ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ತತೋ ಽಸ್ಯ ಜಜ್ಞಿರೇ ಪುತ್ರಾ ಮನುಷ್ಯಾ ರಜಸಾವೃತಾಃ

ನಂತರ ಅವನ ಮಗರಾದ ಮಾನವರು ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಆವರಿತರಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಜ್ಯೋತ್ಸ್ತ್ರಾ ಸಾ ಚಾಭವದ್ವಿಪ್ರಾಃ ಪ್ರಾಕ್ಸನ್ಧ್ಯಾ ಯಾಬಿಧೀಯತೇ

ಆ ಪ್ರಕಾಶವೇ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಮುಂಜಾನೆಯ ಸಂಧ್ಯೆಯೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು.

ಮೂರ್ತಿ ತಮೋರಜಃ ಪ್ರಾಯಾಂ ಪುನರೇವಾಭ್ಯಯೂಯುಜತ್

ಅವನು ಮತ್ತೆ ಕತ್ತಲು ಮತ್ತು ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ ರೂಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ಪುತ್ರಾಸ್ತಮೋರಜಃ ಪ್ರಾಯಾ ಬಲಿನಸ್ತೇ ನಿಶಾಚರಾಃ

ಅವನ ಕತ್ತಲು ಮತ್ತು ರಜೋಗುಣದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಗ들은 ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ನಿಶಾಚರರು.

ರಜಸ್ತಮೋಭ್ಯಾಮಾವಿಷ್ಟಾಂಸ್ತತೋ ಽನ್ಯಾನಸೃಜತ್ ಪ್ರಭುಃ

ನಂತರ ಪ್ರಭು ರಜೋಗುಣ ಮತ್ತು ತಮೋಗುಣ ಎರಡರಿಂದ ಕೂಡಿದ ಇತರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಮುಖತೋ ಽಜಾನ್ ಸಸರ್ಜಾನ್ಯಾನ್ ಉದರಾದ್ಗಾಶ್ಚನಿರ್ಮಮೇ

ಅವನು ಕೆಲವರನ್ನು ತನ್ನ ಬಾಯಿಂದ, ಇನ್ನಿತರರನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಔಪಧ್ಯಃ ಫಲಮೂಲಿನ್ಯೋ ರೋಮಭ್ಯಸ್ತಸ್ಯ ಜಜ್ಞಿರೇ

ಅವನ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣುಮೂಲಿಕೆ ತಿನ್ನುವ ಮಹಿಳೆಯರು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮಂ ಚ ಯಜ್ಞಾನಾಂ ನಿರ್ಮಮೇ ಪ್ರಥಮಾನ್ಮುಖಾತ್

ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಮೊದಲಿಗೆ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಷ್ಠೋಮವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಬೃಹತ್ಸಾಮ ತಥೋಕ್ಥಂ ಚ ದಕ್ಷಿಣಾದಸೃಜನ್ಮುಖಾತ್

ಅವನ ಬಾಯಿಯ ಬಲಭಾಗದಿಂದ ಬೃಹತ್ಸಾಮ ಮತ್ತು ಉಕ್ತವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ವೈರೂಪಮತಿರಾತ್ರಂ ಚ ಪಶ್ಚಿಮಾದಸೃಜನ್ಮುಖಾತ್

ಅವನ ಬಾಯಿಯ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಿಂದ ವೈರೂಪ ಮತ್ತು ಅತಿರಾತ್ರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಅನುಷ್ಟುಭಂ ಸವೈರಾಜಮುತ್ತರಾದಸೃಜನ್ಮುಖಾತ್

ಅವನ ಬಾಯಿಯ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಿಂದ ಅನುಷ್ಟುಭ್ ಮತ್ತು ಸವೈರಾಜವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಹಿ ಪ್ರಜಾಸರ್ಗಂ ಸೃಜತಸ್ತು ಪ್ರಜಾಪತೇಃ

ಬ್ರಹ್ಮನು, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾದಾಗ, ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ,

ತತೋ ಽಸೃಜಚ್ಚ ಭೂತಾನಿ ಸ್ಥಾವರಾಣಿ ಚರಾಣಿ ಚ

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಅಚಲ ಮತ್ತು ಚರ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದನು.

