ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ತಿಷ್ಠಂಶ್ಚೇದೀಕ್ಷಮಾಣೋರ್ಽಕಂ ಜಪ್ಯಂ ಕುರ್ಯಾತ್ ಸಮಾಹಿತಃ

ನಿಂತುಕೊಂಡು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು.

ಕರ್ತವ್ಯಾ ತ್ವಕ್ಷಮಾಲಾ ಸ್ಯಾದುತ್ತರಾದುತ್ತಮಾ ಸ್ಮೃತಾ

ಅಕ್ಷಮಾಲೆ ಬಳಕೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನದು ಅತ್ಯುತ್ತಮವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ನ ಕಮ್ಪಯೇಚ್ಛಿರೋಗ್ರೀವಾಂ ದನ್ತಾನ್ನೈವ ಪ್ರಕಾಶಯೇತ್

ತಲೆ ಅಥವಾ ಮೆದುಳನ್ನು ಅಲುಗಿಸಬಾರದು, ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಬಾರದು.

ಏಕಾನ್ತೇ ಸುಶುಭೇ ದೇಶೇ ತಸ್ಮಾಜ್ಜಪ್ಯಂ ಸಮಾಚರೇತ್

ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಶುಭವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು.

ತೈರೇವ ಭಾಷಣಂ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಚೈವ ಜಪೇತ್ ಪುನಃ

ಅವರೊಡನೆ ಮಾತಾಡಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಸೌರಾನ್ ಮನ್ತ್ರಾನ್ ಶಕ್ತಿತೋ ವೈ ಪಾವಮಾನೀಸ್ತು ಕಾಮತಃ

ಅವನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಾವಿತ್ರಿ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು, ಪಾವಮಾನಿ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಪಠಿಸಬಹುದು.

ಅನ್ಯಥಾ ತು ಶುಚೌ ಭೂಮ್ಯಾಂ ದರ್ಭೇಷು ಸುಸಮಾಹಿತಃ

ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ನೆಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ದರ್ಭೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಆಚಮ್ಯ ಚ ಯಥಾಶಾಸ್ತ್ರಂ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಮಾಚರೇತ್

ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅದಾವೋಙ್ಕಾರಮುಚ್ಚಾರ್ಯ ನಮೋ ಽನ್ತೇ ತರ್ಪಯಾಮಿ ವಃ

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಓಂ ಎಂಬ ಶಬ್ದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕಾರ ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಿಮಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು.

ತಿಲೋದಕೈಃ ಪಿತೄನ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸ್ವಸೂತ್ರೋಕ್ತವಿಧಾನತಃ

ಎಳ್ಳು ಹಾಕಿದ ನೀರಿನಿಂದ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ವೇದದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ವಿಧಾನದಂತೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ದೇವರ್ಷೋಸ್ತರ್ಪಯೇದ್ ಧೀಮಾನುದಕಾಞ್ಜಲಿಭಿಃ ಪಿತನ್

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ದೇವರುಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಹಾಕಿ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರಾಚೀನಾವೀತೀ ಪಿತ್ರ್ಯೇ ತು ಸ್ವೇನ ತೀರ್ಥೇನ ಭಾವತಃ

ಪಿತೃ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ಬಲಭುಜದ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿ, ತನ್ನ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಬಳಕೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸ್ವೈರ್ಮನ್ತ್ರೈರರ್ಚಯೇದ್ ದೇವಾನ್ ಪುಷ್ಪೈಃ ಪತ್ರೈರಥಾಮ್ಬುಭಿಃ

ತಾನು ತಿಳಿದ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹೂವು, ಎಲೆ ಅಥವಾ ನೀರಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಅನ್ಯಾಂಶ್ಚಾಭಿಮತಾನ್ ದೇವಾನ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚಾಕ್ರೋಧನೋ ಽತ್ವರಃ

ಇಷ್ಟವಾದ ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಕೋಪವಿಲ್ಲದೆ, ಆತುರವಿಲ್ಲದೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಆಪೋ ವಾ ದೇವತಾಃ ಸರ್ವಾಸ್ತೇನ ಸಮ್ಯಕ್ ಸಮರ್ಚಿತಾಃ

ಎಲ್ಲಾ ನೀರುಗಳು ದೇವತೆಗಳೇ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ನಮಸ್ಕಾರೇಣ ಪುಷ್ಪಾಣಿ ವಿನ್ಯಸೇದ್ ವೈ ಪೃಥಕ್ ಪೃಥಕ್

ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಇಡಬೇಕು.

ತಸ್ಮಾದನಾದಿಮಧ್ಯಾನ್ತಂ ನಿತ್ಯಮಾರಾಧಯೇದ್ಧರಿಮ್

ಆದುದರಿಂದ, ಆದಿ ಮಧ್ಯ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಹರಿಯನ್ನು ಸದಾ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ನೈತಾಭ್ಯಾಂ ಸದೃಶೋ ಮನ್ತ್ರೋ ವೇದೇಷೂಕ್ತಶ್ಚತುರ್ಷ್ವಪಿ

ಈ ಎರಡು ಮಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಮಂತ್ರಗಳು ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ.

ತದಾತ್ಮಾ ತನ್ಮನಾಃ ಶಾನ್ತಸ್ತದ್ವಿಷ್ಣೋರಿತಿ ಮನ್ತ್ರತಃ

ತಾನು ಆತನಲ್ಲೇ ಲೀನನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆತನಲ್ಲೇ ನೆಟ್ಟಗೊಳಿಸಿ, ಶಾಂತಚಿತ್ತದಿಂದ 'ಅವನು ವಿಷ್ಣುವೇ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಆರಾಧಯೇನ್ಮಹಾದೇವಂ ಭಾವಪೂತೋ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗಿರಿಸಿ ಮಹಾದೇವನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಈಶಾನೇನಾಥ ವಾ ರುದ್ರೈಸ್ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕೇನ ಸಮಾಹಿತಃ

ಈಶಾನ, ರುದ್ರ ಅಥವಾ ತ್ರ್ಯಂಬಕ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಉಕ್ತ್ವಾ ನಮಃ ಶಿವಾಯೇತಿ ಮನ್ತ್ರೇಣಾನೇನ ಯೋಜಯೇತ್

'ಶಿವಾಯ ನಮಃ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಿ ಅದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

ನಿವೇದಯೀತ ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮಿತೀಶ್ವರಮ್

ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಈಶ್ವರನಿಗೆ ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಧ್ಯಾಯೀತ ದೇವಮೀಶಾನಂ ವ್ಯೋಮಮಧ್ಯಗತಂ ಶಿವಮ್

ಮಾನವನೊಬ್ಬನು ಆಕಾಶದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪವಿತ್ರ ದೇವರಾದ ಶಿವನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಕುರ್ಯಾತ್ ಪಞ್ಚ ಮಹಾಯಜ್ಞಾನ್ ಗೃಹಂ ಗತ್ವಾ ಸಮಾಹಿತಃ

ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಐದು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಮಾನುಷ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞಂ ಚ ಪಞ್ಚ ಯಜ್ಞಾನ್ ಪ್ರಚಕ್ಷತೇ

ಮನುಷ್ಯಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞವನ್ನು ಐದು ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲೊಂದೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಕೃತ್ವಾ ಮನುಷ್ಯಯಜ್ಞಂ ವೈ ತತಃ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಮಾಚರೇತ್

ಮನುಷ್ಯಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬೇಕು.

ಕುಶಪುಞ್ಜೇ ಸಮಾಸೀನಃ ಕುಶಪಾಣಿಃ ಸಮಾಹಿತಃ

ಕುಶದ ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕುಶವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ವೈಶ್ವದೇವಂ ತತಃ ಕುರ್ಯಾದ್ ದೇವಯಜ್ಞಃ ಸ ವೈ ಸ್ಮೃತಃ

ಅನಂತರ ವೈಶ್ವದೇವ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಇದನ್ನು ದೇವತೆಯರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಯಜ್ಞವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.