ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕಂ ಚ ಸತತಂ ವೇದಾನ್ತಾಭಿಹಿತಂ ಚ ಯತ್

ಅವನು ಸದಾ ಆತ್ಮಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾನೆ, ವೇದಾಂತದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ.

ವೇದಮೇವಾಭ್ಯಸೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್

ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ವೇದವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಇಂತಹವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಕ್ಷಮಾ ದಯಾ ಚ ಸತೋಷೋ ವ್ರತಾನ್ಯಸ್ಯ ವಿಶೇಷತಃ

ಕ್ಷಮೆ, ದಯೆ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷ—ಇವು ಅವನ ವಿಶೇಷ ವ್ರತಗಳು.

ಕುರ್ಯಾದಹರಹಃ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಭಿಕ್ಷಾನ್ನೇನೈವ ತೇನ ಹಿ

ಪ್ರತಿ ದಿನ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಬಂದ ಅನ್ನವನ್ನೇ ಸೇವಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಂ ಚಾನ್ವಹಂ ಕುರ್ಯಾತ್ ಸಾವಿತ್ರೀಂ ಸಂಧ್ಯಯೋರ್ಜಪೇತ್

ಪ್ರತಿ ದಿನ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಎರಡು ಸಂಧ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಏಕಾನ್ನಂ ವರ್ಜಯೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಕಾಮಂ ಕ್ರೋಧಂ ಪರಿಗ್ರಹಮ್

ಯಾವಾಗಲೂ ಒಬ್ಬರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನಬಾರದು; ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಮ್ಯಭಾವವನ್ನು ದೂರವಿಡಬೇಕು.

ಕಮಣ್ಡಲುಕರೋ ವಿದ್ವಾನ್ ತ್ರಿದಣ್ಡೀ ಯಾತಿ ತತ್ಪರಮ್

ಜಲಪಾತ್ರೆ ಹಿಡಿದು, ವಿದ್ಯಾವಂತನಾಗಿ, ತ್ರಿದಂಡವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅವನು ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಭೈಕ್ಷೇಣ ವರ್ತನಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಫಲಮೂಲೈರಥಾಪಿ ವಾ

ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುವುದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಮೂಲಗಳಿಂದ ಕೂಡಾ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಬಹುದು.

ಭೈಕ್ಷೇ ಪ್ರಸಕ್ತೋ ಹಿ ಯತಿರ್ವಿಷಯೇಷ್ವಪಿ ಸಜ್ಜತಿ

ಯತಿ ಭಿಕ್ಷೆಗೆ ಆಸಕ್ತನಾದರೆ, ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳಿಗೂ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ಪಾತ್ರೇ ಭುಞ್ಜೀಯಾದದ್ಭಿಃ ಪ್ರಕ್ಷಾಲಯೇತ್ ತು ತತ್

ತಿನ್ನುವ ಮೊದಲು ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತೊಳೆಬೇಕು, ತಿಂದ ನಂತರ ಅದನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆಬೇಕು.

ಭುಕ್ತ್ವಾ ತತ್ ಸಂತ್ಯಜೇತ್ ಪಾತ್ರಂ ಯಾತ್ರಾಮಾತ್ರಮಲೋಲುಪಃ

ತಿಂದ ಮೇಲೆ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಬದಿಗಿಡಬೇಕು, ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ತೃಪ್ತನಾಗಿರಬೇಕು.

ವೃತ್ತೇ ಶರಾವಸಂಪಾತೇ ಭಿಕ್ಷಾಂ ನಿತ್ಯಂ ಯತಿಶ್ಚರೇತ್

ಪಾತ್ರೆ ತುಂಬಿದಾಗ, ಯತಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.

ಭಿಕ್ಷೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸಕೃತ್ ತೂಷ್ಣೀಮಶ್ನೀಯಾದ್ ವಾಗ್ಯತಃ ಶುಚಿಃ

'ಭಿಕ್ಷೆ' ಎಂದು ಒಂದು ಬಾರಿ ಹೇಳಿ, ಅವನು ಮೌನವಾಗಿ, ವಶದಲ್ಲಿರಿಸಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಬೇಕು.

ಆದಿತ್ಯೇ ದರ್ಶಯಿತ್ವಾನ್ನಂ ಭುಞ್ಜೀತ ಪ್ರಾಙ್ಮುಖೋತ್ತರಃ

ಆಹಾರವನ್ನು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ತೋರಿಸಿ, ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕೂತು ತಿನ್ನಬೇಕು.

ಆಚಮ್ಯ ದೇವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಧ್ಯಾಯೀತ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ನೀರು ಕುಡಿದು, ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಚತ್ವಾರಿ ಯತಿಪಾತ್ರಾಣಿ ಮನುರಾಹ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ

ಪ್ರಜಾಪತಿ ಮನು, ಯತಿಗಳಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಪಾತ್ರೆಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಸಂಧ್ಯಾಸ್ವಹ್ನಿ ವಿಶೇಷೇಣ ಚಿನ್ತಯೇನ್ನಿತ್ಯಮೀಶ್ವರಮ್

ಸಂಧ್ಯಾ ಸಮಯದಲ್ಲೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯ ಮುಂದೆ ಸದಾ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಚಿಂತಿಸಬೇಕು.

ಆತ್ಮಾನಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಪರಸ್ತಾತ್ ತಮಸಃ ಸ್ಥಿತಮ್

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮ, ಅಂಧಕಾರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ.

ಪ್ರಧಾನಪುರುಷಾತೀತಮಾಕಾಶಂ ದಹನಂ ಶಿವಮ್

ಅವನು ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪುರುಷನನ್ನು ಮೀರಿದವನು, ಆಕಾಶದಂತವನು, ಅಗ್ನಿಯಂತವನು, ಶುಭಸ್ವರೂಪಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ಧ್ಯಾಯೇದನಾದಿಮದ್ವೈತಮಾನನ್ದಾದಿಗುಣಾಲಯಮ್

ಆದಿಯಿಲ್ಲದ, ಏಕಮಾತ್ರನಾದ, ಆನಂದಾದಿ ಗುಣಗಳ ನೆಲೆಯಾದವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಸಿತೇತರಾರುಣಾಕಾರಂ ಮಹೇಶಂ ವಿಶ್ವರೂಪಿಣಮ್

ಬಿಳಿ, ಕಪ್ಪು, ಕೆಂಪು ರೂಪಗಳಿರುವ, ವಿಶ್ವರೂಪಿಯಾದ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಆಕಾಶೇ ದೇವಮೀಶಾನಂ ಧ್ಯಾಯೀತಾಕಾಶಮಧ್ಯಗಮ್

ಆಕಾಶದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ದೇವರಾದ ಈಶಾನನನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಪುರಾಣಂ ಪುರುಷಂ ಶಂಭುಂ ಧ್ಯಾಯನ್ ಮುಚ್ಯೇತ ಬನ್ಧನಾತ್

ಪುರಾತನನಾದ ಪುರುಷನನ್ನು, ಶಂಭುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೆ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು.

ವಿಚಿನ್ತ್ಯ ಪರಮಂ ವ್ಯೋಮ ಸರ್ವಭೂತೈಕಕಾರಣಮ್

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಏಕಮಾತ್ರ ಕಾರಣವಾದ ಪರಮ ಆಕಾಶವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಬೇಕು.

ಆನನ್ದಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಯತ್ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಮುಮುಕ್ಷವಃ

ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಹಾರೈಸುವವರು ಕಾಣುವ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಆನಂದವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಅನನ್ತಂ ಸತ್ಯಮೀಶಾನಂ ವಿಚಿನ್ತ್ಯಾಸೀತ ಸಂಯತಃ

ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ, ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಚಿಂತಿಸಬೇಕು.

ಯೋ ಽನುತಿಷ್ಠೇನ್ಮಹೇಶೇನ ಸೋ ಽಶ್ನುತೇ ಯೋಗಮೈಶ್ವರಮ್

ಯಾರು ಮಹೇಶ್ವರನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಯೋಗದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಜ್ಞಾನಂ ಸಮಭ್ಯಸೇದ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಂ ಯೇನ ಮುಚ್ಯೇತ ಬನ್ಧನಾತ್

ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗಲು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಆನನ್ದಮಜರಂ ಜ್ಞಾನಂ ಧ್ಯಾಯೀತ ಚ ಪುನಃ ಪರಮ್

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಪರಮ ಆನಂದವನ್ನೂ, ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲದ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.