ಅವ್ಯಯಂ ಚ ವ್ಯಯಂ ಚೈವ ದ್ವಯಂ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್

ಅವನು ನಾಶವಾಗದ ಮತ್ತು ನಾಶವಾಗುವ, ಅಚಲ ಮತ್ತು ಚರ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಎರಡನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ತಾನ್ಯೇವ ತೇ ಪ್ರಪದ್ಯನ್ತೇ ಸೃಜ್ಯಮಾನಾಃ ಪುನಃ ಪುನಃ

ಆ ಜೀವಿಗಳು ಪುನಃ ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಾ, ಮತ್ತೆ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತವೆ.

ತದ್ಭಾವಿತಾಃ ಪ್ರಪದ್ಯನ್ತೇ ತಸ್ಮಾತ್ ತತ್ ತಸ್ಯ ರೋಚತೇ

ಅವು ಅವನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ಅವನಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ವಿನಿಯೋಗಂ ಚ ಭೂತಾನಾಂ ಧಾತೈವ ವಿದಧಾತ್ ಸ್ವಯಮ್

ಭೂತಗಳ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ ಸ್ವತಃ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ವೇದಶಬ್ದೇಭ್ಯ ಏವಾದೌ ನಿರ್ಮಮೇ ಸ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಆ ಮಹೇಶ್ವರನು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ವೇದದ ಶಬ್ದಗಳಿಂದಲೇ ಅವುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು.

ಶರ್ವರ್ಯನ್ತೇ ಪ್ರಸೂತಾನಾಂ ತಾನ್ಯೇವೈಭ್ಯೋ ದದಾತ್ಯಜಃ

ರಾತ್ರಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಆ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅವರಿಗೇ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ತಾನಿ ತಾನ್ಯೇವ ತಥಾ ಭಾವಾ ಯುಗಾದಿಷು

ಯುಗಗಳ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆ ಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

ಯದಾ ಚಾಸ್ಯ ಪ್ರಜಾಃ ಸೃಷ್ಟಾ ನ ವ್ಯವರ್ಧನ್ತ ಧೀಮತಃ

ಆ ಜ್ಞಾನಿಯು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಪ್ರಜೆಗಳು ವೃದ್ಧಿಯಾಗದೆ ಇದ್ದಾಗ,

ತತಃ ಸ ವಿದಧೇ ಬುದ್ಧಿಮರ್ಥನಿಶ್ಚಯಗಾಮಿನೀಮ್

ಅವನು ಗುರಿಯನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ರಜಃ ಸತ್ತ್ವಂ ಚ ಸಂವೃತ್ಯ ವರ್ತಮಾನಾಂ ಸ್ವಧರ್ಮತಃ

ಅವನು ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸತ್ತ್ವವನ್ನು ಆವರಿಸಿ, ಅವುಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಂತೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು.

ತತ್ ತಮಃ ಪ್ರತಿನುನ್ನಂ ವೈ ಮಿಥುನಂ ಸಮಜಾಯತ

ಆಗ ತಮಸ್ಸನ್ನು ತಡೆದು, ಒಂದು ಜೋಡಿ ಹುಟ್ಟಿತು.

ಸ್ವಾಂ ತನುಂ ಸ ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಾಮಪೋಹತ ಭಾಸ್ವರಾಮ್

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದನು.

ಅರ್ಧೇನ ನಾರೀ ಪುರುಷೋ ವಿರಾಜಮಸೃಜತ್ ಪ್ರಭುಃ

ಅರ್ಧ ಭಾಗದಿಂದ, ಪ್ರಭುವಾದ ಅವನು ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಮತ್ತು ವಿರಾಟ್ ಎಂಬ ಗಂಡನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಸಾ ದಿವಂ ಪೃಥಿವೀಂ ಚೈವ ಮಹಮ್ನಾ ವ್ಯಾಪ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತಾ

ಆಕೆ ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಗಳಿಂದ ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆವರಿಸಿ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿ ನಿಂತಳು.

ಯೋ ಽಭವತ್ ಪುರುಷಾತ್ ಪುತ್ರೋ ವಿರಾಡವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಃ

ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ವಿರಾಟ್ ಎಂಬ ಪುರುಷನಿಂದ ಅವನ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಸಾ ದೇವೀ ಶತರೂಪಾಖ್ಯಾ ತಪಃ ಕೃತ್ವಾ ಸುದುಶ್ಚರಮ್

ಶತರೂಪಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಆ ದೇವಿ ಬಹಳ ಕಠಿಣವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು.