ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಹಿತಂ ಪುಣ್ಯಮೃಷಿಸಙ್ಘೈರ್ನಿಷೇವಿತಮ್

ಇದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹಿತಕರವೂ ಪುಣ್ಯಕರವೂ ಆಗಿದ್ದು, ಋಷಿಗಳು ಇದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರಜ್ವಾಲ್ಯ ವಿಹ್ನಿಂ ವಿಧಿವಜ್ಜುಹುಯಾಜ್ಜಾತವೇದಸಮ್

ವಿಧಾನಾನುಸಾರವಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿ, ಜಾತವೇದಸಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರಾಪ್ಯಾನುಜ್ಞಾಂ ವಿಶೇಷೇಣ ಜುಹುಯುರ್ವಾ ಯತಾವಿಧಿ

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ನಿಯಮದಂತೆ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅನನ್ಯಮಾನಸೋ ವಹ್ನಿಂ ಜುಹುಯಾತ್ ಸಂಯತೇನ್ದ್ರಿಯಃ

ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಂದೇ ಕಡೆ ಇಟ್ಟು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

ರಾಕ್ಷಸಂ ತದ್ಭವೇತ್ ಸರ್ವಂ ನಾಮುತ್ರೇಹ ಫಲಪ್ರದಮ್

ಹೇಗೆಂದರೆ, ಹಾಗೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಅದು ರಾಕ್ಷಸಸ್ವಭಾವವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ, ಇಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಫಲವನ್ನೇ ಕೊಡದು.

ದದ್ಯಾತ್ ಪುಷ್ಪಾದಿಕಂ ತೇಷಾಂ ವೃದ್ಧಾಂಶ್ಚೈವಾಭಿವಾದಯೇತ್

ಅವರಿಗೆ ಹೂವು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಹಿರಿಯರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ವಂದಿಸಬೇಕು.

ವೇದಾಭ್ಯಾಸಂ ತತಃ ಕುರ್ಯಾತ್ ಪ್ರಯತ್ನಾಚ್ಛಕ್ತಿತೋ ದ್ವಿಜಃ

ನಂತರ, ದ್ವಿಜನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟು ವೇದಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ವೈದಿಕಾಂಶ್ಚೈವ ನಿಗಮಾನ್ ವೇದಾಙ್ಗಾನಿ ವೇಶಿಷತಃ

ಹಾಗೆಯೇ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವೇದ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸಾಧಯೇದ್ ವಿವಿಧಾನರ್ಥಾನ್ ಕುಟುಮ್ಬಾರ್ಥೇ ತತೋ ದ್ವಿಜಃ

ನಂತರ, ದ್ವಿಜನು ಕುಟುಂಬದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ವಿವಿಧ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು.

ಪುಷ್ಪಾಕ್ಷತಾನ್ ಕುಶತಿಲಾನ್ ಗೋಮಯಂ ಶುದ್ಧಮೇವ ಚ

ಹೂವು, ಅಕ್ಷತೆ, ದರ್ಭೆ, ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಶುದ್ಧವಾದ ಗೋಮಯವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು.

ಸ್ನಾನಂ ಸಮಾಚರೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಗರ್ತಪ್ರಸ್ತ್ರವಣೇಷು ಚ

ಪ್ರತಿ ದಿನ ಗುಂಡಿಗಳಲ್ಲೋ ಹರಿಯುವ ನೀರಿನಲ್ಲೋ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪಞ್ಚಪಿಣ್ಡಾನ್ ಸಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಸ್ನಾಯಾದ್ ವಾಸಂಭವೇ ಪುನಃ

ಐದು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು, ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಮತ್ತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಧಶ್ಚ ತಿಸೃಭಿಃ ಕಾಯಂ ಪಾದೌ ಷಡ್ಭಿಸ್ತಥೈವ ಚ

ಕೆಳಭಾಗಕ್ಕೆ ಮೂರು, ದೇಹ ಮತ್ತು ಕಾಲಿಗೆ ಆರು ಹೀಗೆ ಬಳಸಬೇಕು.

ಗೋಮಯಸ್ಯ ಪ್ರಮಾಣಂ ತತ್ ತೇನಾಙ್ಗಂ ಲೇಪಯೇತ್ ತತಃ

ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಮಾಣದ ಗೋಮಯವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಅದರಿಂದ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಲೇಪಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯಾಚಮ್ಯ ವಿಧಿವತ್ ತತಃ ಸ್ನಾಯಾತ್ ಸಮಾಹಿತಃ

ನಿಯಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಕೈಕಾಲು ತೊಳೆದು, ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಭಾವಪೂತಸ್ತದವ್ಯಕ್ತಂ ಧ್ಯಾಯನ್ ವೈ ವಿಷ್ಣುಮವ್ಯಯಮ್

ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಅವ್ಯಕ್ತವಾದ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ತಸ್ಮಾನ್ನಾರಾಯಣಂ ದೇವಂ ಸ್ನಾನಕಾಲೇ ಸ್ಮರೇದ್ ಬುಧಃ

ಆದ್ದರಿಂದ, ಸ್ನಾನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

ಆಚಾನ್ತಃ ಪುನರಾಚಾಮೇನ್ಮನ್ತ್ರೇಣಾನೇನ ಮನ್ತ್ರವಿತ್

ಮೂಗು ತೊಳೆದು, ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ತೊಳೆಬೇಕು.

ತ್ವಂ ಯಜ್ಞಸ್ತ್ವಂ ವಷಟ್ಕಾರ ಆಪೋ ಜ್ಯೋತೀ ರಸೋ ಽಮೃತಮ್

ನೀನೇ ಯಜ್ಞ, ನೀನೇ ವಷಟ್ ಎಂಬ ಕೂಗು, ನೀನೇ ನೀರು, ಬೆಳಕು, ರಸ, ಅಮೃತ.

ಸಾವಿತ್ರೀಂ ವಾ ಜಪೇದ್ ವಿದ್ವಾನ್ ತಥಾ ಚೈವಾಘಮರ್ಷಣಮ್

ಜ್ಞಾನಿ ಸಾವಿತ್ರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಅಘಮರ್ಷಣ ಸೂಕ್ತವನ್ನಾಗಲಿ ಜಪಿಸಬಹುದು.

ಇದಮಾಪಃ ಪ್ರವಹತ ವ್ಯಾಹೃತಿಭಿಸ್ತಥೈವ ಚ

ಓ ನೀರೆ, ಈ ವ್ಯಾಹೃತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹರಿದು ಹೋಗು.

ಅನ್ತರ್ಜಲಗತೋ ಮಗ್ನೋ ಜಪೇತ್ ತ್ರಿರಘಮರ್ಷಣಮ್

ನೀರಿನೊಳಗೆ ಮುಳುಗಿ, ಅಘಮರ್ಷಣ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಆವರ್ತಯೇದ್ ವಾ ಪ್ರಣವಂ ದೇವಂ ವಾ ಸಂಸ್ಮರೇದ್ಧರಿಮ್

ಅಥವಾ ಓಂ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ನಾದವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಉಚ್ಚರಿಸಬಹುದು, ಅಥವಾ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬಹುದು.

ಅನ್ತರ್ಜಲೇ ತ್ರಿರಾವರ್ತ್ಯ ಸರ್ವಪಾಪೈಃ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ

ನೀರಿನೊಳಗೆ ಅದನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ವಿನ್ಯಸ್ಯ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ತತ್ ತೋಯಂ ಮುಚ್ಯತೇ ಸರ್ವಪಾತಕೈಃ

ಆ ನೀರನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿದರೆ ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳಿಂದ ಬಿಡುವು ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ತಥಾಘಮರ್ಷಣಂ ಸೂಕ್ತಂ ಸರ್ವಪಾಪಾಪನೋದನಮ್

ಅದೇ ರೀತಿ, ಅಘಮರ್ಷಣ ಸೂಕ್ತವು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಕ್ಷಿಪ್ಯಾಲೋಕಯೇದ್ ದೇವಮುದ್ವಯಂ ತಮಸಸ್ಪರಿ

ನೀರು ಛಿಂಪಿದ ಮೇಲೆ, ಕತ್ತಲನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವ ದೇವರನ್ನು ನೋಡುವುದು ಬೇಕು.

ಹಂಸಃ ಶುಚಿಷದೇತೇನ ಸಾವಿತ್ರ್ಯಾ ಚ ವಿಶೇಷತಃ

ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಾವಿತ್ರಿಯಿಂದ, ಹಂಸ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಸಾವಿತ್ರೀಂ ವೈ ಜಪೇತ್ ಪಶ್ಚಾಜ್ಜಪಯಜ್ಞಃ ಸ ವೈ ಸ್ಮೃತಃ

ನಂತರ ಸಾವಿತ್ರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ಇದನ್ನು ಜಪಯಜ್ಞ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.