ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ದೇವರ್ಷೋಸ್ತರ್ಪಯೇದ್ ಧೀಮಾನುದಕಾಞ್ಜಲಿಭಿಃ ಪಿತನ್

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ದೇವರುಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಹಾಕಿ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರಾಚೀನಾವೀತೀ ಪಿತ್ರ್ಯೇ ತು ಸ್ವೇನ ತೀರ್ಥೇನ ಭಾವತಃ

ಪಿತೃ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ಬಲಭುಜದ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿ, ತನ್ನ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಬಳಕೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸ್ವೈರ್ಮನ್ತ್ರೈರರ್ಚಯೇದ್ ದೇವಾನ್ ಪುಷ್ಪೈಃ ಪತ್ರೈರಥಾಮ್ಬುಭಿಃ

ತಾನು ತಿಳಿದ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹೂವು, ಎಲೆ ಅಥವಾ ನೀರಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಅನ್ಯಾಂಶ್ಚಾಭಿಮತಾನ್ ದೇವಾನ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚಾಕ್ರೋಧನೋ ಽತ್ವರಃ

ಇಷ್ಟವಾದ ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಕೋಪವಿಲ್ಲದೆ, ಆತುರವಿಲ್ಲದೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಆಪೋ ವಾ ದೇವತಾಃ ಸರ್ವಾಸ್ತೇನ ಸಮ್ಯಕ್ ಸಮರ್ಚಿತಾಃ

ಎಲ್ಲಾ ನೀರುಗಳು ದೇವತೆಗಳೇ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ನಮಸ್ಕಾರೇಣ ಪುಷ್ಪಾಣಿ ವಿನ್ಯಸೇದ್ ವೈ ಪೃಥಕ್ ಪೃಥಕ್

ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಇಡಬೇಕು.

ತಸ್ಮಾದನಾದಿಮಧ್ಯಾನ್ತಂ ನಿತ್ಯಮಾರಾಧಯೇದ್ಧರಿಮ್

ಆದುದರಿಂದ, ಆದಿ ಮಧ್ಯ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಹರಿಯನ್ನು ಸದಾ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ನೈತಾಭ್ಯಾಂ ಸದೃಶೋ ಮನ್ತ್ರೋ ವೇದೇಷೂಕ್ತಶ್ಚತುರ್ಷ್ವಪಿ

ಈ ಎರಡು ಮಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಮಂತ್ರಗಳು ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ.

ತದಾತ್ಮಾ ತನ್ಮನಾಃ ಶಾನ್ತಸ್ತದ್ವಿಷ್ಣೋರಿತಿ ಮನ್ತ್ರತಃ

ತಾನು ಆತನಲ್ಲೇ ಲೀನನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆತನಲ್ಲೇ ನೆಟ್ಟಗೊಳಿಸಿ, ಶಾಂತಚಿತ್ತದಿಂದ 'ಅವನು ವಿಷ್ಣುವೇ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಆರಾಧಯೇನ್ಮಹಾದೇವಂ ಭಾವಪೂತೋ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗಿರಿಸಿ ಮಹಾದೇವನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಈಶಾನೇನಾಥ ವಾ ರುದ್ರೈಸ್ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕೇನ ಸಮಾಹಿತಃ

ಈಶಾನ, ರುದ್ರ ಅಥವಾ ತ್ರ್ಯಂಬಕ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಉಕ್ತ್ವಾ ನಮಃ ಶಿವಾಯೇತಿ ಮನ್ತ್ರೇಣಾನೇನ ಯೋಜಯೇತ್

'ಶಿವಾಯ ನಮಃ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಿ ಅದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

ನಿವೇದಯೀತ ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮಿತೀಶ್ವರಮ್

ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಈಶ್ವರನಿಗೆ ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಧ್ಯಾಯೀತ ದೇವಮೀಶಾನಂ ವ್ಯೋಮಮಧ್ಯಗತಂ ಶಿವಮ್

