ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಇದಮಾಪಃ ಪ್ರವಹತ ವ್ಯಾಹೃತಿಭಿಸ್ತಥೈವ ಚ

ಓ ನೀರೆ, ಈ ವ್ಯಾಹೃತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹರಿದು ಹೋಗು.

ಅನ್ತರ್ಜಲಗತೋ ಮಗ್ನೋ ಜಪೇತ್ ತ್ರಿರಘಮರ್ಷಣಮ್

ನೀರಿನೊಳಗೆ ಮುಳುಗಿ, ಅಘಮರ್ಷಣ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಆವರ್ತಯೇದ್ ವಾ ಪ್ರಣವಂ ದೇವಂ ವಾ ಸಂಸ್ಮರೇದ್ಧರಿಮ್

ಅಥವಾ ಓಂ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ನಾದವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಉಚ್ಚರಿಸಬಹುದು, ಅಥವಾ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬಹುದು.

ಅನ್ತರ್ಜಲೇ ತ್ರಿರಾವರ್ತ್ಯ ಸರ್ವಪಾಪೈಃ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ

ನೀರಿನೊಳಗೆ ಅದನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ವಿನ್ಯಸ್ಯ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ತತ್ ತೋಯಂ ಮುಚ್ಯತೇ ಸರ್ವಪಾತಕೈಃ

ಆ ನೀರನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿದರೆ ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳಿಂದ ಬಿಡುವು ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ತಥಾಘಮರ್ಷಣಂ ಸೂಕ್ತಂ ಸರ್ವಪಾಪಾಪನೋದನಮ್

ಅದೇ ರೀತಿ, ಅಘಮರ್ಷಣ ಸೂಕ್ತವು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಕ್ಷಿಪ್ಯಾಲೋಕಯೇದ್ ದೇವಮುದ್ವಯಂ ತಮಸಸ್ಪರಿ

ನೀರು ಛಿಂಪಿದ ಮೇಲೆ, ಕತ್ತಲನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವ ದೇವರನ್ನು ನೋಡುವುದು ಬೇಕು.

ಹಂಸಃ ಶುಚಿಷದೇತೇನ ಸಾವಿತ್ರ್ಯಾ ಚ ವಿಶೇಷತಃ

ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಾವಿತ್ರಿಯಿಂದ, ಹಂಸ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಸಾವಿತ್ರೀಂ ವೈ ಜಪೇತ್ ಪಶ್ಚಾಜ್ಜಪಯಜ್ಞಃ ಸ ವೈ ಸ್ಮೃತಃ

ನಂತರ ಸಾವಿತ್ರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ಇದನ್ನು ಜಪಯಜ್ಞ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶತರುದ್ರೀಯಮಥರ್ವಶಿರಃ ಸೌರಾಂಶ್ಚ ಶಕ್ತಿತಃ

ಶತರುದ್ರೀಯ, ಅಥರ್ವಶಿರಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸೂಕ್ತಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಜಪಿಸಬೇಕು.

ತಿಷ್ಠಂಶ್ಚೇದೀಕ್ಷಮಾಣೋರ್ಽಕಂ ಜಪ್ಯಂ ಕುರ್ಯಾತ್ ಸಮಾಹಿತಃ

ನಿಂತುಕೊಂಡು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು.

ಕರ್ತವ್ಯಾ ತ್ವಕ್ಷಮಾಲಾ ಸ್ಯಾದುತ್ತರಾದುತ್ತಮಾ ಸ್ಮೃತಾ

ಅಕ್ಷಮಾಲೆ ಬಳಕೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನದು ಅತ್ಯುತ್ತಮವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ನ ಕಮ್ಪಯೇಚ್ಛಿರೋಗ್ರೀವಾಂ ದನ್ತಾನ್ನೈವ ಪ್ರಕಾಶಯೇತ್

ತಲೆ ಅಥವಾ ಮೆದುಳನ್ನು ಅಲುಗಿಸಬಾರದು, ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಬಾರದು.

ಏಕಾನ್ತೇ ಸುಶುಭೇ ದೇಶೇ ತಸ್ಮಾಜ್ಜಪ್ಯಂ ಸಮಾಚರೇತ್

ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಶುಭವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು.

ತೈರೇವ ಭಾಷಣಂ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಚೈವ ಜಪೇತ್ ಪುನಃ

ಅವರೊಡನೆ ಮಾತಾಡಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಸೌರಾನ್ ಮನ್ತ್ರಾನ್ ಶಕ್ತಿತೋ ವೈ ಪಾವಮಾನೀಸ್ತು ಕಾಮತಃ

ಅವನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಾವಿತ್ರಿ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು, ಪಾವಮಾನಿ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಪಠಿಸಬಹುದು.

ಅನ್ಯಥಾ ತು ಶುಚೌ ಭೂಮ್ಯಾಂ ದರ್ಭೇಷು ಸುಸಮಾಹಿತಃ

ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ನೆಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ದರ್ಭೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಆಚಮ್ಯ ಚ ಯಥಾಶಾಸ್ತ್ರಂ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಮಾಚರೇತ್

ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅದಾವೋಙ್ಕಾರಮುಚ್ಚಾರ್ಯ ನಮೋ ಽನ್ತೇ ತರ್ಪಯಾಮಿ ವಃ

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಓಂ ಎಂಬ ಶಬ್ದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕಾರ ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಿಮಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು.

ತಿಲೋದಕೈಃ ಪಿತೄನ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸ್ವಸೂತ್ರೋಕ್ತವಿಧಾನತಃ

ಎಳ್ಳು ಹಾಕಿದ ನೀರಿನಿಂದ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ವೇದದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ವಿಧಾನದಂತೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ದೇವರ್ಷೋಸ್ತರ್ಪಯೇದ್ ಧೀಮಾನುದಕಾಞ್ಜಲಿಭಿಃ ಪಿತನ್

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ದೇವರುಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಹಾಕಿ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರಾಚೀನಾವೀತೀ ಪಿತ್ರ್ಯೇ ತು ಸ್ವೇನ ತೀರ್ಥೇನ ಭಾವತಃ

ಪಿತೃ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ಬಲಭುಜದ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿ, ತನ್ನ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಬಳಕೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸ್ವೈರ್ಮನ್ತ್ರೈರರ್ಚಯೇದ್ ದೇವಾನ್ ಪುಷ್ಪೈಃ ಪತ್ರೈರಥಾಮ್ಬುಭಿಃ

ತಾನು ತಿಳಿದ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹೂವು, ಎಲೆ ಅಥವಾ ನೀರಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಅನ್ಯಾಂಶ್ಚಾಭಿಮತಾನ್ ದೇವಾನ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚಾಕ್ರೋಧನೋ ಽತ್ವರಃ

ಇಷ್ಟವಾದ ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಕೋಪವಿಲ್ಲದೆ, ಆತುರವಿಲ್ಲದೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಆಪೋ ವಾ ದೇವತಾಃ ಸರ್ವಾಸ್ತೇನ ಸಮ್ಯಕ್ ಸಮರ್ಚಿತಾಃ

ಎಲ್ಲಾ ನೀರುಗಳು ದೇವತೆಗಳೇ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ನಮಸ್ಕಾರೇಣ ಪುಷ್ಪಾಣಿ ವಿನ್ಯಸೇದ್ ವೈ ಪೃಥಕ್ ಪೃಥಕ್

ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಇಡಬೇಕು.

ತಸ್ಮಾದನಾದಿಮಧ್ಯಾನ್ತಂ ನಿತ್ಯಮಾರಾಧಯೇದ್ಧರಿಮ್

ಆದುದರಿಂದ, ಆದಿ ಮಧ್ಯ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಹರಿಯನ್ನು ಸದಾ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ನೈತಾಭ್ಯಾಂ ಸದೃಶೋ ಮನ್ತ್ರೋ ವೇದೇಷೂಕ್ತಶ್ಚತುರ್ಷ್ವಪಿ

ಈ ಎರಡು ಮಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಮಂತ್ರಗಳು ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ.

ತದಾತ್ಮಾ ತನ್ಮನಾಃ ಶಾನ್ತಸ್ತದ್ವಿಷ್ಣೋರಿತಿ ಮನ್ತ್ರತಃ

ತಾನು ಆತನಲ್ಲೇ ಲೀನನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆತನಲ್ಲೇ ನೆಟ್ಟಗೊಳಿಸಿ, ಶಾಂತಚಿತ್ತದಿಂದ 'ಅವನು ವಿಷ್ಣುವೇ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.