಉಲ್ಮುಕವ್ಯಗ್ರಹಸ್ತಶ್ಚ ರಕ್ತಪಿಙ್ಗಲಲೋಚನಃ

ಹಸ್ತದಲ್ಲಿ ಉರಿಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹಿಡಿದು, ಕೆಂಪು-ಹಳದಿ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ,

ಕ್ವಚಿನ್ನೃತ್ಯತಿ ಶೃಙ್ಗಾರೀ ಕ್ವಚಿದ್ರೌತಿ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ

ಒಂದು ವೇಳೆ ಪ್ರೇಮಭರಿತವಾಗಿ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಕೂಗುತ್ತಾನೆ.

ಮಾಯಾಂ ಕೃತ್ವಾತ್ಮನೋ ರೂಪಂ ದೇವಸ್ತದ್ ವನಮಾಗತಃ

ತಾನೇ ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದೇವರು ಆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಸಾ ಚ ಪೂರ್ವವದ್ ದೇವೇಶೀ ದೇವದಾರುವನಂ ಗತಾ

ಹಾಗೆಯೇ ದೇವೇಶಿಯೂ ಮತ್ತೆ ದೇವದಾರು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.

ಪ್ರಣೇಮುಃ ಶಿರಸಾ ಭೂಮೌ ತೋಷಯಾಮಾಸುರೀಶ್ವರಮ್

ಅವರು ನೆಲಕ್ಕೆ ತಲೆಯೊಡ್ಡಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಈಶ್ವರನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದರು.

ಅಥರ್ವಶಿರಸಾ ಚಾನ್ಯೇ ರುದ್ರಾದ್ಯೈರ್ಬ್ರಹ್ಮಭಿರ್ಭವಮ್

ಇನ್ನೊಬ್ಬರು, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅಥರ್ವಶಿರಸ ಸೂಕ್ತದಿಂದ ಭವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರು.

ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕಾಯ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ತ್ರಿಶೂಲವರಧಾರಿಣೇ

ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನಿಗೆ, ತ್ರಿಶೂಲ ಮತ್ತು ವರವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸರ್ವಪ್ರಣತದೇಹಾಯ ಸ್ವಯಮಪ್ರಣತಾತ್ಮನೇ

ಎಲ್ಲರೂ ಶರಣಾಗುಹಾಗಿರುವ ದೇಹವಿರುವವನಿಗೆ, ಆದರೆ ಸ್ವಯಂ ಅಸಕ್ತನಾದ ಆತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮೋ ಽಸ್ತು ನೃತ್ಯಶೀಲಾಯ ನಮೋ ಭೈರವರೂಪಿಣೇ

ನೃತ್ಯವನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಭೈರವ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮೋ ದಾನ್ತಾಯ ಶಾನ್ತಾಯ ತಾಪಸಾಯ ಹರಾಯ ಚ

ದಮನಶೀಲನಾದವನಿಗೆ, ಶಾಂತನಾದವನಿಗೆ, ತಪಸ್ವಿಗೆ, ಹರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮಸ್ತೇ ಲೇಲಿಹಾನಾಯ ಶಿತಿಕಣ್ಠಾಯ ತೇ ನಮಃ

ನಿನ್ನ ನಾಲಿಗೆ ಚಪ್ಪಳಿಸುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನೀಲಿ ಕಂಠವಿರುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮಃ ಕನಕಮಾಲಾಯ ದೇವ್ಯಾಃ ಪ್ರಿಯಕರಾಯ ಚ

ಬಂಗಾರದ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನಿಗೆ, ದೇವಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮೋ ಯೋಗಾಧಿಪತಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಧಿಪತಯೇ ನಮಃ

ಯೋಗದ ಅಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಅಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮಸ್ತೇ ಘನವಾಹಾಯ ದಂಷ್ಟ್ರಿಣೇ ವಹ್ನಿರೇತಸೇ

ಮೆಘದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿರುವವನಿಗೆ, ಹಲ್ಲುಗಳಿರುವವನಿಗೆ, ಅಗ್ನಿಯೇ ಬೀಜವಾಗಿರುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಮಹಾದೇವ ಯೋ ಽಸಿ ಸೋ ಽಸಿ ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ

ವಿಶ್ವದೇಶ್ವರ, ಮಹಾದೇವ, ನೀನೇ ನೀನು, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮಃ ಕನಕಲಿಙ್ಗಾಯ ವಾರಿಲಿಙ್ಗಾಯ ತೇ ನಮಃ

ಬಂಗಾರದ ಲಿಂಗವಿರುವವನಿಗೆ, ನೀರಿನ ಲಿಂಗವಿರುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಕಿರೀಟಿನೇ ಕುಣ್ಡಲಿನೇ ಕಾಲಕಾಲಾಯ ತೇ ನಮಃ

ಮುತ್ತು ಮುಡಿಗೆಯವನು, ಸರ್ಪಗಳನ್ನು ಹೊದಿದವನು, ಕಾಲಕ್ಕೂ ಅಂತ್ಯವಾದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಕ್ಷಮ್ಯತಾಂ ಯತ್ಕೃತಂ ಮೋಹಾತ್ ತ್ವಮೇವ ಶರಣಂ ಹಿ ನಃ

ಮೂಢತೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕ್ಷಮಿಸು; ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಶರಣು.

ಬ್ರಹ್ಮಾದೀನಾಂ ಚ ಸರ್ವೇಷಾಂ ದುರ್ವಿಜ್ಞೇಯೋ ಽಸಿ ಶಙ್ಕರ

ಶಂಕರಾ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ಇತರರಿಗೂ ನೀನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಅತೀ ಕಷ್ಟವಾದವನು.

ತತ್ಸರ್ವಂ ಭಗವಾನೇನ ಕುರುತೇ ಯೋಗಮಾಯಯಾ

ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಯೋಗಮಾಯೆಯಿಂದ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಊಚುಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಗಿರಿಶಂ ಪಶ್ಯಾಮಸ್ತ್ವಾಂ ಯಥಾ ಪುರಾ

ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, 'ಹಿಂದಿನಂತೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಅನುಮತಿ ಕೊಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಸ್ವಮೇವ ಪರಮಂ ರೂಪಂ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಶಙ್ಕರಃ

ಶಂಕರನು ತನ್ನ ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಯಥಾ ಪೂರ್ವಂ ಸ್ಥಿತಾ ವಿಪ್ರಾಃ ಪ್ರಣೇಮುರ್ಹೃಷ್ಟಮಾನಸಾಃ

ಹಿಂದಿನಂತೆ, ಋಷಿಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿ ನಿಂತು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.

ಭೃಗ್ವಙ್ಗಿರೋವಸಿಷ್ಠಾಸ್ತು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಸ್ತಥೈವ ಚ

ಭೃಗು, ಅಂಗಿರಸ, ವಸಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಕೂಡ ಇದ್ದರು.

ಪ್ರಣಮ್ಯ ದೇವದೇವೇಶಮಿದಂ ವಚನಮಬ್ರುವನ್

ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಮಹಾಪ್ರಭುವಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಜ್ಞಾನೇನ ವಾಥ ಯೋಗೇನ ಪೂಜಯಾಮಃ ಸದೈವ ಹಿ

ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕೋ, ಅಥವಾ ಯೋಗದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕೋ?