ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಅನುಷ್ಟುಭಂ ಸವೈರಾಜಮುತ್ತರಾದಸೃಜನ್ಮುಖಾತ್

ಅವನ ಬಾಯಿಯ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಿಂದ ಅನುಷ್ಟುಭ್ ಮತ್ತು ಸವೈರಾಜವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಹಿ ಪ್ರಜಾಸರ್ಗಂ ಸೃಜತಸ್ತು ಪ್ರಜಾಪತೇಃ

ಬ್ರಹ್ಮನು, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾದಾಗ, ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ,

ತತೋ ಽಸೃಜಚ್ಚ ಭೂತಾನಿ ಸ್ಥಾವರಾಣಿ ಚರಾಣಿ ಚ

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಅಚಲ ಮತ್ತು ಚರ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದನು.

ಅವ್ಯಯಂ ಚ ವ್ಯಯಂ ಚೈವ ದ್ವಯಂ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್

ಅವನು ನಾಶವಾಗದ ಮತ್ತು ನಾಶವಾಗುವ, ಅಚಲ ಮತ್ತು ಚರ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಎರಡನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ತಾನ್ಯೇವ ತೇ ಪ್ರಪದ್ಯನ್ತೇ ಸೃಜ್ಯಮಾನಾಃ ಪುನಃ ಪುನಃ

ಆ ಜೀವಿಗಳು ಪುನಃ ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಾ, ಮತ್ತೆ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತವೆ.

ತದ್ಭಾವಿತಾಃ ಪ್ರಪದ್ಯನ್ತೇ ತಸ್ಮಾತ್ ತತ್ ತಸ್ಯ ರೋಚತೇ

ಅವು ಅವನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ಅವನಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ವಿನಿಯೋಗಂ ಚ ಭೂತಾನಾಂ ಧಾತೈವ ವಿದಧಾತ್ ಸ್ವಯಮ್

ಭೂತಗಳ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ ಸ್ವತಃ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ವೇದಶಬ್ದೇಭ್ಯ ಏವಾದೌ ನಿರ್ಮಮೇ ಸ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಆ ಮಹೇಶ್ವರನು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ವೇದದ ಶಬ್ದಗಳಿಂದಲೇ ಅವುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು.

ಶರ್ವರ್ಯನ್ತೇ ಪ್ರಸೂತಾನಾಂ ತಾನ್ಯೇವೈಭ್ಯೋ ದದಾತ್ಯಜಃ

ರಾತ್ರಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಆ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅವರಿಗೇ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ತಾನಿ ತಾನ್ಯೇವ ತಥಾ ಭಾವಾ ಯುಗಾದಿಷು

ಯುಗಗಳ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆ ಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

ಯದಾ ಚಾಸ್ಯ ಪ್ರಜಾಃ ಸೃಷ್ಟಾ ನ ವ್ಯವರ್ಧನ್ತ ಧೀಮತಃ

ಆ ಜ್ಞಾನಿಯು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಪ್ರಜೆಗಳು ವೃದ್ಧಿಯಾಗದೆ ಇದ್ದಾಗ,

ತತಃ ಸ ವಿದಧೇ ಬುದ್ಧಿಮರ್ಥನಿಶ್ಚಯಗಾಮಿನೀಮ್

ಅವನು ಗುರಿಯನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ರಜಃ ಸತ್ತ್ವಂ ಚ ಸಂವೃತ್ಯ ವರ್ತಮಾನಾಂ ಸ್ವಧರ್ಮತಃ

ಅವನು ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸತ್ತ್ವವನ್ನು ಆವರಿಸಿ, ಅವುಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಂತೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು.

ತತ್ ತಮಃ ಪ್ರತಿನುನ್ನಂ ವೈ ಮಿಥುನಂ ಸಮಜಾಯತ

ಆಗ ತಮಸ್ಸನ್ನು ತಡೆದು, ಒಂದು ಜೋಡಿ ಹುಟ್ಟಿತು.

ಸ್ವಾಂ ತನುಂ ಸ ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಾಮಪೋಹತ ಭಾಸ್ವರಾಮ್

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದನು.

ಅರ್ಧೇನ ನಾರೀ ಪುರುಷೋ ವಿರಾಜಮಸೃಜತ್ ಪ್ರಭುಃ

ಅರ್ಧ ಭಾಗದಿಂದ, ಪ್ರಭುವಾದ ಅವನು ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಮತ್ತು ವಿರಾಟ್ ಎಂಬ ಗಂಡನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಸಾ ದಿವಂ ಪೃಥಿವೀಂ ಚೈವ ಮಹಮ್ನಾ ವ್ಯಾಪ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತಾ

ಆಕೆ ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಗಳಿಂದ ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆವರಿಸಿ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿ ನಿಂತಳು.

ಯೋ ಽಭವತ್ ಪುರುಷಾತ್ ಪುತ್ರೋ ವಿರಾಡವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಃ

ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ವಿರಾಟ್ ಎಂಬ ಪುರುಷನಿಂದ ಅವನ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಸಾ ದೇವೀ ಶತರೂಪಾಖ್ಯಾ ತಪಃ ಕೃತ್ವಾ ಸುದುಶ್ಚರಮ್

ಶತರೂಪಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಆ ದೇವಿ ಬಹಳ ಕಠಿಣವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು.

ತಸ್ಮಾಚ್ಚ ಶತರೂಪಾ ಸಾ ಪುತ್ರದ್ವಯಮಸೂಯತ

ಆತನಿಂದ ಶತರೂಪೆಗೆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಾದರು.

ತಯೋಃ ಪ್ರಸೂತಿಂ ದಕ್ಷಾಯ ಮನುಃ ಕನ್ಯಾಂ ದದೌ ಪುನಃ

ಆ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ, ಮನುವು ತನ್ನ ಮಗಳು ಪ್ರಸೂತಿಯನ್ನು ದಕ್ಷಿಣನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.

ಯಜ್ಞಶ್ಚ ದಕ್ಷಿಣಾ ಚೈವ ಯಾಭ್ಯಾಂ ಸಂವರ್ಧಿತಂ ಜಗತ್

ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣಾ ಇವರಿಂದ ಜಗತ್ತು ಪೋಷಿತವಾಯಿತು.

ಯಾಮಾ ಇತಿ ಸಮಾಕ್ಯತಾ ದೇವಾಃ ಸ್ವಾಯಂಭುವೇ ಽನ್ತರೇ

ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಇವರನ್ನು ಯಾಮಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಸಸರ್ಜ ಕನ್ಯಾ ನಾಮಾನಿ ತಾಸಾಂ ಸಮ್ಯಮ್ ನಿಬೋಧತ

ಅವನು ಹಲವಾರು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಅವರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳಿ.

ಬುದ್ಧಿರ್ಲಜ್ಜಾವಪುಃ ಶಾನ್ತಿಃ ಸಿದ್ಧಿಃ ಕೀರ್ತಿಸ್ತ್ರಯೋದಶೀ

ಬುದ್ಧಿ, ಲಜ್ಜೆ, ವಪು, ಶಾಂತಿ, ಸಿದ್ಧಿ, ಕೀರ್ತಿ, ತ್ರಯೋದಶಿ—

ತಾಭ್ಯಃ ಶಿಷ್ಟಾ ಯವೀಯಸ್ಯ ಏಕಾದಶ ಸುಲೋಚನಾಃ

ಇವರಲ್ಲಿ, ಇನ್ನು ಹದಿಹರೆಯದ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳ ಹನ್ನೊಂದು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳೂ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಸಂತತಿಶ್ಚಾನಸೂಯಾ ಚ ಊರ್ಜಾ ಸ್ವಾಹಾ ಸ್ವಧಾ ತಥಾ

ಸಂತತಿ, ಅನಸೂಯೆ, ಊರ್ಜಾ, ಸ್ವಾಹಾ ಮತ್ತು ಸ್ವಧಾ ಎಂಬವರೂ ಇದ್ದರು.

ಪುಲಸ್ತ್ಯಃ ಪುಲಹಶ್ಚೈವ ಕ್ರತುಃ ಪರಮಧರ್ಮವಿತ್

ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ, ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದ ಕ್ರತು ಎಂಬ ಮುನಿಗಳು ಇದ್ದರು.

ಖ್ಯಾತ್ಯಾದ್ಯಾ ಜಗೃಹುಃ ಕನ್ಯಾ ಮುನಯೋ ಮುನಿಸತ್ತಮಾಃ

ಖ್ಯಾತಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಆ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮಹಾತ್ಮರು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.