ಮಾನವನೊಬ್ಬನು ಆಕಾಶದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪವಿತ್ರ ದೇವರಾದ ಶಿವನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಕುರ್ಯಾತ್ ಪಞ್ಚ ಮಹಾಯಜ್ಞಾನ್ ಗೃಹಂ ಗತ್ವಾ ಸಮಾಹಿತಃ

ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಐದು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಮಾನುಷ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞಂ ಚ ಪಞ್ಚ ಯಜ್ಞಾನ್ ಪ್ರಚಕ್ಷತೇ

ಮನುಷ್ಯಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞವನ್ನು ಐದು ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲೊಂದೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಕೃತ್ವಾ ಮನುಷ್ಯಯಜ್ಞಂ ವೈ ತತಃ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಮಾಚರೇತ್

ಮನುಷ್ಯಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬೇಕು.

ಕುಶಪುಞ್ಜೇ ಸಮಾಸೀನಃ ಕುಶಪಾಣಿಃ ಸಮಾಹಿತಃ

ಕುಶದ ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕುಶವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ವೈಶ್ವದೇವಂ ತತಃ ಕುರ್ಯಾದ್ ದೇವಯಜ್ಞಃ ಸ ವೈ ಸ್ಮೃತಃ

ಅನಂತರ ವೈಶ್ವದೇವ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಇದನ್ನು ದೇವತೆಯರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಯಜ್ಞವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಶಾಲಾಗ್ನೌ ತತ್ರ ದೇವಾನ್ನಂ ವಿಧಿರೇಷ ಸನಾತನಃ

ಮನೆಗೆ ಸೇರಿದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅನ್ನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದು ಶಾಶ್ವತವಾದ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ.

ಭೂತಯಜ್ಞಃ ಸ ವೈ ಜ್ಞೇಯೋ ಭೂತಿದಃ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್

ಇದು ಭೂತಯಜ್ಞವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ದದ್ಯಾದ್ ಭೂಮೌ ಬಲಿಂ ತ್ವನ್ನಂ ಪಕ್ಷಿಭ್ಯೋ ಽಥ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಬಲಿಯಾಗಿ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಓ ಉತ್ತಮ ದ್ವಿಜ.

ಭೂತಯಜ್ಞಸ್ತ್ವಯಂ ನಿತ್ಯಂ ಸಾಯಂ ಪ್ರಾತರ್ವಿಧೀಯತೇ

ಈ ಭೂತಯಜ್ಞವನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಸಂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ನಿತ್ಯಶ್ರಾದ್ಧಂ ತದುದ್ದಿಷ್ಟಂ ಪಿತೃಯಜ್ಞೋ ಗತಿಪ್ರದಃ

ಪ್ರತಿದಿನದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಪಿತೃಯಜ್ಞವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಇದು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮುನ್ನಡೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ವೇದತತ್ತ್ವಾರ್ಥವಿದುಷೇ ದ್ವಿಜಾಯೈವೋಪಪಾದಯೇತ್

ವೇದಗಳ ತತ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಅದನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಮನೋವಾಕ್ಕರ್ಮಭಿಃ ಶಾನ್ತಮಾಗತಂ ಸ್ವಗೃಹ ತತಃ

ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಬೇಕು.

ದದ್ಯಾದತಿಥಯೇ ನಿತ್ಯಂ ಬುಧ್ಯೇತ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಅತಿಥಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕು.

ಪುಷ್ಕಲಂ ಹನ್ತಕಾರಂ ತು ತಚ್ಚತುರ್ಗುಣಮುಚ್ಯತೇ

ಇದು ಬಹಳ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಹಾನಿಕಾರಕವಾಗಿದ್ದು, ನಾಲ್ಕು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಅಭ್ಯಾಗತಾನ್ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಪೂಜಯೇದತಿಥಿಂ ಯಥಾ

ಬರುವ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಅತಿಥಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.