ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಉದರೇ ತಸ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಸ್ಮಯಮಾಗತಃ

ಆ ದೇವರ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ನೋಡಿ, ಅವನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದನು.

ಅಜಾತಶತ್ರುರ್ಭಗವಾನ್ ಪಿತಾಮಹಮಥಾಬ್ರವೀತ್

ಭಗವಂತನಾದ ಅಜಾತಶತ್ರು ನಂತರ ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಲೋಕಾನ್ ಪಶ್ಯೈತಾನ್ ವಿಚಿತ್ರಾನ್ ಪುರುಷರ್ಷಭ

ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಈ ವಿಭಿನ್ನ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡು.

ಶ್ರೀಪತೇರುದರಂ ಭೂಯಃ ಪ್ರವಿವೇಶ ಕುಶಧ್ವಜಃ

ಕುಶಧ್ವಜನು ಮತ್ತೆ ಶ್ರೀಪತಿಯ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಪರ್ಯಟಿತ್ವಾ ತು ದೇವಸ್ಯ ದದೃಶೇ ಽನ್ತಂ ನ ವೈ ಹರೇಃ

ಆ ದೇವರೊಳಗೆ ಸಂಚರಿಸಿ, ಅವನು ಹರಿಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.

ಜನಾರ್ದನೇನ ಬ್ರಹ್ಮಾಸೌ ನಾಭ್ಯಾಂ ದ್ವಾರಮವಿನ್ದತ

ಜನಾರ್ದನನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

ಉಜ್ಜಹಾರಾತ್ಮನೋ ರೂಪಂ ಪುಷ್ಕರಾಚ್ಚತುರಾನನಃ

ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕಮಲದಿಂದ ಹೊರಬಂದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ವಯಂಭೂರ್ಭಗವಾನ್ ಜಗದ್ಯೋನಿಃ ಪಿತಾಮಹಃ

ಸ್ವಯಂಭುವಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಭಗವಂತನು, ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲ, ಪಿತಾಮಹನು.

ಪ್ರೋವಾಚ ಪುರುಷಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಮೇಘಗಮ್ಭೀರಯಾ ಗಿರಾ

ಅವನು ಮೇಘದಂತೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಪರಪುರುಷನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಏಕೋ ಽಹಂ ಪ್ರಬಲೋ ನಾನ್ಯೋ ಮಾಂ ವೈ ಕೋ ಽಬಿಭವಿಷ್ಯತಿ

ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ; ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ—ಯಾರು ನನ್ನನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗಬಹುದು?

ಸಾನ್ತ್ವಪೂರ್ವಮಿದಂ ವಾಕ್ಯಂ ಬಭಾಷೇ ಮಧುರಂ ಹರಿಃ

ಹರಿಯು ಮೊದಲು ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮಧುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ನ ಮಾತ್ಸರ್ಯಾಭಿಯೋಗೇನ ದ್ವಾರಾಣಿ ಪಿಹಿತಾನಿ ಮೇ

ಮಮತೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಬಾಗಿಲುಗಳು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ.

ಕೋ ಹಿ ಬಾಧಿತುಮನ್ವಿಚ್ಛೇದ್ ದೇವದೇವಂ ಪಿತಾಮಹಮ್

ದೇವತೆಗಳ ದೇವನಾದ ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ಕಷ್ಟ ಕೊಡಲು ಯಾರು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ?

ಸರ್ವಮನ್ವಯ ಕಲ್ಯಾಣಂ ಯನ್ಮಯಾಪಹೃತಂ ತವ

ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಎಲ್ಲಾ ಶುಭವೂ, ಒಗ್ಗಟ್ಟೂ, ನಿನಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಲಿ.

ಪದ್ಮಯೋನಿರಿತಿ ಖ್ಯಾತೋ ಮತ್ಪ್ರಿಯಾರ್ಥಂ ಜಗನ್ಮಯ

ಪದ್ಮಯೋನಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದವನು, ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ, ಜಗತ್ತಿನ ರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ಬಂದನು.

ಪ್ರಹರ್ಷಮತುಲಂ ಗತ್ವಾ ಪುನರ್ವಿಷ್ಣುಮಭಾಷತ

ಅವನು ಅಪಾರ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆದು, ಮತ್ತೆ ವಿಷ್ಣುವಿನೊಡನೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಸರ್ವಭೂತಾನ್ತರಾತ್ಮಾ ವೈ ಪರಂ ಬಹ್ಮ ಸನಾತನಮ್

ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಒಳಗಿನ ಆತ್ಮನೇ ಪರಮ, ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮವಾಗಿದೆ.

ಮನ್ಮಯಂ ಸರ್ವಮೇವೇದಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಹಂ ಪುರುಷಃ ಪರಃ

ಈ ಎಲ್ಲಾ ನನ್ನಿಂದ ತುಂಬಿದೆ; ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಪುರುಷನು.

ಏಕಾ ಮೂರ್ತಿರ್ದ್ವಿಧಾ ಭಿನ್ನಾ ನಾರಾಯಣಪಿತಾಮಹೌ

ಒಂದು ರೂಪವು ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜನೆಯಾಗಿದೆ: ನಾರಾಯಣ ಮತ್ತು ಪಿತಾಮಹ.

ಇಯಂ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾ ಭವತೋ ವಿನಾಶಾಯ ಭವಿಷ್ಯತಿ

ನೀನು ಮಾಡಿದ ಈ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ನಾಶವನ್ನು ತರಲಿದೆ.

ಪ್ರಧಾನಪುರುಷೇಶಾನಂ ವೇದಾಹಂ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಪ್ರಧಾನ ಮತ್ತು ಪುರುಷನಿಗೆ ಒಡೆಯನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ.

ಅನಾದಿನಿಧನಂ ಬ್ರಹ್ಮ ತಮೇವ ಶರಣಂ ವ್ರಜ

ಆ ಆದಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸು.

ಭವಾನ್ ನ ನೂನಮಾತ್ಮಾನಂ ವೇತ್ತಿ ತತ್ ಪರಮಕ್ಷರಮ್

ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಆತ್ಮವನ್ನೂ, ಆ ಪರಮ ಶಾಶ್ವತವನ್ನೂ ಅರಿತಿಲ್ಲ.

ನಾವಾಭ್ಯಾಂ ವಿದ್ಯತೇ ಹ್ಯನ್ಯೋ ಲೋಕಾನಾಂ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಹೊರತು ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಬೇರೆ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಯ ತತ್ ಕ್ರೋಧಜಂ ವಾಕ್ಯಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಷ್ಣುರಭಾಷತ

ಆ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಿಷ್ಣು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ನ ಮೇ ಽಸ್ತ್ಯವಿದಿತಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ನಾನ್ಯಥಾಹಂ ವದಾಮಿತೇ

ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ನನಗೆ ಯಾವುದೂ ಅಜ್ಞಾತವಿಲ್ಲ; ನಾನು ನಿನಗೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಮಾಯಾಶೇಷವಿಶೇಷಾಣಾಂ ಹೇತುರಾತ್ಮಸಮುದ್ಭಾವಾ

ಮಾಯೆಯ ಎಲ್ಲಾ ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳ ಕಾರಣವು ಆತ್ಮದಿಂದಲೇ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತತ್ ಪರಮಂ ತತ್ತ್ವಂ ಸ್ವಮಾತ್ಮಾನಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಆ ಪರಮ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದು, ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಮಹೇಶ್ವರನೆಂದು ಅರಿತು,

ಪ್ರಸಾದಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ಕರ್ತುಂ ಪ್ರಾದುರಾಸೀತ್ ತತೋ ಹರಃ

ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಲು ಹರನು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.