ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಕ್ರಿಯಾಯಾಶ್ಚಾಭವತ್ ಪುತ್ರೋ ದಣ್ಡಃ ಸಮಯ ಏವ ಚ

ಕ್ರೀಯೆಯಿಂದ ದಂಡ ಮತ್ತು ಸಮಯ ಎಂಬ ಮಕ್ಕಳೂ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಲಜ್ಜಾಯಾ ವಿನಯಃ ಪುತ್ರೋ ವಪುಷೋ ವ್ಯವಸಾಯಕಃ

ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ವಿನಯ ಎಂಬ ಮಗನೂ, ವಪುದಿಂದ ವ್ಯವಸಾಯಕ ಎಂಬ ಮಗನೂ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಯಶಃ ಕೀರ್ತಿಸುತಸ್ತದ್ವದಿತ್ಯೇತೇ ಧರ್ಮಸೂನವಃ

ಕೀರ್ತಿಗೆ ಯಶಸ್ಸು ಎಂಬ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಇವರು ಧರ್ಮನ ಮಕ್ಕಳಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಇತ್ಯೇಷ ವೈ ಸುಖೋದರ್ಕಃ ಸರ್ಗೋ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಕೀರ್ತಿತಃ

ಹೀಗಾಗಿ, ಸುಖವನ್ನು ತರುವ ಧರ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ನಿಕೃತ್ಯನೃತಯೋರ್ಜಜ್ಞೇ ಭಯಂ ನರಕ ಏವ ಚ

ನಿಕೃತಿ ಮತ್ತು ಅನೃತಿಯಿಂದ ಭಯ ಮತ್ತು ನರಕ ಎಂಬ ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಭಯಾಜ್ಜಜ್ಞೇ ಽಥ ವೈ ಮಾಯಾ ಮೃತ್ಯುಂ ಭೂತಾಪಹಾರಿಣಮ್

ಭಯದಿಂದ ಮಾಯೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮರಣ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಮೃತ್ಯೋರ್ವ್ಯಾಧಿಜರಾಶೋಕತೃಷ್ಣಾಕ್ರೋಧಾಶ್ಚ ಜಜ್ಞಿರೇ

ಮರಣದಿಂದ ರೋಗ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ದುಃಖ, ತಣಿವು ಮತ್ತು ಕೋಪ ಹುಟ್ಟಿದವು.

ನೈಷಾಂ ಭಾರ್ಯಾಸ್ತಿ ಪುತ್ರೋ ವಾ ಸರ್ವೇ ತೇ ಹ್ಯೂರ್ಧ್ವರೇತಸಃ

ಅವರಿಗೆ ಹೆಂಡತಿ ಇಲ್ಲ, ಮಗನೂ ಇಲ್ಲ; ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ.

ಸಂಕ್ಷೇಪೇಣ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ವಿಸೃಷ್ಟಿರ್ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾ

ಮುನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ನಾನು ವಿವರಿಸಿದೆ.

ಪ್ರಣಮ್ಯ ವರದಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಪಪ್ರಚ್ಛುಃ ಸಂಶಯಾನ್ವಿತಾ

ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವರು ಸಂಶಯದಿಂದ ತುಂಬಿ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ಇದಾನೀಂ ಸಂಶಯಂ ಚೇಮಮಸ್ಮಾಕಂ ಛೇತ್ತುಮರ್ಹಸಿ

ಈಗ ನಮ್ಮ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ನೀನು ನಿವಾರಿಸಬೇಕು.

ಪುತ್ರತ್ವಮಗಚ್ಛಂಭುರ್ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಽವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಃ

ಅಜ್ಞಾತ ಜನನ ಹೊಂದಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಭೂಮಿ ಹೇಗೆ ಮಗನಾಯಿತು?

ಅಣ್ಡಜೋ ಜಗತಾಮೀಶಸ್ತನ್ನೋ ವಕ್ತುಮಿಹಾರ್ಹಸಿ

ಅಂಡದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಲೋಕಾಧಿಪತಿ ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ವಿವರಿಸು.

ಪುತ್ರತ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತಸ್ಯ ಪದ್ಮಯೋನಿತ್ವಮೇವ ಚ

ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಮಗನಾಗಿರುವುದು ಮತ್ತು ಅವನು ಕಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿರುವುದೂ ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳು.

ಆಸೀದೇಕಾರ್ಣವಂ ಸರ್ವಂ ನ ದೇವಾದ್ಯಾ ನ ಚರ್ಷಯಃ

ಅದೆಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಸಮುದ್ರವಾಗಿತ್ತು; ದೇವತೆಗಳು ಅಥವಾ ಋಷಿಗಳು ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಆಶ್ರಿತ್ಯ ಶೇಷಶಯನಂ ಸುಷ್ವಾಪ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ

ಶೇಷನನ್ನು ಹಾಸಿಗೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪರಮಾತ್ಮನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಸಹಸ್ತ್ರಬಾಹುಃ ಸರ್ವಜ್ಞಶ್ಚಿನ್ತ್ಯಮಾನೋ ಮನೀಷಿಭಿಃ

ಸಾವಿರ ಕೈಗಳಿದ್ದ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಮಹಾವಿಭೂತಿರ್ಯೋಗಾತ್ಮಾ ಯೋಗಿನಾಂ ಹೃದಯಾಲಯಃ

ಅವನಿಗೆ ಅಪಾರ ವೈಭವ, ಯೋಗಶಕ್ತಿ, ಯೋಗಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನು.

ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಸಾರಂ ವಿಮಲಂ ನಾಭ್ಯಾಂ ಪಙ್ಕಜಮುದ್ವಭೌ

ಅವನ ನಾಭಿಯಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಸಾರವಾದ, ಶುದ್ಧವಾದ ಕಮಲವು ಹುಟ್ಟಿತು.

ದಿವ್ಯಗನ್ಧಮಯಂ ಪುಣ್ಯಂ ಕರ್ಣಿಕಾಕೇಸರಾನ್ವಿತಮ್

ಅದು ದಿವ್ಯವಾದ, ಸುಗಂಧಭರಿತವಾದ, ಪುಣ್ಯಮಯವಾದ, ಕೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು.

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭೋ ಭಗವಾಂಸ್ತಂ ದೇಶಮುಪಚಕ್ರಮೇ

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನೆಂಬ ಭಗವಂತನು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸೇರಿದನು.

ಪ್ರೋವಾಚ ಮಧುರಂ ವಾಕ್ಯಂ ಮಾಯಯಾ ತಸ್ಯ ಮೋಹಿತಃ

ಅವನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡು, ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ಏಕಾಕೀ ಕೋ ಭವಾಞ್ಛೇತೇ ಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ಪುರುಷರ್ಷಭ

ಇಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ನೀನು ಯಾರು? ನನಗೆ ಹೇಳು, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ.

ಉವಾಚ ದೇವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಮೇಘಗಮ್ಭೀರನಿಃ ಸ್ವನಃ

ಮೆಘದಂತೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಮಹಾಯೋಗೇಶ್ವರಂ ಮಾಂ ತ್ವಂ ಜಾನೀಹಿ ಪುರುಷೋತ್ತಮಮ್

ನನ್ನನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮ, ಮಹಾಯೋಗೇಶ್ವರನೆಂದು ತಿಳಿ.

ಸಪರ್ವತಮಹಾದ್ವೀಪಂ ಸಮುದ್ರೈಃ ಸಪ್ತಭಿರ್ವೃತಮ್

ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾದ್ವೀಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ಭೂಮಿ ಏಳು ಸಮುದ್ರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಜಾನನ್ನಪಿ ಮಹಾಯೋಗೀ ಕೋ ಭವಾನಿತಿ ವೇಧಸಮ್

ಇದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಮಹಾಯೋಗೀ, ನೀನು ಯಾರು ಎಂದು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಕೇಳಿದನು.

ಪ್ರತ್ಯುವಾಚಾಮ್ಬುಜಾಭಾಕ್ಷಂ ಸಸ್ಮಿತಂ ಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಯಾ ಗಿರಾ

ಅವನು ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವನಿಗೆ ಮೃದುವಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ ಸೌಮ್ಯವಾದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಮಯ್ಯೇವ ಸಂಸ್ಥಿತಂ ವಿಶ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಹಂ ವಿಶ್ವತೋಮುಖಃ

ಈ ಜಗತ್ತು ನನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದೆ; ನಾನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮುಖವಿಟ್ಟಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನು.