ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ತು ವಿಷ್ಣುಲೋಕಮವಾಪ್ನುಯಾತ್

ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಸರ್ವಪಾಪಹರಂ ಶಂಭೋರ್ನಿವಾಸಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ

ಅದು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸುವ ಪರಮೇಶ್ವರ ಶಂಭುವಿನ ನಿವಾಸವಾಗಿದೆ.

ಈಪ್ಸಿತಾಂಲ್ಲಭತೇ ಕಾಮಾನ್ ರುದ್ರಸ್ಯ ದಯಿತೋ ಭವೇತ್

ಅವನು ಬಯಸಿದ ಎಲ್ಲ ಸುಖಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ರುದ್ರನ ಪ್ರಿಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಮಹಾದೇವಸ್ಯಾರ್ಚಯಿತ್ವಾ ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯಮಾಪ್ನುಯಾತ್

ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ, ಶಿವನೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸರ್ವಪಾಪೇಭ್ಯೋ ಮುಚ್ಯತೇ ತತ್ಕ್ಷಣಾನ್ನರಃ

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಸಂಪೂಜ್ಯ ಪುರುಷಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಶ್ವೇತದ್ವೀಪೇ ಮಹೀಯತೇ

ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಶ್ವೇತದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಕೃತ್ವಾ ಯಜ್ಞಸ್ಯ ಮಥನಂ ದಕ್ಷಸ್ಯ ತು ವಿಸರ್ಜಿತಃ

ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಥಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ದಕ್ಷನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಪುಣ್ಯಮಾಯತನಂ ವಿಷ್ಣೋಸ್ತತ್ರಾಸ್ತೇ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ

ಅಲ್ಲಿ ಪರಮಪುರುಷನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪವಿತ್ರ ನಿವಾಸ ಇದೆ.

ಮೃತೋ ಽತ್ರ ಪಾತಕೈರ್ಮುಕ್ತೋ ವಿಷ್ಣುಸಾರೂಪ್ಯಮಾಪ್ನುಯಾತ್

ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ತವನು, ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಾಣಾಂಸ್ತತ್ರ ನರಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಹೃಷೀಕೇಷಂ ಪ್ರಪಶ್ಯತಿ

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮನುಷ್ಯನು ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.

ಆಸ್ತೇ ಹಯಶಿರಾ ನಿತ್ಯಂ ತತ್ರ ನಾರಾಯಣಃ ಸ್ವಯಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಹಯಶಿರನಾದ ನಾರಾಯಣನು ಸದಾ ಸ್ವತಃ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.

ಪುಷ್ಕರಂ ಸರ್ವಪಾಪಘ್ನಂ ಮೃತಾನಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಮ್

ಪುಷ್ಕರವು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮೃತರಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಪೂಯತೇ ಪಾತಕೈಃ ಸರ್ವೈಃ ಶಕ್ರೇಣ ಸಹ ಮೋದತೇ

ಅವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುವನು.

ಉಪಾಸತೇ ಸಿದ್ಧಸಙ್ಘಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಂ ಪದ್ಮಸಂಭವಮ್

ಸಿದ್ಧರ ಸಮೂಹಗಳು ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತವೆ.

ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ದ್ವಿಜವರಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಸಂಪ್ರಪಷ್ಯತಿ

ಉತ್ತಮ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.

ಸುರೂಪೋ ಜಾಯತೇ ಮರ್ತ್ಯಃ ಸರ್ವಾನ್ ಕಾಮಾನವಾಪ್ನುಯಾತ್

ಮನುಷ್ಯನು ಸುಂದರನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನೂ ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ತತ್ರ ರುದ್ರಮಶ್ವಮೇಧಫಲಂ ಲಭೇತ್

ಅಲ್ಲಿ ರುದ್ರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಆರಾಧಯಾಮಾಸ ಹರಂ ಪಞ್ಚಕ್ಷರಪರಾಯಣಃ

ಅವನು ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು ಹರನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿದನು.

ಆರಾಧಯಾಮಾಸ ಶಿವಂ ತಪಸಾ ಗೋವೃಷಧ್ವಜಮ್

ಅವನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಗೋವೃಷಧ್ವಜ ಶಿವನನ್ನು ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿದನು.

ನನರ್ತ ಹರ್ಷವೇಗೇನ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ರುದ್ರಂ ಸಮಾಗತಮ್

ರುದ್ರನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವನು ಆನಂದದಿಂದ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾಪಿ ದೇವಮೀಶಾನಂ ನೃತ್ಯತಿ ಸ್ಮ ಪುನಃ ಪುನಃ

ಈಶಾನ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿದರೂ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕುಣಿದನು.

ಸ್ವಕಂ ದೇಹಂ ವಿದಾರ್ಯಾಸ್ಮೈ ಭಸ್ಮರಾಶಿಮದರ್ಶಯತ್

ಅವನು ತನ್ನದೇ ದೇಹವನ್ನು ಚೀರಿದು, ಅವನಿಗೆ ಭಸ್ಮದ ಗುಡ್ಡವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮೇತತ್ ತಪಸಸ್ತ್ವಾದೃಶೋ ಽನ್ಯೋ ಽಪಿ ವಿದ್ಯತೇ

ನಿನ್ನಂತಹ ತಪಸ್ಸಿನ ಮಹಿಮೆ ಬೇರೆ ಯಾರಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

ನ ಯುಕ್ತಂ ತಾಪಸಸ್ಯೈತತ್ ತ್ವತ್ತೋಪ್ಯತ್ರಾಧಿಕೋ ಹ್ಯಹಮ್

ಇದು ತಪಸ್ವಿಗೆ ಸರಿಯಲ್ಲ; ಇದರಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನಗಿಂತ ಮೇಲು.

ಆಸ್ಥಾಯ ಪರಮಂ ಭಾವಂ ನನರ್ತ ಜಗತೋ ಹರಃ

ಜಗತ್ತನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಹರನು, ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು ನೃತ್ಯಮಾಡಿದನು.

ದಂಷ್ಟ್ರಾಕರಾಲವದನೋ ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೀ ಭಯಙ್ಕರಃ

ಕಡಲು ಹಲ್ಲುಗಳಿರುವ ಭಯಾನಕ ಮುಖ, ಬೆಂಕಿಯ ಹಾರ ಧರಿಸಿದ, ಆತನು ಭಯಂಕರನಾಗಿದ್ದನು.

ಸೂರ್ಯಾಯುತಸಮಪ್ರಖ್ಯಾಂ ಪ್ರಸನ್ನವದನಾಂ ಶಿವಾಮ್

ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ಶಾಂತವಾದ ಮುಖದ ಶಿವಿಯನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.

ನನಾಮ ಶಿರಸಾ ರುದ್ರಂ ರುದ್ರಾಧ್ಯಾಯಂ ಜಪನ್ ವಶೀ

ವಶೀಕೃತನು ರುದ್ರನಿಗೆ ತಲೆಬಾಗುತ್ತಾ, ರುದ್ರಾಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಪೂರ್ವವೇಷಂ ಸ ಜಗ್ರಾಹ ದೇವೀ ಚಾನ್ತರ್ಹಿತಾಭವತ್

ಅವನು ತನ್ನ ಹಳೆಯ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು, ದೇವಿಯು ಅತ್ತಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಹೋದಳು.